مقالاتمقالات سیاسی

کانادا باید مبارزه با اسلام‌هراسی را، شدید‌تر کند

جیمز وودلی – مدیر بنیاد CJPME
تیراندازی اخیر و کشتار مسلمانان، گرچه در نیوزیلند اتفاق افتاد، اما می‌توانست به راحتی در کانادا هم روی دهد. کانادا البته در ژانویه‌ سال 2017 و هنگامی که الکساندر بیسونه، بر روی مسلمانان یک مسجد در شهر کبک آتش گشود، تجربه‌ تلخ خود از گسترش اسلام‌هراسی را، در بایگانی تاریخش ثبت کرد. اما از آن زمان تاکنون، تغییرات بنیادینی در این خصوص، روی نداده است.
کمیسیون میراث فرهنگی پارلمان، سال گذشته مطالعه‌ای را در زمینه‌ اسلام‌هراسی و تبعیض مذهبی در کانادا منتشر کرد، که در آن 30 راه حل برای بهبود اوضاع، ارائه شده بود. اما دولت ترودو، پاسخی به این کمیسیون نداد. آیا باید منتظر یک کشتار دیگر باشیم، تا مگر دولت تصمیم به عمل در این زمینه بگیرد؟
تنها دو سال از حمله‌ کبک گذشته است و بسیاری از سیاستمداران کانادایی، هنوز در صدد جذب حمایت از بخش‌های ضداسلامی جناح راست هستند. برای نمونه، فرانسوا لِگو استاندار کبک، در سخنانش تلاش می‌کند اقلیت ضداسلامی این استان را، راضی نگاه دارد. او در سال گذشته، لایحه‌ای به دولت استانی ارائه داد که به همراه داشتن نمادهای مذهبی در برخی مکان‌های شغلی را، ممنوع می‌کند و در ژانویه‌ 2019، گفت که در کبک اسلام‌هراسی وجود ندارد. در صحنه‌ ملی نیز، اندرو شیر رهبر حزب محافظه‌کار، ماه قبل جلسه‌ای با حضور ملی‌گرایان و چند گروه ضداسلامی برگزار کرد. شیر در بیانیه‌ای که در جریان این نشست و پیرامون تیراندازی نیوزیلند صادر کرد، از محکوم کردن اسلام‌هراسی خودداری نمود.
این جریان کوری خودخواسته سیاستمداران کانادا بر روی اسلام‌هراسی، ممکن است به برخی از گروه‌های تندرو این پیام را بدهد که باورهای ضداسلامی شان، قابل پذیرش است. متهم استرالیایی که در رابطه‌ با تیراندازی و کشتار 50 مسلمان در نیوزیلند دستگیر شده، گرچه سابقه‌‌ کیفری ندارد، اما بر اساس برخی گزارشات، از هواداران برتری نژاد سفید و ملی‌گرایان استرالیا بوده است. کانادا نیز مانند نیوزیلند، یکی از کشورهای غربی است که شمار ملی‌گرایان و اسلام‌هراسان در آن بسیار بالاست. این افراد، در غالب گروه‌های ضداسلامی و راستگرای افراطی، مانند Soldiers of Odin، Three Percenters و La Meute، چه از طریق اینترنت و چه در دنیای واقعی، گردهمایی‌هایی برگزار می‌کنند.
در حقیقت، بر اساس برخی آمارها، شمار گروه‌های راستگرای افراطی در کانادا، از سال 2015 تا 2018 به میزان 20 تا 25 درصد افزایش یافته است. همین آمارها، می گویند که در دوره میان سال 1980 تا 2014، این گروه‌ها مسئول 120 رویداد مجرمانه مختلف بوده‌اند که از جرایم مواد مخدر، تا قتل و بمبگذاری را شامل می‌شده است. در همان دوره، البته 7 حمله تروریستی جهادی نیز، در کانادا روی داده بود. با این همه، سازمان اطلاعات و امنیت کانادا، ظاهرا از سال 2017 و حمله‌ کبک، تحقیقاتش در مورد این گروه‌ها را متوقف کرده است.
حادثه تیراندازی نیوزیلند، باید به عنوان هشداری برای دولت ترودو عمل کند. گزارشی که کمیسیون میراث فرهنگی پارلمان، دو سال پس از حمله شهر کبک تهیه کرد، پیشنهاداتی برای بهبود شرایط ارائه داده که از آن میان، می‌توان به بروزرسانی و گسترش لایحه مبارزه با نژادپرستی کانادا و افزودن تبعیض مذهبی به آن با مشورت گروه‌های مردمی بین مذاهب، اشاره نمود. با توجه به افزایش حوادثی که از اسلام‌هراسی نشات می‌گیرد، جای شگفتی است که چرا دولت همچنان از اجرا و پیگیری راهکارهای اینچنینی سر باز می‌زند.
به هر حال، این قابل درک است که دولت، اجرای برخی از این اقدامات را به دلیل سیاسی به دوره‌ پس از انتخابات آینده موکول می‌کند، اما هنگامی که این اقدامات مربوط به امنیت عمومی است، تاخیر در اجرای آنها از نظر قواعد عرفی، غیرقابل پذیرش است. اگر این تاخیر و وقت‌کشی، به روی دادن یک کشتار دیگر به ابعاد حادثه‌ نیوزیلند بینجامد، تنها شرمساری است که بر چهره‌ دولت خواهد ماند. بگذارید امیدوار باشیم که چنین حادثه ای هرگز، نه در کانادا و نه در جاهای دیگر، تکرار نشود.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن

 
 

نصب اپلیکیشن ایران جوان