صفحه اصلی / مقالات / بیماران دردمند: خسته و درمانده از زمان طولانی انتظار
waiting room

بیماران دردمند: خسته و درمانده از زمان طولانی انتظار

Razi-Clinic

برغم سرتیترهای غلط انداز گزارش خبری منتشر شده سالانه موسسه اطلاعات بهداشتی- درمانی کانادا در مورد زمان انتظار بیماران برای برخورداری از درمان های الویت دار، کند و کاو در این گزارش نتیجه دیگری به دست می دهد. زیرا در آن از جمله آمده که زمان انتظار برای بیشتر مردم کشور جهت برخورداری از درمان بیماری های الویت دار، از دیدگاه پزشکی پذیرفتنی به شمار می رود. حال آن که این گزارش در واقع یک یادآوری دیگر می باشد که نشانگر آن است که تغییرات لازم بسیار اندک بوده، و ما برای رسیدن به وضعیت مناسب راه درازی در پیش داریم.

البته در روش ارائه گزارش این موسسه نکات ارزشمندی دیده می شود. اما گزارش آن عمدتا تنها بر پنج روند الویت دار، و چهارچوبی بسیار محدود متمرکز است. مثلا این گزارش شامل زمان انتظار برای رفتن به مطب پزشکان متخصص نمی شود. همچنین شش ماه انتظار برای جراحی هایی مانند تعویض مَفصَل ران و جایگزینی آن با مفصل مصنوعی را، زمان انتظاری پذیرفتنی می داند.

از دیگر سو برغم اینگونه موارد، در این گزارش آمده که سه چهارم کانادایی ها در زمان انتظار توصیه شده از درمان لازم برخوردار می گردند. اما نگاهی به همین اعداد و ارقام نشان می دهد که روی دیگر سکه این است، که یک چهارم یعنی 25 درصد مردم کشور ما در چنین زمانی درمان نمی شوند. بدتر اینکه وضعیت کنونی خراب تر هم شده است. چراکه این میزان در سال گذشته یک پنجم، یعنی 20 درصد بود.

اخبار بدتر اینکه بررسی و مقایسه گزارش های پنج سال اخیر با یکدیگر نشانگر آنند، که زمان انتظار برای سه مورد از آن پنج روند مذکور یعنی تعویض مَفصَل زانو، تعویض مَفصَل ران، و جراحی آب مروارید چشم، از سال 2012 به این سو بیشتر شده اند. البته در این میان تنها زمان انتظار برای عمل شکستگی لگن در پنج سال اخیر بهتر شده، که آن هم در 2016 نسبت به 2015 اندکی بدتر بوده است.

 

 

پس در واقع از آن پنج مورد تنها وضع بیمارانی بهتر شده، که نیاز به پرتودرمانی دارند. چراکه 97 تا 98 درصد اینگونه بیماران در برهه ای 28 روزه از درمان لازم برخوردارشده اند. بنابراین خوشبختانه بیماران در انتظار جهت درمان سرطان، در یک برهه چهار هفته ای زیر درمان لازم قرارمی گیرند. البته این برهه شامل زمان انتظار برای رفتن به مطب پزشک متخصص نمی شود.

وضعیت سایر بیماران چگونه است؟

از دیگر سو دولت مرکزی هنوز در مورد زمان انتظار برای بیشتر روندهای درمانی، گزارش فراگیر نمی دهد. کمااینکه در اطلاعات مشابه دولت های استانی جزئیات بیشتری وجود دارند. مثلا آخرین نظرسنجی سالانه به عمل آمده از سوی موسسه فریژر در مورد پزشکان کانادایی آشکار ساخت، که امکان دارد زمان انتظار ارجاع بیماران از سوی پزشکان عمومی/ خانواده به همکاران متخصصشان از جمله در حوزه بیماری های اعصاب و مجاری ادرار و تناسلی، 20 هفته طول بکشد. این میزان تاکنون بالاترین اندازه به دست آمده در اینگونه نظرسنجی ها بوده است. کمااینکه در نظرسنجی سال 1993 در مورد زمان انتظار که نخستین از نوع خود محسوب می شد، این زمان 9.3 هفته بود.

بدتر اینکه وقتی پای مقایسه در سطح جهانی به میان می آید، کانادا معمولا در انتها و یا یکی به آخر فهرست مربوطه قرار می گیرد. کمااینکه گزارش نتایج نظرسنجی بنیاد مشترک المنافع مستقر در آمریکا که با همکاری موسسه اطلاعات بهداشتی- درمانی کانادا در کشورهای استرالیا، کانادا، فرانسه، آلمان، هلند، زلاندنو، سوئد، سوئیس و انگلستان انجام شد، نشان داد کانادا از نظر توان دادن وقت ویزیت در همان روز یا روز بعد به بیماران منتظر درمان های فوری، همچنین زمان انتظار برای دیدن پزشک متخصص، و در مجموع همه گونه جراحی، در پایین ترین مکان قرار دارد.

بااینهمه بیماران کانادایی گزینه دیگری ندارند. چراکه بر اساس قوانین دولت های مرکزی و استانی برای بیماران بسیار مشکل است، که از این زمان انتظارهای غیرعادی طولانی بگریزند. به عبارت دیگر در واقع تنها این گزینه دردناک را دارند که در حالی که درد می کشند و وضعشان رو به وخامت می گذارد، یا همچنان منتظر نوبت درمانشان بمانند، و یا برای دسترسی به درمان به موقع به خارج از کشور بروند. چراکه زمان انتظار طولانی اینک به ویژگی تبیین کننده سیستم خدمات درمانی کانادا تبدیل شده است. در حالی که دولت های مورد اشاره سال هاست که قول می دهند، برای روند موجود فکری خواهند کرد.

بنابراین بهتر است به جای استفاده از سرفصل های غلط انداز در مورد این سیستم، در پی یافتن خط مشی هایی برویم، که اوضاع موجود را بهتر کنند.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *