صفحه اصلی / مقالات / واکنش تورنتو به کشتار جمعی: همبستگی اهالی چندملیتی ترین شهر جهان

واکنش تورنتو به کشتار جمعی: همبستگی اهالی چندملیتی ترین شهر جهان

حمله عمدی به مردم تورنتو

حدود ساعت یک پس از نیمروز بیست و سوم آوریل الک میناسیان در یکی از شلوغ ترین چهارراه های خیابان یانگ (در تقاطع خیابان پوینتز)، با یک واگن باری سرپوشیده/ ون به سمت افرادی در پیاده رو راند، دست کم به 25 نفر زد، و شماری از آنها را زیر گرفت. حمله ای که در ادامه از سوی مارک ساندرز رئیس پلیس تورنتو عمدی اعلام شد. تحقیقات بیشتر در این باره ادامه دارد.

تفهیم اتهام رسمی

روز بعد مهاجم در نخستین جلسه کوتاه دادگاه خود، رسما به 10 فقره قتل عمد متهم شد. اتهام دیگر وی قصد کشتن 13 فرد زخمی شده (شمار مجروحان بعدا 14 و 15 اعلام گردید) می باشد. جلسه بعدی دادگاه او دهم ماه آینده تشکیل می شود.

هویت قربانیان

در همان روز نام زخمی ها در اسناد دادگاه ذکر شدند. دکتر امیر کیومرثی شیمیدان ایرانی و استاد و پژوهشگر دانشگاه رایرسون که هشت سال پیش به کانادا مهاجرت کرده، یکی از زخمی هاست. همچنین در حالی که برخی از مقتولین شناسایی شده اند، اما به گفته دکتر درک هایر پزشک قانونی ارشد استان انتاریو امکان دارد با توجه به جمیع جهات، تشخیص هویت همه کشته شدگان چندین روز طول بکشد.

واکنش های مردم دو سوی مرز به عملکرد پلیس تورنتو

نخستین تماس با شماره تلفن اضطراری 911 در 1:27 پس از نیمروز بیست و سوم آوریل برقرار، و مظنون در 1:52 دستگیر شد. بدون اینکه حتی یک گلوله شلیک شود. در حالی که در فیلم کوتاه موجود یک پلیس سلاحی را به سوی مظنون نشان گرفته است. مظنونی که در حالی از این مامور می خواهد به سویش شلیک کند، که خود شیئی را (که معمولا در چنین مواردی سلاح است، اما در ادامه معلوم شد که نبود) به طرف مامور مذکور گرفته است.

ساعاتی پس از این رخداد تلخ آقای ساندرز در پاسخ به اینکه چگونه مظنون بدون هیچ اتفاق و یا شلیک گلوله دستگیر شد، گفت: این مستقیما به آموزش سطح بالایی پیوند دارد، که صورت می گیرد. در اینجا به ماموران پلیس آموزش داده می شود که در هر شرایطی تا جایی که امکان دارد، از کمترین قوه قهریه استفاده کنند.

این اظهارات از همان دقایق نخست، در دنیای مجازی با واکنش بسیار گسترده مردم کانادا و آمریکا روبرو شد. بیشتر آمریکایی ها ضمن اشاره به کشتار مظنونان و به ویژه سیاهپوستان و مردم اقوام نخستین به دست پلیس کشور خود، با لحنی حسرت بار آرزو کردند، که کاش پلیس کشورشان شبیه همتای کانادایی خود بود/ در کانادا آموزش می دید/ خودشان در کانادا زندگی می کردند، و… کمااینکه یک آمریکایی نوشت: آمریکا باید از واکنش مامور پلیس تورنتو درس بگیرد. اگر می توان کسی را که پشت فرمان نشسته در پیاده رو خواباند بدون اینکه به وی آسیبی برسد، می شود یک مرد سیاه را در حیاط خلوت خانه مادربزرگش و یا در هنگام دویدن در خیابان در حالی که مسلح هم نیست، دستگیر کرد.

برخی از اظهارات دیگر از این قرارند: تا جایی که امکان دارد از کمترین قوه قهریه استفاده کنند، عجب دیدگاه نوینی!/ وای آموزش پلیس، کی فکرش را می کرد؟/ برخلاف آمریکا که اول تیراندازی، و سپس پرسش مطرح می شود/ عملکرد مامور مورد اشاره باید استانداردی جهانی شود.

البته گروهی نیز اظهارنظرهای افراطی کردند، که به بعضی از آنها اشاره می شود: به خوک های ما هم باید چنین آموزشی داده شود. اما ما اجازه می دهیم، اسرائیل روان پریش به آنها آموزش دهد/ آی کانادا، آی جاستین (ترودو نخست وزیر) لطفا به کشور ما حمله، و آن را بگیرید!! با تقدیم احترام، آمریکا!

