مقالاتمقالات پزشکی

عادتی متداول مسبب ابتلا به سرطان پوست

جن باباخان – پایگاه اینترنتی ام اس ان
وقتی ژانت 42 ساله در آینه برآمدگی روی یک طرف بینی خود را دید، فکر کرد یک جوش بی خطر است. اما دو روز بعد این برآمدگی ترکید، و شروع به خونریزی شدید کرد. این وضعیت سه هفته ادامه یافت، تا اینکه همسرش او را متقاعد کرد به نزد پزشک برود. پزشک هم وی را نزد متخصص بیماری های پوست فرستاد. سرانجام معلوم شد، به سرطان سلول های بنیادین مبتلاست. و اینک با تجربه شخصی توصیه ای دارد. اینکه وقتی مردم می خواهند بدن خود را از نظر ابتلا به سرطان بررسی نمایند، باید احراز اطمینان کنند که در مورد علائم انواع این بیماری آگاهی دارند.

همچنین با توجه به روش زندگی خود، می گوید این ابتلا شگفت آور نیست. کمااینکه از نوجوانی علاقه زیادی به دویدن داشت. اما در حالی در فضاهای باز می دوید، که از استفاده از کرم های ضدآفتاب خودداری می کرد. همچنین از 16 سالگی مصرانه از مادرش درخواست می نمود فرم های مربوطه را امضاء کند (زیرا خودش هنوز به سن قانونی نرسیده بود)، تا بتواند از روش های برنزه کردن مصنوعی پوست استفاده نماید. اما اینک به دیگران توصیه می کند: برنزه نمودن و عدم استفاده از کرم های ضدآفتاب دو سبب رایج خطر ابتلا به سرطان پوست هستند، که نباید از آنها غافل شد.


نخستین کاری که ژانت پس از برداشتن توده روی بینی خود انجام داد، جراحی پلاستیک بود تا حالت چهره اش به وضعیت پیشین بازگردد. اما ظاهرا در برخی از انواع اینگونه جراحی ها، امکان کامل چنین بازگشتی وجود ندارد. در عین حال گزینه ها هم محدود هستند. کمااینکه ژانت می گوید: پیوند پوستی در چهره مطلوب نیست. زیرا رنگ قسمت پیوند داده شده هرگز با پوست کل چهره یکسان نمی شود. به همین سبب پزشکم هم گفت که از نتیجه چنین عملی راضی نخواهم بود، و به جای آن روشی دیگر را پیشنهاد کرد. روشی که در آن همه بافت های لازم از یک ناحیه دیگر بدن مانند پیشانی را برمی دارند، و با ذخیره خون مصنوعی به محل دریافت کننده منتقل می نمایند، که برای من بینی ام بود. بنابراین محل بخیه های برش ایجاد شده روی پیشانی قابل دیدن، و رگ مربوطه که به بینی ام وصل می شد، آویزان بود.
زمانی که ژانت از جراحش پرسید، دوره نقاهت چه اندازه خواهد بود؟، وی پاسخ داد که بیمار می تواند پس از چند روز به سر کار خود بازگردد. اما بیشتر افرادی که تن به اینگونه عمل می دهند، سه هفته مرخصی می گیرند. زیرا نمی خواهند پیش از بهبودی و در حالی که هنوز بخیه بر پیشانی دارند، از خانه خارج شوند.
ژانت با پیشنهاد جراحش موافقت کرد. اما بلافاصله پس از عمل فهمید، که چرا آن افراد چنین مدتی را مرخصی می گیرند. کمااینکه می افزاید: تقریبا هر روز گریه می کردم. زیرا زخمی باز و بسیار دردناک داشتم. از نظر روحی نیز، حالم خراب بود. چراکه مثلا وقتی برای خرید به فروشگاه تارگت رفتم، همه به من خیره شدند. بدتر اینکه برخی از آنها قسمتی را که من داشتم در آن دنبال کالاهای مورد نظرم می گشتم، ترک کردند.
به همین سبب ژانت در فیلم کوتاهی که از طریق فیسبوک منتشر نمود، درباره وضعیت جدید خود توضیح داد. پس از انتشار این فیلم از کسان دیگری هم که زیر همان عمل رفته بودند، پیام هایی دریافت کرد. به این مضمون که از اینکه تنها نیستند، نفس راحتی کشیده اند.
وقتی که بخیه ها کشیده و رگ آویزان برداشته شد، ژانت در حالی مطب پزشکش را ترک کرد که احساس می نمود سرانجام به خواسته اش رسیده است. اینک سرطانش ریشه کن شده، اما سالی دو بار به مطب پزشک متخصص بیماری های پوست خود می رود. همچنین در بنیانگذاری بنیاد مبارزه با غدد سرطانی مشارکت داشته، و از دادن آموزش های مربوطه به دیگران لذت می برد. پیامش برای سایر مبتلایان به سرطان پوست هم ساده است: باز هم تابش نور خورشید را روی چهره خود احساس خواهید کرد. اما حتما از کرم های ضدآفتاب استفاده نمایید.

Behnam Marfou
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!
بستن

 
 

نصب اپلیکیشن ایران جوان