مقالاتمقالات اجتماعی
موضوعات داغ

واکنش های مثبت و منفی به سکه گرامیداشت جامعه دگرباشان جنسی  

Royal Canadian Mint، چهارشنبه 24 آوریل 2019، از سکه یادبود 1 دلاری برای گرامیداشت جامعه دگرباشان جنسی رونمایی کرد. تعداد 3 میلیون از این سکه ها به مناسبت پیشرفت های پنجاه سال اخیر در زمینه احیای حقوق دگرباشان جنسی اعم از همجنسگرایان، تراجنسیتی ها و دوجنس گرایان عرضه خواهد شد. همچنین یک سکه یادبود 10 دلاری نیز به تعداد 15 هزار عرضه خواهد شد. مورنو، وزیر دارایی کانادا نیز در مراسم رونمایی در تورنتو حضور داشت. بر روی این سکه که توسط هنرمند اهل ونکوور، جو آوراژ طراحی شده، عبارات Equality-Egalite درج شده است. این هنرمند در سال 1984، اچ.آی.وی مثبت تشخیص داده شد.  

این حرکت دولت ترودو، واکنش های مثبت و منفی را سبب شده است. برخی از تاریخدانان و حامیان جامعه دگرباشان جنسی معتقدند که علیرغم گذشت 50 سال از تصویب قانون سال 1969 مبنی بر جرم زدایی از همجنسگرایی در کانادا، اعضای جامعه همچنان با موانع و تبعیضات گسترده روبرو می باشند. آنها نگرانند که این حرکت پیام اشتباه و دور از واقعیت را درباره برخورداری دگرباشان جنسی از حقوق برابر و عدم تبعیض، القاء نماید. در سال 1967، پیر ترودو (وزیر دادگستری وقت)، خواستار جرم زدایی از همجنسگرایی در کانادا در قوانین کیفری شد. لایحه پیشنهادی او دو سال بعد به تصویب رسید.

در یادداشت هفته این شماره قصد طرح دیدگاه های گروه های مخالف و موافق را داریم. مسلما آگاهی از نقطه نظرات مختلف و قضاوت آگاهانه به سود همگان است.

موافقان

بیل مورنو، وزیر دارایی کانادا در سخنانی که طی مراسم رونمایی ایراد کرد گفت: کانادایی ها طی 50 سال گذشته و قبل از آن برای برخورداری از حق دوست داشتن، ازدواج و تشکیل خانواده و زندگی آزادانه مبارزه کرده اند. این سکه ضمن گرامیداشت پیروزی های آنها، همه ما را برای ساختن کانادایی بهتر و جامع تر تشویق می کند.

حقوق جامعه دگرباشان جنسی در کانادا به عنوان پیشروترین در جهان شناخته می شود. رابطه همجنسگرایان از 27 ژوئن 1969 در کانادا قانونی اعلام شد. در شهرهای عمده کانادا از جمله تورنتو، ونکوور و مونترال، بخش های خاصی از شهر به عنوان محله های دگرباشان جنسی شناخته می شود. بر اساس نظرسنجی ها، 80 درصد از کانادایی های 18 تا 29 سال از برخورداری دگرباشان جنسی از حقوق برابر حمایت می کنند.

مخالفان

همانطور که گفته شد، برخی از کانادایی ها بهانه ای برای جشن گرفتن ندارند. منتقدین ضرب سکه یادبود به دو دسته تقسیم می شوند، اما مخالفت آنها ناشی از دو موضع کاملا متفاوت می باشد:1) حامیان و اعضای جامعه دگرباش جنسی که این حرکت دولت را نمایشی و توخالی ارزیابی کرده و خود را همچنان قربانی تبعیض و نابرابری می دانند. 2) سازمان هایی که همجنسگرایی را غیراخلاقی می دانند.

 

تام هوپر، یکی از تاریخدانان و استادان دانشگاه یورک که به دسته نخست تعلق دارد، می گوید: تا قبل از این جامعه دگرباشان جنسی پیشرفت های زیادی را به دست آورده اند، اما هنوز تا برخورداری از حقوق برابر راه درازی در پیش است. Royal Canadian Mint می بایست با افرادی که اطلاع دقیق از تاریخچه آن دارند مشورت می کرد. اما چنین کاری را انجام نداد.

از سوی دیگر، اعضای گروه Women of Canada (متعلق به گروه دوم) با انتشار بیانیه ای به آن واکنش نشان داده و نوشتند: بسیاری از کانادایی ها همجنسگرایی را غیرعادی و ناسالم می دانند. ضرب سکه به مناسبت پنجاهمین سالگرد، توهین به شعور کانادایی ها می باشد. زیرا موضوع همجنسگرایی را بر همه تحمیل کرده و به یک اقلیت پر سر و صدا میدان می دهد. در ادامه آمده است: ترودو با این به اصطلاح گرامیداشت، تاریخ را تحریف کرده است. اصلاحیه مصوب 1969، به وضوح اعمال جنسی همجنسگرایانه در حریم خصوصی و در ملاء عام را از یکدیگر مجزا کرده است. بر اساس این اصلاحیه، رابطه جنسی بین دو فرد بزرگسال بالای 21 سال تنها در صورتی که در حریم خصوصی انجام شود، جرم تلقی نخواهد شد. اگر فرد سوم در محل حضور داشته باشد، عمل کماکان جرم تلقی خواهد شد. جمله مشهور پیر الیوت ترودو مبنی بر اینکه <دولت در اتاق خواب ملت جایی ندارد> به وضوح نشان می دهد که منظور جرم زدایی از عمل جنسی همجنسگرایانه در حریم خصوصی می باشد. به نظر می رسد که ترودوی جوان قادر به درک این تفاوت مهم نیست. دستور ترودو مبنی بر گرامیداشت همجنسگرایی، بهره برداری سیاسی بیش نیست. ترودو به اشتباه سعی می کند پدرش را به عنوان بانی برابری همجنسگرایان در کانادا معرفی کند…

طبق قوانین کیفری کانادا، هرگونه تبلیغ ناشی از نفرت بر علیه اعضای جامعه بر مبنای گرایش و هویت جنسی آنها ممنوع می باشد. اما اگر به اصل همزیستی مسالمت آمیز و توام با احترام متقابل معتقد باشیم، شاید نیازی به ضرب سکه یا حرکت های نمادین دیگر وجود نداشته باشد. بایستی بپذیریم که جامعه از افراد مختلف با اعتقادات و گرایشات متفاوت تشکیل شده است. نکته مهم درک تفاوت بین تحمل (tolerance) و پذیرش (acceptance) یکدیگر است. پذیرش این تفاوت ها و عدم تلاش برای تغییر دادن آنها یک گام فراتر از تحمل است.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!
بستن

 
 

نصب اپلیکیشن ایران جوان