دیگر دیدگاه افراطی، مخالفت صریح با عملکرد آن مامور پلیس بود. کمااینکه برخی آمریکایی ها در این مورد نوشتند: به آنها آموزش بدهیم، قاتلی را که دست به کشتار جمعی زده نکشند؟ خیر ممنون!/ بله خوب است، که به او شلیک نشد. آخر تنها 10 نفر را کشت… وی را به مک دانلد ببرید، و برایش هپی میل (بسته غذایی حاوی اسباب بازی ویژه کودکان) بخرید/ عجب دنیای واژگونه ای، پرسش باید این باشد، که چرا به سوی وی شلیک نشد؟/ وقتی هیتلر بعدی از راه برسد، اروپایی ها می توانند با کانادا تماس بگیرند!

بعضی از مردم داخل به اینگونه اظهارات چنین واکنش نشان دادند: ما در کانادا چیزی داریم، که نامش محاکمه برای تعیین خطا است. تنبیه پس از دادگاهی شدن صورت می گیرد. به این می گویند حکومت قانون، که بسیاری از پیشینیان ما برای آن مبارزه کردند، و جهت به دست آوردنش جان سپردند/ وجود سیستم قضایی دلیل دارد. یک مامور پلیس سلاح به دست سیستم نیست، و کارش کشتن نیست/ ما دادگاه هایی داریم، که عدالت در آنها عملی می شود. پلیس اجازه ندارد، مردم را تنبیه کند.

برخی از مردم هر دو کشور نیز با اشاره به مورد سامی یتیم (18 ساله که در تابستان 2013 در خلال تلاش برای دستگیری اش، به دست پلیس تورنتو کشته شد) به عملکرد غلط پلیس شهر ما حمله نمودند. در مقابل گروهی دیگر با اشاره به محکوم شدن مامور خاطی نوشتند، تفاوت در همین جاست. زیرا به نظر می رسد پلیس های آمریکایی که بی پروا مردم را می کشند، معمولا تنبیه نمی شوند.

سایر واکنش های داخلی و خارجی

صدها تن از مردم تورنتو در شامگاه بارانی و سرد بیست و چهارم آوریل برای شب زنده داری در میدان زیتون (Olive Square) در نزدیکی محل حادثه دردناک گردهم آمدند. آنها با نوشتن یادداشت روی طومار نصب شده بر دیوار، روشن کردن شمع، خواندن دعا و سرود، گذاشتن دسته گل و کارت های پرشمار، و… یاد قربانیان را گرامی داشتند، و با بازماندگانشان و خانواده زخمی ها ابراز همدردی کردند. جان توری شهردار تورنتو، کتلین وین نخست وزیر انتاریو، و داگلاس فورد رهبر حزب محافظه کار استان، از جمله سیاستمدارانی بودند، که در این مراسم شرکت نمودند. این رفتار پسندیده شهروندان در روزهای بارانی بعد نیز، همچنان ادامه داشته است.

همچنین شهرداری تورنتو از ساعت 7 پس از نیمروز همین یکشنبه در میدان مل لستمن میزبان مراسمی مشابه خواهد بود.

نخست وزیر ترودو ضمن بی معنی، اندوهبار و مخوف خواندن این رخداد، از اقدامات نخستین واکنش دهندگان تقدیر کرد. همچنین به اتفاق رالف گودل وزیر امنیت عمومی به مردم اطمینان داد، که بین این حمله و تروریسم هیچ پیوندی وجود ندارد. آقای توری هم گفت که شهرداری به منظور احراز اطمینان از ایمنی تمامی ساکنان تورنتو، با سطوح گوناگون دولت ها همکاری نزدیک می کند.

کریس هدفلد پرافتخارترین فضانورد کانادا، کتلین وین، ریچل ناتلی نخست وزیر آلبرتا، جان توری، داگلاس فورد، آندریا هورواث رهبر استانی حزب دمکراتیک نو، اعضای شورای شهر تورنتو و… از دیگر مقامات داخلی بودند، که در این مورد اظهارنظر، و با خانواده و دوستان قربانیان ابراز همدردی کردند. همچنین به سبب واکنش بسیار سریع و حرفه ای ماموران پلیس، آتش نشانی و پیراپزشکی، از خدمات آنها قدردانی نمودند.

دانلد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در سخنانی از جمله گفت: می خواهم در پی این رخداد اندوهبار دهشتناک…، بر عمیق ترین همدردی مان با مردم کانادا تاکید کنم. دل ما پیش خانواده های سوگوار کانادایی است.

امانوئل ماکرون رئیس جمهور فرانسه در پیامی که در توییتر نوشت، با مردم کانادا ابراز همبستگی شدید کرد.

دولت اسرائیل، مایک پنس معاون آقای ترامپ، سارا هاکبی سندرز سخنگو/ منشی مطبوعاتی کاخ سفید و … از دیگر نهادها و مقامات خارجی بودند، که در این مورد واکنش نشان دادند. وزرای امنیت کشورهای گروه هفت نیز، برای همتای خود رالف گودل پیام پشتیبانی و همدردی ارسال کردند.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *