مقالاتمقالات اجتماعی

علائم ترسناک هاری ریشه داستان های خون آشامی

جسیکا وانگ

به گزارش کانورسیشن، در سال 1855، روزنامه بروکلین دیلی ایگل گزارش قتل وحشتناک عروسی را توسط داماد منتشر کرد. این اتفاق در یکی از روستااهای فرانسه افتاده بود. عروس علیرغم مخالفت های خانواده اش به دلیل بعضی رفتارهای عجیب داماد، با او ازدواج کرد اما در شب عروسی، میهمانان او را در حالی که بدنش دریده شده و داماد، غرق در خون، در حال خوردن بخشی از بدن او بود یافتند. 

عروس همان جا مرد و داماد هم پس از مقاومت های وحشیانه، کشته شد. 

اما دلیل این اتفاق وحشتناک چه می توانست باشد؟ پس از پرس و جوهای بسیار یک پزشک، اطرافیان به خاطر آوردند که مدتی قبل، سگ عجیبی داماد را گاز گرفته بود، و انتقال جنون از حیوان به انسان تنها دلیل این حادثه تلخ می توانست باشد. 

روزنامه ایگل این ماجرا را نمونه ای دلخراش از بیماری آب هراسی، یا به بیان امروز، هاری توصیف کرد.

 

 

اما ماجرا بی شباهت به داستان های ترسناک گوتیک نبود: دندان های سگ دیوانه قربانی را مسخ و او را تبدیل به هیولا کرده بود.   

من در یکی از کتاب هایم با عنوان هاری، پزشکی، و جامعه به دنبال مفاهیم پنهان در پس کلمه هاری هستم. از اوایل قرن هجدهم تا اوخر این قرن، داستان های مشابه بسیاری در روزنامه های آمریکا منتشر شد. 

داستان روزنامه ایگل در واقع داستانی عامیانه درباره سگ های جنون زده و مرز باریک میان انسان و حیوان بود. همه از هاری می ترسیدند چون انسان را به حیوانی وحشی بدل می کرد. 

یک بیماری ترسناک و کشنده

 

اوژن وبر، مورخ، متوجه شده بود کشاورزان فرانسوی بیش از هر چیز از گرگ و سگ و آتش می ترسند، و دریافت بیماری هاری کابوس آن منطقه است.

با اینکه بیماری های عفونی دیگری در قرن 19 و اوایل قرن 20 شیوع داشت که تعداد بسیار بیشتری قربانی گرفته بود، همچنان نام هاری بود که لرزه بر اندام ها می انداخت چراکه یک گاز گرفته شدن ساده، به رفتارهایی حیوانی و مرگی دردناک منجر می شد.

به لطف پزشکی جدید می دانیم منشا هاری یک ویروس است. زمانی که ویروس وارد بدن می شود، از طریق سیستم عصبی به مغز می رسد. فاصله چند هفته ای و حتی چند ماهه بین وارد شدن ویروس تا بروز نشانه ها، به این معنی است که هاری دیگر برابر با مرگ نیست، و اگر بیمار به موقع پادزهر را دریافت کند، می تواند از عواقب آن مصون بماند. با این وجود، این بیماری همچنان سالانه در سراسر جهان ده ها هزار قربانی می گیرد.  

طبق گزارشات، پس از دوره پنهان بیماری که بین 4 تا 12 هفته طول می کشد، علائمی از قبیل بی قراری، تحریک پذیری، بی خوابی، تنگی نفس، ضربان شدید، اسپاسم، و هذیان گویی بروز پیدا می کند.

تلاش ها برای درمان رفتارهای خشن با دارو معمولا با شکست مواجه شده و پس از بروز علائم کار زیادی از پزشکان ساخته نیست. در واقع، پس از گذشت مرحله پنهان، بیماری غیرقابل علاج خواهد بود.

گزش هایی که انسان را به حیوان تبدیل می کند 

داستان های قرن 19 آمریکا هیچ گاه مستقیما به نیروهای ماورایی اشاره نمی کند اما از خلال توصیفاتی که برای علائم بیماری می شود، می توان به فرضیاتی که درباره انتقال ذات حیوانی به انسان وجود داشته، پی برد.

روزنامه ها مدام از صدای پارس و غرش کسانی می نوشتند که توسط سگ به بیماری دچار شده بودند و از ناخن کشیدن کسانی که گربه آنها را مبتلا کرده بود. هذیان گویی، تنگی نفس، و حرکات غیرعادی در نتیجه اسپاسم های عضلانی گویی ردی از ذات شرور حیوان در قربانی بیچاره برجا می گذاشت. 

سنت های مقابله با بیماری هم نشان می دهد مردم چه طور مرز بین انسانیت و حیوانیت را باریک می دیدند. یکی از درمان های عامیانه این بود که اگر سگی کسی را گاز می گرفت و فرد سگ را می کشت، یا از موی سگ بر زخم خود می گذاشت و یا دم سگ را می کند، از بیماری در امان می ماند. این خرافات ریشه در این باور دارد که باید پیوند فرازمینی میان حیوان وحشی و طعمه انسانیش را قطع کرد.

شاید خون آشام ها هم از سگ های هار و قربانیانشان الهام گرفته شده باشد. رشد بیش از اندازه مو، صداهای عجیب، تغییرات چهره، بیقراری، و گاه رفتارهای تهاجمی وحشیانه بین هر دو مشترک است و باعث می شود فرد مبتلا بیشتر شبیه هیولا به نظر برسد تا انسان. به ویژه در بسیاری داستان های خون آشامی می بینیم که فرد خون آشام خود را تبدیل به سگ و گرگ می کند، و نه حیوانات دیگر.  

بنابراین، همچنان که رژه خون آشام ها، گرگ ها، و دیگر موجودات مخوف را در شب هالوین در خیابان تماشا می کنید، به یاد داشته باشید در پس این جشن شاد و شیرین، نیمه تاریک تخیل انسان خوابیده است. اینجا حیوان، بیماری، و ترس به هم می آمیزند و در مرز بین انسانیت و حیوانیت، هیولاها زاده می شوند.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!