مقالاتمقالات اجتماعی

کارآمدتر کردن ایمیل یعنی پاسخ دادن حتی سریع تر به ایمیل های بیشتر

کریستال چوکشی – رسانه اینترنتی مکالمه

جی میل در سال 2018 سیستم مبتنی بر هوش مصنوعی به نام نگارش هوشمندانه/ اسمارت کامپوز را راه اندازی نمود. با این هدف که به موازاتی که فرد استفاده کننده از خدمات ایمیل گوگل دارد کلمات مورد نظرش را تایپ می کند، این سیستم با پیش بینی این کلمات به فرد یاری رساند، که حتی سریع تر ایمیل هایش را بنویسد. 

اما اگر واقعا چیزی مرعوب و دلسرد کننده درباره شبح مانند بودن اسمارت کامپوز وجود داشته باشد، دقت پیشگویانه خوب و ترسناکش نیست. بلکه بی احتیاطی ناشی از چیزی می باشد، که هوش مصنوعی به ما به عنوان استفاده کنندگان از ایمیل پیشنهاد می کند. یعنی اینکه امکان دارد، ما به این شبح تمایل داشته باشیم.

کارآمدی ایمیل

براساس اظهارات دست اندرکاران گوگل هدف از سیستم مورد اشاره صرفه جویی در وقت است. کمااینکه جی میل در اکتبر 2018 با افتخار اعلام نمود، که اسمارت کامپوز مردم را از تایپ کردن هفته ای بیش از یک میلیارد حرف و علامت نجات می دهد. در ژوئن 2019 این عدد دوبرابر شد. 

 

 

اما در حالی که استفاده کنندگان از این سیستم از دقت آن به هیجان آمده اند و جی میل ابرقدرت های صرفه جویی در وقت خود را تبلیغ و ترویج می کند، یک جمع اضداد وجود دارد که باید مدنظر قرار بگیرد. اینکه اسمارت کامپوز نوید رهایی از زحمت ایمیل را می دهد. اما درواقع احراز اطمینان می کند، که ایمیل هرگز از بین نرود… بنابراین اگر یک چیز وجود دارد که این سیستم به دقت پیش بینی می کند، کلمات نیستند. بلکه نه تنها اتکاء بر ادامه ایمیل، که حتی انتظارات بالاتر اجتماعی برای ارسال و پاسخ سریع، می باشد.

نگارش های شبح

با توجه به حقایق موجود و از جمله اینکه پژوهشگران در مورد مخاطرات نیاز به در ارتباط دائمی بودن برای سلامت روانی عنوان می کنند، وقتی پای هوش مصنوعی و ماشینی شدن به میان می آید، نخستین پرسشی که باید مطرح شود، این است که این دو چه رفتارها و پیامدهایی به وجود می آورند؟ مثلا به گفته پژوهشگران دانشگاه کارلتون، کانادایی ها یک سوم وقت کاری خود را صرف نوشتن ایمیل و پاسخ دادن به آن می کنند. این رفتار از جمله به فشار روانی زیاد منجر می شود…. 

از دیگر سو با توجه به عملکرد اسمارت کامپوز، این سیستم به جای مدنظر قرار دادن این فشار روانی زیاد ناشی از همایش های اجتماعی ایجاد شده پیرامون ایمیل، نگارش را هدف قرار می دهد. بنابراین ما باید از طریق اتخاذ راه حل های ظاهرا غیرمرتبط با مشکلات فناوری، اندیشه نقادانه را سرلوحه خویش قرار دهیم. کمااینکه ضرورت دارد درباره پیامدهای تعریف نوشتار و مکاتبات به عنوان فعالیت هایی بیندیشیم، که باید ذخیره شوند و یا از آنها پیشگیری به عمل آید.

وقت آزاد کردن، یا کارا کردن؟
پویش های بازاریابی مانند همین حرکت جی میل نادیده گرفتن تصویر بزرگتر را آسان می کند. زیرا از جمله توانایی قدرت مغزی را که در نگارش به کار می رود، به ما یادآوری می نماید. همچنین شکلک/ ایموجی هایی که سر آنها با حروف عددی (اصطلاحی در برنامه نویسی کامپیوتری. ایران جوان) منفجر می شود به طرز قانع کننده ای نشان می دهد ممکن است با هوش مصنوعی پیش بینی کننده کلمات، بهتر از آن بنویسیم که می توانیم. بنابراین براساس پویش جی میل اسمارت کامپوز روشی هوشمندانه تر و خرسندکننده تر است.

اما اگر از پشت عینک نقادانه به آن بنگریم، به نظر می رسد چیزی را کاهش می دهد، که بث کلمن دانشمند رسانه دیجیتال گفته است. اینکه اسمارت کامپوز برای تسریع به کار گرفتن شرکتی ديگر جهت مديريت و تامين شبکه اطلاعات و مسئولیت ماست… ما در این نقطه عطف برای تشخیص تفاوت بین راحتی (چیزی که خدمات رایگان بیشتربه نظر می رسد) و دست اندرکاری (کاری که سخت تر به نظر می رسد) فرصت داریم.
این چیزی است که (دست کم) من یک نفر  نمی خواهم ببینم، در یک محل ناشناخته از بین برود.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

 

نصب اپلیکیشن ایران جوان