Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
صفحه اصلی / مقالات / نتیجه معکوس: مخاطرات مراجعه به مراکز درمانی

نتیجه معکوس: مخاطرات مراجعه به مراکز درمانی

<

معمولا مردم برای درمان بیماری ها، زایمان بی مخاطره و یا دست کم کم خطرتر، و… به بیمارستان ها مراجعه می کنند. اما در برخی از موارد نه تنها به این هدف نمی رسند، بلکه با مشکلاتی بیشتر، این مراکز درمانی را ترک می کنند. بدتر اینکه در معدودی از موارد جان خود را هم از دست می دهند. در ادامه به چند نمونه می پردازیم.

مرگ ومیرهای قابل پیشگیری

والدین دیکل کریگن شیرخوار 44 روزه ای که پزشکان بیمارستان کودکان شرق انتاریو پس از دو بار مراجعه نتوانستند ابتلایش به سیاه سرفه را تشخیص دهند و این عدم تشخیص شان در ماه اوت سال گذشته به مرگ او منجر شد، تصمیم دارند از این پزشکان اعلام خسارت کنند. زو لوپیج مادر دیکل در این باره می گوید: فکر نمی کنم هیچ والد دیگری باید آنچه را که بر ما گذشت، تجربه نماید…. چهار روزی را که در بیمارستان و در کنار بستر فرزندمان بودیم، تقریبا نه غذایی خوردیم و نه چشم بر هم گذاشتیم…. در حالی که حتی نخستین چیزی که وارد کردن علائم بیماری او در موتور جستجوی گوگل نشان می داد، این بود که به سیاه سرفه مبتلا شده است…. از اینکه نتوانستم او را نجات دهم، احساس گناه می کنم. باید نخستین باری که به بیمارستان رفته بودیم، بیشتر اصرار می کردم.

البته این رخداد اندوهبار تنها مورد از این دست نیست. کمااینکه عایشه ریاض زن 24 ساله ای که در دهم فوریه و سه روز پس از بستری شدن برای زایمان به سبب وجود باکتری عفونت زا در بیمارستان استوفویل در مارکهام درگذشت، از دیگر موارد به شمار می رود. احمد سلیم شوهر این زن می گوید: تمام زندگی من در چند لحظه به باد رفت…. من نمی توانم هیچ کاری انجام بدهم، که بشود او را بازگرداند. اما نجات جان و یا آگاه کردن افراد دیگر، به من آرامش می بخشد.

وی لیو زن 37 ساله نیز در هفتم آوریل پس از به دنیا آوردن دوقلوهای خود در بیمارستان ریچموند درگذشت. دست اندرکاران اداره بهداشت ساحلی ونکوور ضمن تایید مرگ این زن، از تحقیقات درباره این رخداد تلخ خبر دادند. چراکه مرگ در خلال زایمان و به ویژه در صورتی که دوران حاملگی عادی سپری شود، نادر است.

موارد دیگر

بنا به نوشته ای به قلم پزشکان بشار علی ابراهیمی و جرج وارمبی که در بیست و دوم مارس در نشریه معتبر پزشکی نیوانگلند منتشر شد، احتمالا عدم رعایت بهداشت در هنگام مراجعه به دندانپزشکی سبب ورود نوعی باکتری خطرناک مرگبار به بدن یک مرد 27 ساله اهل ونکوور گردید. این باکتری ابتدا باعث دل درد شدید، و در نهایت جراحی قلب باز و تعویض دریچه آئورت وی شد.

به گزارش شبکه سراسری چندرسانه ای کانادا/ سی بی سی به نقل از بیانیه خبری صادره از مقامات اداره بهداشت و درمان اتاوا، تجهیزات کثیف مرکز درمانی خانوادگی سبب خطر ابتلاء به عفونت در بین 4 هزار و 600 بیماری شده، که از دسامبر 2003 تا اواخر آوریل 2018 در این مرکز زیر عمل های جراحی کوچک رفته اند. این مقامات روز پس از دریافت شکایت از سوی برخی از مراجعان، ضمن متوقف کردن کار بهداری مورد اشاره تحقیقات خود را آغاز نمودند. همچنین با ارسال نامه به این مراجعان از آنها خواستند، آزمایش هپاتیت های ب و ث، و ویروس ناقل ایدز بدهند.  

سایر کشورها

البته اینگونه رخدادها تنها در کانادا پیش نمی آیند. بلکه در سایر کشورها از جمله ایران هم اتفاق می افتند. کمااینکه الی-می کلرک دختر 5 ساله انگلیسی که به همراه مادرش به بهداری گرنگ در نوپورت ولز مراجعه کرده و قرار بود از سوی دکتر جوآن رو معاینه شود، ساعاتی بعد جان سپرد. چراکه به سبب معطلی در صف برای رسیدن به مسئول پذیرش بهداری، ده دقیقه دیرتر از وقت تعیین شده/ 5 پس از نیمروز به نزد پزشک نامبرده رسید. در حالی که سینه این کودک به سبب ابتلاء به آسم خس خس می کرد، و قادر به راه رفتن نبود. براساس اظهارات مادر، دخترش که پس از بازگشت به خانه به بستر رفت، در ساعت 10:30 شامگاه به شدت به سرفه افتاد، نمی توانست خوب نفس بکشد، و دست ها و صورتش کبود شدند. بنابراین او را با آمبولانس به بیمارستان سلطتنی گوئنت رساندند. در نهایت آشکار شد که پزشک نامبرده حتی بدون توجه کافی به وضعیت بدنی دخترک، از معاینه او خودداری کرده بود. معاینات به عمل آمده پس از جانسپاری الی-می فاش ساخت، که وی بر اثر کمبود اکسیژن درگذشته است.  

قوز بالای قوز

به گفته گوردون بوید متخصص مغز و اعصاب و کارشناس بالینی دانشگاه کویین همه ساله هزاران بیمار با نوعی عارضه روانی تازه شناخته شده بیمارستان ها را ترک می کنند. سبب ابتلای این افراد نه عواملی که تاکنون در مورد اینگونه بیماری ها نقش داشته اند، بلکه تا اندازه زیادی مراقبت های ناکافی در بیمارستان ها است. البته صدها هزار بیمار در همین بیمارستان ها درمان می شوند. اما پس از مرخصی عوارض روانپریشی از جمله خیالبافی، از بین رفتن توانایی تمرکز، مشکل در هنگام سخن گفتن، سردرگمی، حواس پرتی و… در آنها دیده می شود.

این اظهارات بزرگنمایی نیستند. کمااینکه در سال 2016 کومار زرمراجان استاد دانشکده پزشکی دانشگاه ییل اطلاعات بالینی 469 بیمار سن و سال دار اهل کنتیکات را که در پژوهشی شرکت کرده بودند، مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. 15 درصد این افراد در زمان بستری شدن در بیمارستان به روان پریشی مبتلا گشتند. همچنین احتمال مرگ آنها در 90 روز پس از مرخص شدن از بیمارستان، به شکلی چشمگیر افزایش یافت. بدتر اینکه این بیماری تا مدت ها تشخیص داده نمی شود. زیرا گرچه نخستین بار در دهه 1960 شناسایی شد، اما عوارضش تا همین امروز هم با عارضه های کهنسالی اشتباه گرفته می شود. بنابراین از آنجاکه بیشتر مبتلایانش را هم این گروه سنی تشکیل می دهند، معمولا به شکایت شان رسیدگی نمی شود. زیرا مثلا ممکن است، این نوع روان پریشی شبیه جنون پیری به نظر برسد.

در نتیجه به گفته گوردون بوید شرایط بیمارستان ها سبب ایجاد بسیاری از مشکلات روانی درازمدت می شود، که هزینه مالی آنها سر به میلیاردها دلار می زند. چراکه مبتلایان به ناچار در پی درمان می روند. امری که به نوبه خود وضعیت شان را بدتر می کند. یعنی در واقع در دور باطل می افتند. کمااینکه در کانادا نه تنها کهنسالان بیشترین شمار مراجعان به بخش اورژانس بیمارستان ها را تشکیل می دهند، بلکه بیشتر هم در این مراکز درمانی بستری می شوند. در نتیجه منابع بیشتری هم مصرف می کنند. فراتر اینکه زمان بستری شدنشان احتمال ابتلاء به روان پریشی آنها را افزایش می دهد. مساله ای که به نوبه خود نیازشان به مراجعه به بیمارستان را زیادتر می کند. پس در واقع عملکرد سیستم درمانی ما، برعلیه خودش است.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *