Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
صفحه اصلی / مقالات / وضعیت نامساعد ساختمان های مدارس انتاریو

وضعیت نامساعد ساختمان های مدارس انتاریو

رابرت پرایس– رسانه تروی

داگ فورد از هنگام روی کار آمدن به عنوان نخست وزیر استان انتاریو، به اقداماتی مانند بازگرداندن مفاد آموزشی جنجالی در پیوند با مسائل جنسی به وضعیت پیشین دست زده است. همچنین قول داده، شمار نمایندگان شورای شهر تورنتو را کم کند. اما اعلام اینکه 100 میلیون دلار از بودجه در نظر گرفته شده برای مرمت مدارس را کاهش می دهد، دیگر از آن حرف هاست.

این بودجه به برنامه ای مربوط می شود، که دولت لیبرال پیشین استان برای کاهش گازهای آلاینده گلخانه ای اختصاص داده بود. اما از هنگام روی کار آمدن داگ فورد این برنامه نیز مانند بسیاری از طرح های آن دولت از بین رفت و یا دستخوش تغییرات منفی شد.

از دیگر سو داگ فورد خود را فردی نشان می دهد، که می خواهد اقدامات عملی انجام دهد. اما اگر واقعا چنین نیت و تصمیمی دارد، باید نه تنها آن 100 میلیون دلار را کاهش ندهد، بلکه همین مبلغ را به بودجه مورد اشاره بیفزاید. البته نه تنها از آن رو که چنین اقدامی حرکتی دوستدار محیط زیست است، بلکه به این سبب که وضعیت مدارس انتاریواز منظر مرمت و تعمیر بسیار خراب می باشد. چراکه بودجه تقریبا 16 میلیارد دلاری این مرمت و تعمیر در واقع استفاده عملی نداشته است. کمااینکه مثلا رنگ کردن در و دیوارهای مدارس و یا مرمت سقف هایی که دارند فرومی ریزند، مرتب از هر تابستان به تابستانی دیگر به تعویق افتاده است.

تارنمای  fixourschools.caکه به گروه موسوم به هواداران مدارس دارای محیط امن تعلق دارد، با یک سری عکس، وضعیت خراب و نابسامان مدارس انتاریو را مستند کرده است. تصاویری که در کنار وضعیت رقت بار سقف ها، دیوارها و….، از جمله حتی یک موش صحرایی مرده در این مراکز آموزشی را نشان می دهند. آزاردهنده ترین مسئله در مورد این عکس ها واقعیتی است، که نشانگر آن می باشند. بگونه ای که هیچکس مادر پیرش را هم در سرای سالمندانی اسکان نمی دهد، که شبیه این مدارس باشد. مگر اینکه از مادر خویش متنفر باشد. هیچکس هم آپارتمانی را اجاره نخواهد کرد، که وضعیتش اینگونه باشد. با اینهمه ما هر روز فرزندان مان را به این مدارس می فرستیم، که ساعت ها در آنها درس بخوانند.

معماری هنری خنثی نیست. کمااینکه اماکن بازتاب ارزش های مربوطه هستند. مثلا برای قرن های متمادی کلیساها به شکلی معین و از جمله به منظور اجرای سرودهای مذهبی ساخته می شده اند. اما در قرن گذشته شاهد تغییرات ناخوشایند در ساختار آنها بوده ایم. چراکه شکوه شان از بین رفته است. این امر درباره مدارس ما نیز، مصداق دارد. کمااینکه دیگر مدارسی مانند بناهای باشکوه پیشین ساخته نمی شوند. زیرا افرادی مانند شخص نامبرده براین باورند، که ساختمان های دولتی نباید زیبا و راحت باشند. بنابراین مدارس مان به بناهای قدیمی ای تبدیل شده اند که شبیه توده ای از آلومینیوم هستند، که کامیون ها آنها را در جایی خالی کرده باشند. ساختمان های دانشگاه هایمان هم با خوابگاه های دور و بر خود تفاوتی ندارند. این در حالی است که هر یک از این مراکز آموزشی در واقع فلسفه ای نوشته شده بر بتن می باشند. بنابراین اگر مدارس ما شبیه خوابگاه های موقت هستند، نباید از اینکه دانش آموزان از آنها فرار می کنند، شگفت زده شویم. زیرا وقتی آنها را در جهنم می اندازیم، آنان نیز مانند شیطان رفتار می کنند.

در نتیجه در مدارس به جز آن گروه از دانش آموزان که به شکلی استثنایی باهوش و یا به شکلی استثنایی خلافکار هستند، بقیه همواره انتظاراتی را برآورده می کنند، که ما پیش رویشان قرار می دهیم. وضعیت بناهای مدارس ما که بسیاری از دانش آموزان در آنها درس می خوانند، بگونه ای است که گویی بلند فریاد می زنند: ما این اماکن را جدی نمی گیریم، شما هم نگیرید.

بلوکه کردن 16 میلیارد دلار بودجه مرمت و تعمیر مدارس در دوره روی کار بودن هر دو دولت لیبرال و محافظه کار انتاریو شبیه مسدود کردن ناودان ساختمان ها بوده است. اگر داگ فورد همانگونه که می گوید در پی درست کردن استان ما می باشد، می تواند کار خود را از مرمت و تعمیر مدارس ویران شده آن آغاز کند. در غیر این صورت وضعیت خراب کنونی، تنها بدتر و بدتر می شود.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *