مقالاتمقالات اجتماعی

پول، رابطه یا ضابطه؛ کدام یک کلید ورود به دانشگاه است؟

bahman-azimi-gif

در پی رسوایی پرداخت رشوه برای دریافت پذیرش دانشگاه های طراز اول آمریکا، آیا ملاک گزینش در کانادا عاری از پارتی بازی است؟

همه کمابیش از تحقیقات پلیس فدرال آمریکا که به رسوا شدن ده ها ستاره هالیوود، شخصیت های مشهور، مربیان تیم های ورزشی و مسوولین گزینش دانشگاه های آمریکا انجامید آگاه هستیم. یعنی ماجرای پرداخت و دریافت رشوه های میلیون دلاری برای ورود فرزندان شخصیت های مشهور به دانشگاه ها و دوره های تحصیلی طراز اول علیرغم فقدان صلاحیت آکادمیک! بدتر اینکه در بسیاری از موارد این رشوه ها نه به صورت مستقیم بلکه تحت عنوان donation به دانشگاه ها پرداخت شده اند. حداقل از 8 دانشگاه آمریکا در گزارش تحقیقاتیFBI  (پلیس فدرال) نام برده شده است. از جمله دانشگاه های معتبر Southern California، UCSL، Stanford، Georgetown، Yale، San Diego، Texas/Austin و Wake Forest در کارولینای شمالی. این رسوایی نه تنها گریبان والدین دانشجویان و پرداخت کنندگان و دریافت کنندگان رشوه را گرفته بلکه صدمات جبران ناپذیر به دانشجویانی وارد کرده است که بعضا بدون اطلاع از اقدامات غیرقانونی والدین شان با احتمال اخراج روبرو شده اند.

این سوال در ذهن ایجاد می شود که آیا سیستم آموزش عالی کانادا نیز به جای شایسته سالاری، به نام خانوادگی، مقام و پول بهاء می دهد؟ آیا دانشجویان کانادایی که قصد ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر از لیسانس را دارند از فرصت برابر و عادلانه برخوردارند و با اتکاء به سطح دانش و سابقه تحصیلی برای ورود به دوره های ارشد پذیرفته می شوند؟ مسلما یافتن پاسخ این سوالات آسان نیست.

وقتی سیستم آموزش عالی کشور به صورت کاملا خصوصی اداره شود، دانشگاه ها به تجارتخانه تبدیل می شوند. درست است که در تجارت حق با مشتری است، اما آیا اینجا اولویت با مشتری به اصطلاح دست به جیب، دارای پست و مقام و پارتی نیست؟ اکثر دانشگاه های کانادا عمومی یا Public می باشند که به صورت خصوصی اداره شده و بودجه خود را از دو منبع کمک های مالی دولتی و شهریه تامین می کنند. نکته مهم درک تفاوت بین دانشگاه عمومی (public) و دولتی (state-run) است.

دانشگاه های کانادا به بهانه کمبود بودجه و عدم حمایت کافی دولت های استانی، به دنبال جذب هرچه بیشتر دانشجویان خارجی (شامل دانشجویان بین المللی و خارج استانی) هستند که شهریه های کلان تر می پردازند. طی سه سال اخیر و با توجه به سیاست های مهاجرتی و برخورد نه چندان دوستانه دولت ترامپ، عده زیادی از دانشجویان خارجی، کانادا را برای ادامه تحصیل انتخاب کرده اند و انتظار می رود که تعداد آنها افزایش یابد. همانطور که گفته شد موسسات آموزش عالی کشور به صورت خصوصی اداره شده ولی قسمتی از بودجه شان توسط دولت تامین می شود. بر اساس آمار منتشر شده تحت عنوانCanadian Medical Education Statistics 2017، اتباع کانادا و دارندگان اقامت دائم به طور میانگین سالانه 24 هزار و 440 دلار شهریه تحصیلی می پردازند. میانگین شهریه سالانه برای دانشجویان خارجی (اعم از بین المللی و خارج از استانی) 40 هزار و 414 دلار و 29 سنت است.

حتما به خاطر دارید که در پی خدشه دار شدن روابط کانادا و عربستان و فراخوان دانشجویان عربستانی توسط رژیم سعودی، مساله تحصیل و کار هزاران دانشجو و فارغ التحصیل عربستانی در کانادا آشکار شد. دولت عربستان بابت هر یک از این دانشجویان، سالانه 100 هزار دلار به دولت کانادا پرداخت می کند. بر اساس گزارش 7 فوریه 2019، چینی ها دو سوم دانشجویان بین المللی دانشگاه تورنتو، یک سوم دانشجویان خارجی دانشگاه بریتیش کلمبیا و یک چهارم دانشجویان بین المللی دانشگاه مک گیل را تشکیل می دهند. اینها و دانشجویان خارجی دیگر، کلاس های درس و پست های معدود را اشغال کرده اند. شهریه ای که این دانشجویان پرداخت می کنند، به منبع اصلی درآمد موسسات آموزشی در انتاریو تبدیل شده است. به تشویق دولت، دانشگاه های استان طی چند سال گذشته پذیرش دانشجویان خارجی را افزایش داده اند. مسلما اتکای بیش از حد به دانشجویان خارجی در صورت قطع بورسیه تحصیلی آنان و ترک کانادا، مشکلات مالی جدی برای موسسات آموزش عالی ایجاد خواهد کرد.

اگر فرض کنیم انگیزه مالی در گزینش نقش دارد، آیا این سبب محدود شدن سهمیه دانشجویان کانادایی و مواجه شدن آنها با هفت خوان رستم برای ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر از لیسانس و فوق لیسانس در رشته و دانشگاه مورد علاقه شان نمی شود؟

از سوی دیگر سیستم آموزش عالی دولتی نیز راه حل مناسبی نیست. زیرا به دلیل محدود بودن فضای آموزشی و دشوار بودن امتحان ورودی، امکان ادامه تحصیل را از هزاران متقاضی سلب می کند. بنابراین شاید بهترین راهکار بهینه سازی سیستم فعلی یعنی دانشگاه عمومی با مشارکت مالی دولت های استانی باشد. افزایش حمایت مالی از موسسات آموزش عالی، اختصاص بودجه لازم برای افزایش فضا و استخدام کادر آموزشی، می تواند بدون نیاز به افزایش شهریه دانشجویان داخلی یا اتکای بیش از حد به دانشجویان خارجی به بهبود شرایط و رفع محدودیت ها منجر شود.  

بایستی امیدوار باشیم که آنچه در آمریکا رخ داد در موسسات آموزشی کانادا رواج نداشته باشد. رامش وادیول، دبیر Association of Registrars of Universities and Colleges  می گوید، مسوولین بعضا شاهد تقلب هایی بوده اند. اما او هرگز با مورد مشابه آمریکا روبرو نشده است.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!
بستن

ایران جوان را در اینستاگرام دنبال کنید.

 

  • 5
  • 0
  • 7
  • 0
  • 21
  • 0
  • 9
  • 0