مقالاتمقالات سیاسی

پیروزی شکننده لیبرال ها؛  کار ترودو با دولت اقلیت سخت تر شد

یادداشت هفته

به قلم: شاکه آیوازیان

انتخابات فدرال با همه فراز و نشیب ها و کمپینی که بیشتر بر روی حملات شخصی رهبران احزاب بر علیه یکدیگر متمرکز شده بود، پایان یافت تا جاستین ترودو بر مسند نخست وزیری باقی بماند. اما به چه قیمت؟ لیبرال ها نتوانستند حتی یک نماینده از سراسر آلبرتا و ساسکاچوان به پارلمان بفرستند، اما پیروزی نامزدهایشان در انتاریو و کبک برای تشکیل دولت اقلیت کافی بود. لیبرال ها برای تصویب لوایح پیشنهادی به همکاری نمایندگان احزاب دیگر نیاز دارند. بایستی منتظر شد و دید جاستین ترودو چگونه می تواند آنها را به همکاری با خود مجاب کند. 

این بار بر خلاف سال 2015 از پیروزی قاطع لیبرال ها و جاستین ترودو خبری نبود. محافظه کاران بیشترین آرای مردمی را کسب کردند، اما لیبرال ها بیشترین کرسی های نمایندگی را! 

تشکیل دولت اقلیت، کار را برای ترودو و لیبرال ها دشوارتر می کند. زیرا موقعیت یک دولت اقلیت بسیار شکننده است و احتمال اینکه در نیمه دوره 4 ساله، با رای عدم اعتماد مجلس روبرو شود وجود دارد. سوال اینجاست که آیا ترودو می تواند از اشتباهات اش درس بگیرد یا اشتباهات دیگری مرتکب خواهد شد؟ نتیجه انتخابات حاکی از اختلاف نظر شدید کانادایی ها با یکدیگر بود. آیا ترودو می تواند علیرغم از دست دادن کل آلبرتا و ساسکاچوان، کانادایی های سراسر کشور را با یکدیگر متحد کند؟ 

 

 

آنچه انتخابات امسال را از دوره قبل متمایز می کند، پیروزی چشمگیر نامزدهای حزب کبکوا بود که برخلاف پیش بینی ها جایگاه آنها را به رده سوم (بالاتر از نیودموکرات ها) ارتقاء داد. از سوی دیگر جاگمینت و نیودموکرات ها نتوانستند به نتیجه دلخواه دست یابند. نیودموکرات ها سنگین ترین شکست را در کبک متحمل شدند. 

پیش بینی های الیزابت می، رهبر حزب سبز مبنی بر کسب کرسی های نمایندگی بیشتر (حداقل 6 کرسی) نیز درست از کار در نیامد. زیرا در پایان سبزها تنها 3 کرسی را به دست آوردند. الیزابت می، شخص جاگمیت سینگ (رهبر حزب نیودموکرات)، حملات بی شرمانه و شایعه پراکنی های آنها را در ناکامی حزب اش مقصر قلمداد کرد. نیودموکرات ها جزوه هایی را توزیع کرده و در آن مدعی شدند که بسیاری از دیدگاه های حزب سبز با دیدگاه های محافظه کاران مطابقت دارد. الیزابت می در پایان انتخابات قول داد که 3 نماینده سبز مجلس فدرال، دولت ترودو را به چالش گرفته و به عملی کردن قول های انتخاباتی وادار خواهند کرد. 

بازنده ها و برنده های مشهور 

انتخابات 2019 چند بازنده و برنده مشهور داشت. شاید بتوان بزرگترین بازنده انتخابات را ماکسیم برنیه، رهبر حزب مردم کانادا دانست. برنیه که برای دفاع از کرسی نمایندگی اش از حوزه انتخابی Beauce کبک به کارزار انتخاباتی وارد شده بود، از رقیب محافظه کارش ریچارد لئو شکست خورد تا از راهیابی به مجلس محروم شود. 

بازنده مشهور بعدی لیزا ری (نماینده محافظه کار از حوزه انتخابی میلتون) بود که کرسی نمایندگی اش را به آدام ونکووردن (قهرمان المپیک و نامزد حزب لیبرال) وگذار کرد. لیزا ری، به مدت 11 سال کرسی نمایندگی را در اختیار داشت. 

ترودو یکی از وزرای نامدار خود را از دست داد. رالف گودل، وزیر امنیت عمومی دولت لیبرال پس از 26 سال، کرسی نمایندگی حزب لیبرال از ساسکاچوان (رجاینا-واسکانا) را از دست داد. نامزد محافظه کار، مایکل کرام به راحتی توانست با کسب 49 درصد آرا، گودل را از راهیابی به مجلس باز دارد. 

آمارجیت سوهی، وزیر سابق منابع طبیعی در دولت ترودو نیز در ادمونتون شکست را پذیرفت. 

و اما برنده ها: جودی ویلسون-ریبالد، وزیر سابق دولت ترودو که به دلیل مخالفت با اعمال نفوذ ترودو و لیبرال ها در پرونده قضایی SNC Lavalin از حزب لیبرال و دولت اخراج شد، به عنوان نامزد مستقل از حوزه انتخابی اش در Vancouver Granville در انتخابات شرکت کرد و پیروز شد. به این ترتیب او تنها نامزد مستقل در پارلمان کانادا خواهد بود.  

مجید جوهری و علی احساسی، نامزدهای حزب لیبرال از حوزه های انتخابی ریچموندهیل و ویلودیل نیز کرسی های نمایندگی شان را حفظ کردند. نکته مهم رقابت تنگاتنگ جوهری با منگاکیس (حزب محفاظه کار) و در نهایت پیروزی جوهری با اختلاف تنها 112 رای  بود. در حالی که جوهری در انتخابات سال 2015 با اختلاف 1 هزار و 750 رای بر رقیب محافظه کارش پیروز شد. حضور دو نماینده ایرانی تبار در مجلس فدرال مسلما برای جامعه ایرانیان کانادا مثبت خواهد بود. 

 

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!