املاک و مسکنمقالات
موضوعات داغ

نیاز به ایده های خوب در حوزه مسکن حتی از سوی داگ فورد

الکس بوزیکوویک- گلوب ومیل

لایحه موسوم به طرح عملیاتی عرضه مسکن دولت استان انتاریو که روز دوم ماه مه اعلام شد، می تواند تا اندازه ای به بحران مسکن تورنتو کمک کند. کمااینکه به گفته دست اندرکاران مربوطه در صورت تصویب و اجرایی شدن، مقررات موجود را کاهش می دهد، و در نتیجه ساخت انواع مسکن آسان تر می شود.

چرا این طرح تا این اندازه جنجال برانگیز است؟ چرا ما بیشتر از اینگونه اقدامات انجام نمی دهیم؟ پاسخ این پرسش ها در جزئیات خود این طرح مستتر می باشد. زیرا از جمله به نظر می رسد که محافظه کاران که در مورد بزرگترین پرونده های خط مشی بی پروا بوده اند، در این مورد به اندازه ای محتاط هستند، که از آنها بعید می باشد. مثلا یکی از تغییرات در مقررات ساخت و ساز که قول انجامش داده شده حرکتی غیرمنتظره است، که سبب مقرون به صرفه تر شدن مسکن های استیجاری می گردد. بنابراین به احتمال زیاد موجب خواهد شد که برخی از پروژه های مجتمع های مسکونی فروشی به بناهای استیجاری تبدیل شوند، که بسیار مورد نیاز هستند. همچنین افزودن آپارتمان های واقع در زیرزمین آسان تر خواهد شد.

بااینهمه ظاهرا بزرگترین اقدام طرح مورد اشاره بازگرداندن قوانین پیشین هیئت شهرداری های استان انتاریو است، که به شرکت های ساخت و ساز و دیگران این اجازه را می دهد که در مورد تصمیمات شهرداری ها تقاضای فرجام کنند. مساله ای که به نوبه خود قدرت را از دست طراحان و سیاستمداران محلی می گیرد. قدرتی که گاهی از آن سوء استفاده می شود.

همانگونه که انتظار می رفت لایحه مورد اشاره با واکنش برخی از سیاستمداران تورنتویی ضد ساخت و ساز روبرو شد. کمااینکه جاش متلو فورا آن را بذل و بخشش به صنعت ساخت و ساز نامید. اما باید در نظر گرفت از آنجا که این لایحه در صورت تصویب سبب تسریع ساخت و ساز خواهد شد، برای جامعه موردی خوب و مناسب می باشد. زیرا واقعیت این است، که کل منطقه مربوطه و نه تنها محدوده شهر تورنتو دستخوش بحران (مسکن) می باشد. کمااینکه در خلال 20 سال اخیر مشاهده شده، که مخارج مسکن از جمله اجاره نشینی در شهر ما سر به فلک کشیده است. روندی که با افزایش جمعیت فقط بدتر خواهد شد. کمااینکه در حال حاضر منطقه بزرگ موسوم به نعل اسب طلایی دارای 9 میلیون و 200 هزار جمعیت است، و دولت استان انتاریو انتظار دارد این میزان در دو دهه آتی افزایش بیش از 40 درصدی پیدا کند. آشکار است که این مساله به معنی ساخت و ساز املاک مسکونی زیادی می باشد. قسمت زیاد این ساخت و ساز نیز باید در محلات موجود کنونی، و نه در بخش های کشاورزی، صورت بگیرد.

اما در عمل کار به سرعت پیچیده می شود. کمااینکه در تورنتو 200 کیلومتر مربع – یعنی یک سوم کل شهر- که کمربند زرد نامیده می شود، به خانه اختصاص داده شده است. بنابراین در عمل همه مجتمع های مسکونی و آپارتمان ها باید بگونه ای فشرده در بخش کوچکی از شهر یعنی حدود 5 درصد آن قرار داشته باشند. بخشی که در آن زمین گران است. بنابراین می توان گفت صاحبان ملک و املاک در تورنتو و بسیاری از شهرهای مجاور آن با پیش شماره تلفن 905، در مقایسه با شرکت های ساخت و ساز از قدرت بیشتری برخوردارند. اما متاسفانه دست کم در حال حاضر مالکان بزرگ به اندازه شرکت های ساخت و ساز بزرگ مورد نفرت نیستند. بنابراین ازسرگیری اجرای قانون قدیمی مورد اشاره می تواند با قدرتی مقابله کند، که در حال حاضر در شهرهای بزرگ و کوچک ما قوی و مخرب است. هنوز معلوم نیست که آیا این طرح دولت استان سبب گشودن محلات موجود (به روی ساخت و ساز بیشتر) خواهد شد، یا نخواهد شد؟ البته اظهارات مسوولین بگونه ای است، که انتظار می رود پاسخ این پرسش مثبت باشد. در چنین صورتی پذیرش طرح ارزشش را دارد.   

آیا عنوان کردن این مساله بحثی راستگرایانه یا چپگرایانه است؟ گرچه پاسخ این پرسش به دیدگاه فرد مربوطه بستگی دارد، اما به هر حال این بحثی است، که ما در استان نیاز به مطرح کردنش داریم. صرف نظر از اینکه اصل لایحه از سوی کدام جناح مطرح شده باشد.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن

 
 

نصب اپلیکیشن ایران جوان