Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
صفحه اصلی / مقالات / تعرض جنسی کالج سنت مایکل: چطور امنیت کودکان را تضمین کنیم

تعرض جنسی کالج سنت مایکل: چطور امنیت کودکان را تضمین کنیم

از: پیتر مک‌کی، که در دولت‌های پیشین، در سمت وزیر دادگستری و دادستان کل حضور یافته و رئیس هیات مدیره‌ Boost Child & Youth Advocacy Centre کانادا.

بسیاری از کانادایی‌ها با دقت بسیار مراحل رسیدگی قضایی به اتهامات جنایی دانش‌آموزان کالج St. Michael در تورنتو را، پیگیری کردند. جرایمی که در این کالج روی دادند، در برگیرنده‌ حمله فیزیکی و تعرض جنسی گروهی، به برخی دانش‌آموزان تازه وارد بودند. ما، در بنیاد Boost Child مدتی است که در حال حمایت‌ اجتماعی از قربانیان و خانواده‌های آسیب‌دیده‌ این پرونده بوده‌ایم؛ کاری که پیشینه 30 ساله در آن داریم.

اخباری که از رویداد کالج St. Michael منتشر شد، ممکن است آن را به عنوان یک رویداد نادر معرفی کند، اما واقعیت این نیست. حتی در هفته‌های پس از ماجرای این کالج، ما تماس‌های تلفنی بسیاری را از سوی والدین دریافت کردیم، که می‌گفتند فرزندانشان در مدرسه مورد تعرض و آزار قرار گرفته‌اند.

نمونه هایی از این مشکل، در همه‌ قسمت‌های کانادا وجود دارد. آمار نشان می‌دهد که هر سال، بیش از 200 هزار مورد تعرض به کودکان یا بی‌توجهی به کودکان در کشور، گزارش می‌شود. این شمار، به تنهایی مبهوت کننده است. همچنین نباید فراموش کرد، که تاثیر تعرضی که در دوره‌ کودکی روی می‌دهد، گاهی تا سال‌ها با یک فرد می‌ماند و حتی از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌گردد.

رویداد کالج St. Michael ، پنجره‌ای را به سوی خطر تعرض که فرزندان ما و جوانان سراسر کانادا را تهدید می‌کند، برای ما گشوده است.

هرگاه سخن از بچه‌ها به میان می‌آید، لزوم اقدامات ایمنی بدیهی می‌گردد. ما در مورد فرزندانمان، برای صندلی‌های اتومبیل و وسایل بازی در پارک‌ها قانونگذاری می‌کنیم، به آنها آموزش می‌دهیم که در هنگام عبور از خیابان، به هر دو سو نگاه کنند؛ و دکور خانه‌هایمان را طوری می‌چینیم که به بچه‌ها آسیبی نرسد.

چطور امنیت فرزندانمان را تامین کنیم

گام نخست این است که متعهد شویم هرگز اجازه‌ انجام هیچگونه تعرض را نخواهیم داد، و چنانچه این مورد اتفاق بیفتد، آن را پنهان نخواهیم کرد و بهانه‌ای برای آن نخواهیم آورد. بیایید آنچه را، <مراسم پذیرش دانشجو در جمع دوستان> یا Initiation نام گرفته، با تعریف حقیقی‌اش معرفی کنیم: استفاده‌ تعمدی و عمدتا غیرقانونی از قدرت، برای تحقیر یک دانشجو یا دانش‌آموز ضعیف‌تر. افزون بر این، ما باید برای حمله‌ و آزار و اذیت فیزیکی و جنسی که از سوی بچه‌های بزرگتر، به فرزندان ما روا می‌شود، نامی غیر از <قلدربازی> استفاده کنیم. هنگامی که همین مسائل، در مورد یک بزرگسال روی می‌دهد، ما آن را تعرض جنسی می‌خوانیم و پلیس را خبر می‌کنیم. دانش‌آموزان، باید بدانند که انجام کارهای این چنین، ممکن است به محکومیت جنایی برای آنها منجر شود.

مسئله‌ دیگر، ایجاد ارتباطات پویا و صادقانه با فرزندانمان است. کودکان و نوجوانان ما، باید بدانند که اگر تجربه‌ تعرض داشته باشند یا شاهد موردی اینچنین باشند، می‌توانند ماجرا را برای یک بزرگسال در خانواده تعریف کنند. ما همچنین باید شرایطی برای فرزندانمان فراهم کنیم، که برای انجام چنین گفتگوهایی احساس راحتی کنند. این بچه‌ها باید متوجه شوند که، هیچ اولویتی – نه قهرمانی در تیم ورزشی مدرسه ، نه پذیرفته شدن در گروه‌های دانش‌آموزی و نه گرفتن بورس تحصیلی – از امنیت و سلامتی آنها، بالاتر نیست.

ما باید فرهنگ پیشگیری را، در مکان‌هایی که جوانان و نوجوانان کانادایی، بیشتر وقت خود را در آنجا می‌گذرانند، تقویت کنیم. باید برنامه‌ها و راهکارهایی برای کاستن از خطر تعرض فیزیکی و جنسی، به اجرا بگذاریم، که همه گروه‌های درگیر – مدیران و ناظمین مدرسه، آموزگاران، مربیان ورزشی، بچه‌ها و پدر و مادرها – آنها را درک و از آنها پیروی کنند.

به یاد داشته باشیم بچه‌هایی که پا پیش می‌گذارند و این تعرضات را گزارش می‌کنند، قهرمانانی هستند که ما، بزرگسالان را، از خواب غفلت بیدار می‌کنند. ما نمی‌توانیم خواسته‌های آنها را نادیده بگیریم و وظیفه داریم آنها را از شر دیگر دانش‌آموزان آزاررسان، حفظ کنیم.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *