صفحه اصلی / اخبار / برخورد تبعیض آمیز اداره مهاجرت کانادا با کودکان معلول  

برخورد تبعیض آمیز اداره مهاجرت کانادا با کودکان معلول  

Leeza

اتاوا- خانواده های متقاضی دریافت اقامت دائم کانادا که دارای کودکان معلول می باشند، با سیستم مهاجرتی روبرو هستند که در حق شان تبعیض قایل می شود.

کارا شارپ و همسرش آلستر، ساکن تورنتو، چهار سال تمام مراحل مهاجرت را طی کرده و منتظر ماندند تا بدانند بالاخره می توانند به همراه دو فرزندشان که یکی از آنها متولد کانادا می باشد، اقامت دائم کانادا را به دست بیاورند یا خیر.

شارپ (متولد آمریکا) و همسر استرالیایی اش آلستر، در حین کار در خارج از کشور با یکدیگر آشنا شده و در سال 2010 به کانادا آمدند. شارپ خانه دار و همسرش روزنامه نگار می باشند. آنها دختر 4 ساله ای به نام تالولا (متولد کانادا) و پسر 9 ساله ای به نام سباستین دارند که در انگلستان به دنیا آمده است.

متاسفانه سباستین به فلج مغزی یا cerebral palsy و صرع مبتلاست و برای حرکت به صندلی چرخدار و مراقبت 24 ساعته نیازمند است. اداره مهاجرت کانادا به والدین سباستین دستور داده که او را از مدرسه دولتی که در فاصله 5 دقیقه ای خانه شان قرار دارد به یک مدرسه خصوصی در فاصله یک ساعته از خانه شان منتقل کنند تا فشار مالی کمتری به دولت و سازمان خدمات اجتماعی کانادا وارد شود.

شارپ می گوید که آنها توان مالی برای تامین این هزینه را دارند ولی احساس می کنند که دولت در حق پسرشان به دلیل معلولیت وی تبعیض قائل شده است.

در حالی که دولت موظف است تا از سوءاستفاده از برنامه های مهاجرتی جلوگیری کند، ولی وکلای مهاجرت می گویند که کنار گذاشتن افراد معلول و اعمال غربالگری مضاعف در مورد آنها صرفا به دلیل معلولیت، نقض آشکار منشور حقوق و آزادی های کانادایی است.

جداسازی متقاضیان معلول از متقاضیان معمولی که با عنوان medical inadmissibility  یا <غیر قابل پذیرش به دلیل پزشکی> شناخته می شود، با هدف احراز اطمینان از اینکه تازه واردین به کشور هزینه مضاعف بر سیستم درمانی و خدمات اجتماعی دولتی وارد نمی کنند، انجام می شود.
دولت فدرال در سال 2015، سقف 6 هزار و 655 دلار را برای این هزینه ها تعیین کرده است. اگر هزینه پیش بینی شده برای مراقبت از فرد ناتوان جسمی یا هزینه های درمانی دیگر بالاتر از این مبلغ باشد، تقاضای اقامت دائم تمام اعضای خانواده رد می شود.

ران پولتون، وکیل متخصص مهاجرت معتقد است که سیاستگذاران امور مهاجرت، خدمات ارزشمندی که بسیاری از افراد دچار ناتوانی جسمی به جامعه ارائه می کنند را در نظر نگرفته و در محاسبات شان فقط به معلولیت آنها توجه می کنند.

خانواده شارپ امیدوارند که به زودی پاسخ مثبت اداره مهاجرت کانادا را دریافت کنند. کارا می گوید: امیدواریم پسرمان بتواند در مدرسه فعلی اش بماند. چون در آن محیط آشنا خود را راحت احساس می کند. می خواهم روزی برسد که افراد ناتوان جسمی، خود را به دلیل تشخیص پزشکی، رانده شده احساس نکنند.

Ata Tamjidi

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *