صفحه اصلی / مقالات / مبارزه با بی خوابی با برنامه ای خوب و مناسب

مبارزه با بی خوابی با برنامه ای خوب و مناسب

بیماری بی خوابی دو ویژگی عمده دارد: ناتوانی از به خواب رفتن، و عدم توانایی از ادامه خوابیدن! هر فردی در هر سنی امکان دارد به این بیماری مبتلا شود، که به دلایل گوناگون پیش می آید. مثلا اگر جوان دانشجویی از جمله به سبب موظف بودن به انجام تکالیف درسی خود در زمانی معین و سایر کارهای روزمره مرتب از خواب شبش بزند، پس از مدتی این کم خوابی برایش عادتی ثابت خواهد شد. بگونه ای که دیگر نخواهد توانست، خواب کامل 8 ساعته شبانه داشته باشد.

بی خوابی و کم خوابی نیز مانند هر عارضه دیگر، پیامدهای خود را دارد. مثلا فرد مبتلا به بیماری مورد اشاره در تمام طول روز احساس ناتوانی و خستگی می کند. هیچ وقت بگونه ای از خواب برنمی خیزد، که احساس نماید استراحت کرده است. معمولا هم بداخلاق می شود. تا اینکه سرانجام کارش به جایی می رسد، که نبود یا کمبود انگیزه و مشکل ناتوانی در تمرکز، بر کار و زندگی اش اثر منفی می گذارند، و به تدریج آنها را دچار اختلال می کنند.

افراد برای مبارزه با این بیماری روش های گوناگونی در پیش می گیرند. برخی دم نوش های آرامش بخش می نوشند، عده ای از چرت های پس از نیمروزی برای کسب انرژی و جبران کمبود خواب شبانه استفاده می کنند و… اما سرانجام متوجه می شوند، همچنان دچار ناهنجاری خواب هستند.

به گفته کیمبرلی کت استاد دانشگاه براک و رئیس پیشین انجمن خواب کانادا، از هر چهار کانادایی یکی دست کم هفته ای یک بار این ناهنجاری را تجربه می کند. 10 درصد از مردم کشور ما هم، دچار بیماری بی خوابی مزمن هستند. حتی آنهایی هم که به این بیماری مبتلا نیستند، احتمال دارد گاهی اوقات توانایی خوابیدن نداشته باشند.

بنا به گزارش کند و کاو سال 2015 اداره آمار کانادا در مورد خواب، کانادایی های معمولی گفتند، اندکی بیش از هشت ساعت می خوابند. اما افرادی که دارای مشاغل تمام وقت هستند، سالانه بیش از 60 هزار دلار پول درمی آورند، و برای رسیدن از خانه به محل کار و بالعکس وقت زیادی صرف می کنند، به احتمال زیاد از ساعات خواب خود می زنند. بگونه ای که در مقایسه با آنهایی که برای رسیدن از خانه به محل کار و بالعکس وقت زیادی صرف نمی کنند، کار نیمه وقت دارند، و درآمدشان کمتر از 20 هزار دلار در سال است، به طور متوسط هر سال زمانی معادل پنج روز خواب را قربانی وضعیت کاری خود می نمایند.

از دیگر سو در حالی که باور عمومی این است که هر بزرگسال باید هر شب بین 6 تا 9 ساعت بخوابد، کیمبرلی کت ابدا چنین باوری ندارد. کمااینکه خاطرنشان می کند: این فقط و فقط یک افسانه است که هشت ساعت خواب هدفی می باشد، که همه باید به آن برسند.

به گفته وی هیچ فرمولی در دست نیست، که نتیجه آن نشانگر این عدد جادویی باشد. اما در مجموع کانادایی ها در هنگام ترک بستر در بامداد، احساس نمی کنند شب قبل استراحت کرده باشند.

در سال 2016 صنعت لبنیات کانادا تامین اعتبار مالی پژوهش در پیوند با خواب کانادایی ها را به عهده گرفت. پژوهشی که نشان داد 70 درصد بزرگسالان کشور آرزو داشتند، بتوانند شب ها بهتر بخوابند. 74 درصد هم گفتند، میزان خواب شان کمتر از هفت ساعت است.

نتایج پژوهش سال 2015 شرکت بیمه آویوا نیز نشانگر آنند، که کانادایی ها در رده سوم فهرست سیزده کشور دارای خواب خوب و مناسب شبانه قرار می گیرند. چراکه 30 درصد از شرکت کنندگان کانادایی در این پژوهش گفتند، خواب کافی ندارند.

این میزان کم خوابی می تواند، برای سلامتی مخاطرات دیرپایی داشته باشد. کمااینکه یک پژوهش اروپایی درباره بیماری مورد اشاره نشان داد، مغز افرادی که به آن مبتلا هستند در مقایسه با کسانی که به طور منظم خواب خوب و مناسب شبانه دارند، بیشتر کوچک می شود. پژوهش دیگری هم نشانگر آن است که احتمال اینکه مردانی که خواب خوب و مناسب شبانه ندارند در سنین بالاتر دچار الزایمر شوند، یک برابر و نیم آن دسته از همتایانش است، که از چنین خوابی بهره می برند. کیمبرلی کت با تایید این نتایج، می افزاید که عادت درازمدت به نداشتن خواب خوب و مناسب شبانه، همچنین سبب افزایش وزن، افسردگی، و خطر احتمال ابتلاء به بیماری های قلبی، قند و نارسایی های سوخت و ساز، می شود.

برای مقابله با بی خوابی و کم خوابی لزومی ندارد، به سراغ کارهای عجیب و غریب رفت. بلکه همان گفته های رایج که با عقل سلیم هم سازگارند، کفایت می کنند. اینکه برنامه خواب منظمی وجود داشته باشد، که شامل این موارد شود: حفظ مداوم وقت معین برای خوابیدن و بیدار شدن، استفاده از بستر تنها برای خواب، و ترک آن در صورت شکست تلاش ها برای به خواب رفتن!

البته امکان دارد با رعایت این برنامه ساده نیز، گه گاهی دچار بی خوابی و کم خوابی شد. اما تاثیر آن واقعا در شبانه روز کاملا مشخص است. کمااینکه با پیروی از این برنامه روزها انرژی بیشتری داریم، و کمتر احساس خستگی می کنیم، یا اصلا نمی کنیم.

کیمبرلی کت در این باره می گوید: بزرگترین کاری که کانادایی ها باید انجام دهند، این است که خواب را تبدیل به فوریت خود کنند. زیرا این اقدام مانند کاهش وزن می باشد. یعنی انسان باید عادات خود را تغییر دهد.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *