فرهنگ و هنرفرهنگ و هنر جهان

دیدنی ترین ریش و سبیل های تاریخ هنر

ریچل گولد- تارنمای آرتسی

از هنگام ایجاد تمدن ها ریش و سبیل های متفاوت و متمایز، هنرمندان را به خود جلب کرده اند.البته ریش و سبیل در حال حاضر نیز، نمادی مناسب برای نوآوری های در پیوند با سلامت مردان است. برای نمونه می توان به دو ابتکار موسوم به نتراشیدن صورت در ماه نوامبر، و موامبر (ترکیبی از حرف اول لغت انگلیسی سبیل و بقیه حروف این ماه) اشاره کرد، که به منظور تشویق مردان جهت نتراشیدن صورت در نوامبر و تقویت سلامتی آنها ابداع شده اند. ازآنجا که اینک در این ماه به سر می بریم، برآن شدیم هفت دیدنی ترین ریش و سبیل هایی را که در خلال قرون متمادی در قالب نقاشی و مجسمه سازی خلق شده اند، معرفی کنیم.

لئوناردو داوینچی: نقاشی از چهره مردی ریشو با گچ قرمز (اوایل دهه 1500) 

تاریخ این هنرمند را از جمله به سبب کمک های بی سابقه اش به هنرهای زیبا، مهندسی، و چندین رشته عملی، و همچنین داشتن چشمان تیزبین برای ارائه شکل انسانی، به خاطر می آورد. 

 

 

میکل آنژ: موسی (بین سال های 1513 تا 1515)

این شاهکارهنری که از مرمر ساخته شده، تنها می تواند برای یک شخصیت دینی مناسب باشد. کمااینکه از جمله ویژگی های ظاهری یک پیامبر باستانی را نشان می دهد. زیرا در این مجسمه ریش موسی که الواح ده فرمان را هم در کنار دارد، واقعا الهی است.

جوزپه آرچیمبولدو: پاییز (سال 1573)

این نقاش سرشناس میلانی که توان کشیدن تصاویر سر انسانی با استفاده از میوه ها، سبزیجات، خوراکی های دریایی، و لوازم خانگی را دارد، دراین تابلو نیز چهره مردی را کشیده که از جمله ریشش از خوشه های کامل و همچنین جوانه های گندم است.

هنرمند ناشناس: نقاشی از باربارا فون بک (اواخر دهه 1640)

باربارا که احتمالا به سبب نارسایی ارثی موسوم به رشد بیش از اندازه مو چهره ای پوشیده از مو داشت، با استفاده از این وضعیت فوق العاده نادر خود با گشت وگذار در اروپا دیگران را شگفت زده می کرد. همچنین الهام بخش برخی از هنرمندان می شد.

ونسان ون گوگ:نقاشی از جوزف رولین(سال 1889)

رولین پستچی محلی، و همچنین همسایه و دوست ون گوگ، بود.

مارسل دوشامپ: مونالیزای تو دل برو (سال 1919)

بی تردید باید کار افزودن ریش و سبیل به ارزشمند ترین چهره دنیا را به مارسل دوشامپ سپرد. نام این اثر این زن عجب جیگری است، می باشد. بی تردید این آدم شوخ فرانسوی در نظر نداشت، با این کارش به لئوناردو داوینچی توهین کند. 

 

آنا مندیاتا: بدون عنوان (سال 1972)

در حالی که زنان در همه جای دنیا به روش های گوناگون در پی از بین بردن موهای چهره هستند، این هنرمند آمریکایی زاده کوبا هر از گاهی به صورت خود ریش و سبیل می چسباند. او در سال 1972 مجموعه بدون عنوان (که می توان آن را افزودن مو به چهره نام نهاد) را مستند کرد. این عکس ها نشانگر بی باکی یاغیگرانه وی در قبال کارهایی برای تغییرات ظاهری هستند.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ایران جوان را در اینستاگرام دنبال کنید.

  • 9
  • 0