Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
صفحه اصلی / مقالات / خطر اعتماد بیش از اندازه به پزشکان

خطر اعتماد بیش از اندازه به پزشکان

سایمن بنت- رسانه تروی

ما به حرفه پزشکی نیاز داریم. زیرا به ما اطمینان می دهد. کمااینکه زمانی که بیماریم، یا درمان مان می کند، و یا دردمان را از بین می برد. اما شوربختانه اتکای مان به بخش درمانی می تواند ما را به سویی سوق دهد، که به حرفه ای های حوزه پزشکی از پشت عینک خوشبینی نگاه کنیم. در حالی که واقعیت این است که حرفه پزشکی به عنوان یک جامعه بزرگ، خوب، بد و زشت را، در هم می آمیزد. کمااینکه گاهی هیولاهایی مانند دکتر هارولد شیپمن پزشک عمومی/ خانواده انگلیسی را به جامعه عرضه می کند، که دست کم 200 تن را کشت. این واقعیت که به قتل رساندن این همه آدم برای مدتی طولانی آشکار نشد، نشان می دهد که ممکن است در فرهنگ این حرفه اشکال یا اشکالاتی وجود داشته باشد. آیا این حرفه بیش از اندازه مورد احترام قرار گرفته است؟ آیا حرفه ای های حوزه پزشکی بیش از اندازه به همکاران خود اعتماد دارند؟ آیا برداشتی باشگاه مانند، جایگزین شک روشمند به عنوان یک ویژگی حرفه ای شده است؟

یکی از واقعیت ها این می باشد که این حرفه در هنگام مورد چالش قرار گرفتن، حالت تدافعی به خود می گیرد. کمااینکه در سال 2016 که یکی از مدیران وزارت بهداشت و درمان دولت مرکزی بریتانیا با انتقاد روبرو شد، به نشریه گاردین گفت: سازمان تدافعی می شود، و برای دفاع از خود در برابر چالش های قانونی خط یکپارچگی را در پیش می گیرد. در نتیجه بسیار پیش می آید که یکی از اعضای این حرفه به سبب اقدامات طرح ریزی شده، شغل خود را از دست بدهد.

چنین اظهاراتی این زنگ هشدار را به صدا درمی آورد، که وزارتخانه مورد اشاره در حوزه مدیریت قلدری را فنی قانونی تلقی می کند. کماینکه در نظرسنجی همان سال نشریه نامبرده که با شرکت هزار و 500 حرفه ای حوزه پزشکی برگزار شد، از هر ده تن هشت نفر ادعا کردند، هدف قلدری بوده اند. البته رفتار ناشایست در سیستم های بهداشتی- درمانی سایر کشورها نیز، وجود دارد.

نخبگان حرفه پزشکی بریتانیا در برهه پس از جنگ مانع طرح های حزب حاکم کارگر در مورد خدمات درمانی سراسری شدند. کمااینکه برخی از پزشکان نای بیون وزیر بهداشت و درمان را مستبد/ دیکتاتور خواندند. اتحادیه پزشکی بریتانیا نیز، تهدید به اعتصاب کرد. اما همین پزشکان زمانی که بیون پول کلانی به پایشان ریخت، از موضع خویش عقب نشینی نمودند.

امروزه هم بیشتر بودجه بهداشتی- درمانی این کشور صرف پرداخت دستمزدها می شود. کمااینکه حقوق یک پزشک عمومی انگلیسی از همه همگنانش در کشورهای عضو سازمان همکاری های اقتصادی و توسعه بیشتر است. مثلا دو برابر همتای فرانسوی خود دستمزد می گیرد. برخی از افراد، آزمندی پزشکان عمومی کانادایی در اواخر دهه 1970 را، مشابه عملکرد همتایان انگلیسی شان می دانند.

از دیگر سو حرفه پزشکی در مورد بهداشت و درمان به مردم درس می دهد. برخی بر این باورند که اینک وقت آن فرارسیده، که مردم به این حرفه درس اخلاق بدهند. من (نویسنده پزشک و مدیر واحد امنیت و ایمنی غیرنظامی دانشگاه لایسستر بریتانیا است. ایران جوان) در سال 2016 با دانشجویان سال پنجم رشته پزشکی در یک پژوهش کار می کردم. وظیفه ام ارزیابی مدیریت ایمنی و منافع تحصیلی برای ردگیری خدمات درمانی عملیات عادی هوایی بریتانیا بود. دانشجویان پس از آموزش دیدن، شش روز را صرف جمع آوری اطلاعات در مراکز پزشکی می کردند. نتایج این پژوهش که در نشریه مخاطره مدیریت و خط مشی خدمات درمانی منتشر شد، از جمله نشان داد که محیط کاری این مراکز سرشار از تهدید هستند.

 

البته این مهم را می دانیم، که حرفه پزشکی کاری فوق العاده انجام می دهد. کمااینکه عمرمتوسط همچنان رو به افزایش دارد. اما این مساله هم وجود دارد، که براساس اسناد وزارتخانه نامبرده همه ساله 12 هزار مرگ قابل پیش بینی رخ می دهند. در ایالات متحده هم، سرطان، بیماری های قلبی و خطاهای پزشکی، سه عمده ترین عامل مرگ ومیر به شمار می روند. کمااینکه براساس موسسه پزشکی آمریکا همه ساله 98 هزار تن از مردم این کشور در نتیجه اینگونه خطاها در بیمارستان ها جان می سپرند.

 

مراجعان به حرفه پزشکی برای افزایش احتمال زنده ماندن خود، باید چه اقداماتی انجام دهند؟

نخست اینکه همواره باید از یک پزشک دیگر هم نظرخواهی کنند. چراکه برای پزشکان نیز، احتمال خطا وجود دارد. به ویژه اینکه اگر ساعات کاری شان طولانی باشد.

دوم اینکه باید احراز اطمینان نمایند که همه متخصصان حرفه پزشکی که با آنها سر و کار دارند، به خوبی با روش اتحادیه ملی ایمنی شغل آشنا هستند.

سوم اینکه از گله و شکایت کردن نهراسند. کمااینکه در سال های 2013- 2014 وزارتخانه مذکور 174 هزار و 872 شکایت کتبی از بیماران دریافت کرد. باید دانست که خدمات نامناسب تنها در صورتی بهتر می شوند، که کسانی که اینگونه خدمات را دریافت کرده و برایش بهایی چه بسا سنگین هم پرداخته اند، نارضایتی خود را به گوش مقامات مربوطه بهداشتی- درمانی و نمایندگان منتخب خویش در مجلس های سطوح گوناگون برسانند.

به خاطر داشته باشیم: سکوت مساوی با مرگ است.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *