صفحه اصلی / مقالات / قوانین محل کار در استان انتاریو

قوانین محل کار در استان انتاریو

Ultrasound

برای بسیاری از نومهاجران قوانین محل کار در کانادا گیج کننده هستند. بخشی از سبب این گیج کنندگی این می باشد، که قوانین محل کار دولت مرکزی بر معدودی از حوزه های کاری مانند بانک ها، فرودگاه ها و خطوط هوایی، حاکم هستند. اما بقیه محل کارها بر مبنای قوانین استان های مربوطه اداره می شوند. از آنجا که نشریه ایران جوان در انتاریو انتشار پیدا می کند (هرچند که در سطح دنیا خوانندگان زیادی دارد)، این نوشتار به شکلی چکیده به برخی از قوانین مربوطه در همین استان می پردازد.

قوانین ناظر بر جمع آوری اطلاعات شخصی

کارفرما می تواند، کدام اطلاعات شخصی نامزد اشتغال در محل کارش را از او بخواهد؟ او قانونا موظف است، اطلاعاتی مانند نام و نام خانوادگی کامل، آدرس و شماره کارت تامین اجتماعی (سین) جویای کار را از او بگیرد، تا بتواند اطلاعات در پیوند با استخدام وی را برای اداره مالیات کانادا بفرستد. این اطلاعات از جمله شامل مبالغ در پیوند با میزان مالیات بر درآمد، و کسورات بیمه و صندوق بازنشستگی کل کشور است. کارفرما همچنین وظیفه دارد، از ماه فوریه هر سال فرم موسوم به ت4/ T4 را هم به عنوان سند مالیات بر درآمد هر یک از کارکنان، به اداره مورد اشاره ارسال نماید.

براساس قانون کشوری موسوم به حفظ اطلاعات و اسناد الکترونیکی، کارفرما مجاز است بدون آگاهی و یا رضایت کارکنان، اینگونه اطلاعات شخصی آنها را در اختیار اداره ای دولتی که هویتش مشخص بوده و این اطلاعات را برای اجرای هر یک از قوانین کانادا نیاز داشته باشد، قرار دهد. اما در عین حال براساس قانون حقوق بشر استان انتاریو جمع آوری اطلاعات در پیوند با نژاد، ریشه قومی/ قبیله ای، رنگ و دین کارکنان، از سوی کارفرما غیرقانونی می باشد. البته برخی استثناها هم وجود دارند.

قوانین ناظر بر پرداخت دستمزد و ساعات کاری

قانون استانداردهای اشتغال استان انتاریو ناظر بر ساعات کاری، و میزان دستمزد است. برمبنای این قانون کمترین دستمزد در استان ما ساعتی 11.25 دلار می باشد. البته این میزان برای برخی از شغل ها و موقعیت ها تفاوت دارد. مثلا برای دانش آموزان/ دانشجویان 10.55 است. بیشترین ساعات کاری که یک کارفرما می تواند به هر یک از کارکنان بدهد، به قرار زیر می باشند:

  • 8 ساعت در روز! اما اگر کارفرما روز کاری طولانی تری را مقرر کرده، به اندازه آن ساعات در هر روز
  • 48 ساعت در هفته (در موارد استثنایی مانند موقعیت های اضطراری می توان با در نظر گرفتن مفاد قانون مورد اشاره از کارکنان خواست، ساعات بیشتری کار کنند.)
  • بین هر دو روز کاری باید دست کم 11 ساعت پیاپی فاصله باشد.
  • بین هر دو شیفت کاری باید دست کم 8 ساعت پیاپی فاصله باشد.
  • در هر هفته کاری باید دست کم 24 ساعت، و یا در هر برهه بین دو هفته پیاپی کاری دست کم 48 ساعت پیاپی، وقت غیرکاری وجود داشته باشد.
  • هیچ یک از کارکنان نباید بدون داشتن نیم ساعت وقت غذا خوردن، بیش از 5 ساعت پیاپی کار کند.

برای بیشتر کارکنان بیش از 44 ساعت کار در هفته، اضافه کاری محسوب می شود. بنابراین فرد برای هر یک ساعتی که درهفته بیش از 44 ساعت کار کند، باید یک و نیم برابر دستمزد معمولی اش دریافت نماید.

قوانین ناظر بر مرخصی و عدم حضور در محل کار

در عین حال قانون مورد اشاره ناظر بر مقررات مرخصی های سالانه با استفاده از حقوق، و همچنین عدم حضور در محل کار در موقعیت های اضطراری مانند بیماری، مرگ خویشاوندان، بارداری و زایمان برای نگهداری از نوزاد، است. بیشتر کارکنان پس از یک برهه 12 ماهه، در کنار تعطیلات رسمی دو هفته مرخصی با استفاده از حقوق دارند. این حقوق باید دست کم 4 درصد میزان خالص (مالیات و حق بیمه درنرفته) درآمد همان برهه باشد.

قانون مذکور اشعار می دارد، که کارفرما باید این مرخصی را به صورت دو هفته و یا دو یک هفته به هر یک از کارکنان بدهد. مگر اینکه خود این کارکنان به صورت کتبی درخواست کنند، از این مرخصی در دوره های کوتاه تر استفاده نمایند.

از بین انواع دیگر عدم حضور در محل کار می توان به سالانه تا ده روز مرخصی موقعیت های اضطراری مانند استعلاجی/ مرگ خویشاوندان/، و یا 17 هفته مرخصی بارداری، در محیط های کاری معمولا با دست کم 50 تن شاغل اشاره کرد، که همگی بدون استفاده از حقوق هستند. اما براساس برنامه بیمه شاغلان کشوری، کارکنان واجد شرایط می توانند، در دوران مرخصی زایمان از مزایای زیادی برخوردار شوند.

قوانین ناظر بر ایمنی و صدمات در محیط کار

قانون سلامتی و ایمنی شغلی استان انتاریو ناظر بر حقوق پرشمار ایمنی و بیمه درمانی در محیط های کاری است.

در صورتی که یک شاغل بر این باور باشد که کارفرمایش کاری می کند که سلامتی و یا ایمنی او به مخاطره بیفتد، و یا اینکه حداقل استانداردها برای پرداخت دستمزد، ساعات کاری، مرخصی های با حقوق و بدون حقوقش را رعایت نمی کند، باید مراتب را از طریق تماس با شماره تلفن 7000-326-416  به آگاهی هیئت روابط کاری استان انتاریو برساند. یا اینکه از وکیل و یا اتحادیه صنفی خود مشورت قانونی بگیرد.

اگر شاغلی در محل کار دچار صدمه، معلولیت و یا بیماری در پیوند با مسوولیت کاری اش شود، باید در اسرع وقت مراتب را به کارفرما و یا اتحادیه صنفی خود (اگر داشته باشد) اطلاع دهد.

چنین فردی همچنین باید از هیئت بیمه و ایمنی محل کارش درخواست غرامت کند. اینگونه درخواست ها باید حداکثر تا شش ماه پس از روز حادثه، و یا هنگامی که فرد برای نخستین بار از صدمه دیدن خود آگاه شده، صورت بگیرد. پس از این اعلام هیئت مورد اشاره در این باره که آیا این فرد می تواند غرامت بگیرد و یا نمی تواند، تصمیم گیری می کند. برای کسب آگاهی بیشتر در این مورد می توان در تورنتو با

شماره   1000-344-416، و در سایر نقاط استان انتاریو با شماره رایگان   0750-387-800-1 تماس گرفت.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *