صفحه اصلی / مقالات / اقرا خالد  نمونه یک زن موفق مهاجر در کانادا

اقرا خالد  نمونه یک زن موفق مهاجر در کانادا

Razi-Clinic

اقرا خالد کوتاه مدتی پس از بیست و نهمین سالگرد تولدش، تصمیم گرفت نامزد حزب لیبرال برای انتخابات سراسری شود. این مهاجر به دنیا آمده در پاکستان برای این منظور به همراه پدرش به دیدن یک مشاور جامعه خودشان رفت. او با لحنی آرام به خانم جوان گفت: وارد رقابت ها نشو. هرگز امکان ندارد، برنده شوی.

اقرا خالد فهمید، منظور وی چیست. زیرا خودش جوان، زن، اقلیت مرئی، و خارج از روند رایج نمایندگان نوعی مجلس ملی بود. به همین سبب در آن لحظه احساس کرد، شکست خورده است. بااینهمه از پدرش پرسید: پدر باید این کار را انجام بدهم؟

و پاسخ شنید: اگر فکر می کنی می توانی، معطل چه هستی؟

او با برخورداری از پشتیبانی کامل خانواده و عزم جزم خودش، به عنوان نامزد حزب لیبرال از حوزه انتخاباتی میسی ساگا-ارین میلز وارد گود رقابت ها شد. وی در این باره می گوید: من سرسختم. وقتی هدفی برای خود در نظر می گیرم، سبب می شود حتی در مواقعی که نمی خواهم پیش بروم، مرا پیش ببرد.

او در اکتبر 2015 موفق شد، بر کرسی نمایندگی آن حوزه در مجلس ملی تکیه بزند.

بزرگ شدن در پاکستان

اقرا خالد در پاکستان به مدارس دخترانه می رفت. مدارسی که در آنها از شاگردان انتظار می رود حرف شنو، درس خوان و تابع مقررات باشند. اما به گفته خودش او کار خودش را می کرد. به همین سبب گاهی که از مقررات تبعیت نمی نمود، آموزگاران با خط کش کف دستش می زدند.

وی که خواهری دارای سه برادر است، همزمان تبعیض جنسیتی را احساس می کرد. مثلا زمانی که برادرانش برای بازی به پارک می رفتند، او در خانه می ماند و آشپزی یاد می گرفت. همچنین می دانست، موقعیت های شغلی اش در پاکستان محدود می باشند. کمااینکه در این مورد می گوید: اگر در پاکستان مانده بودم، حالا ازدواج کرده و چهار فرزند داشتم… تجربیاتم در پاکستان هلم دادند، که از آنجا بیرون بزنم.

مهاجرت به کانادا

اقرا خالد پس از مهاجرت به کانادا از طریق انگلستان، خاطرنشان نمود: در اینجا احساس کردم، با برادرانم مساوی هستم.

در عین حال مادر و پدرش که بسیار آزاد اندیشند، او را درست مانند پسرانشان بزرگ کردند. مثلا برای درس خواندن موقعیت کاملا مساوی در اختیارش گذاشتند. وی نیز به ترتیب مدارک خود را از دانشگاه های یورک (در کانادا) و حقوق میشیگان غربی (در آمریکا) گرفت. خودش در این پیوند خاطرنشان می کند: به این سبب همواره قدردان والدینم هستم.

اما حتی با اعتماد به نفسی که والدینش در او ایجاد کردند، در کانادا نیز با تبعیض نژادی ساختارمند/ سیستماتیک، و تبعیض جنسیتی روبرو شده است. کمااینکه در دوران درس خواندن به سبب مسلمان، زن، و مهاجر بودن، دوست یابی برایش مشکل محسوب می شد. پس از پایان دوره کارشناسی (لیسانس) دانشگاه یورک و یافتن شغلی دفتری هم، دریافت حقوقش به شکلی چشمگیر از همکاران مرد خود کمتر است. به همین سبب به سراغ رئیسش رفت، و افزایش حقوق گرفت.

تجربه نابرابری به عنوان یک زن در کانادا

اقرا خالد تنها زن شاغلی نیست، که در کانادا با نابرابری روبرو شده است. زیرا برغم حقوق بشر و ارزش های برابری زنان و مردان نهادینه شده در کشور ما، واقعیت روزمره این می باشد که زنان همچنان با موانع و چالش هایی روبرو هستند، که همگنان مردشان نیستند. کمااینکه براساس گزارش زیر نام زنان را به حساب بیاوریم که اخیرا از سوی نهاد موسوم به آکسفم کانادا و مرکز خط مشی گزینه های کانادا منتشر شد، زنان کمتر از مردان درآمد دارند. همچنین ساعات کاری بدون حقوقشان تقریبا دو برابر مردان است. در عین حال برغم میزان تحصیلات بالای دختران و زنان، فاصله حقوق بین دو جنس رو به افزایش، و نه کاهش، دارد. کمااینکه میزان درآمد زنان نسبت به مردان در سال های 2009 و 2011 به ترتیب 74.4 و 72 درصد بود. در عین حال برای زنان مهاجر و قومی- فرهنگی، این فاصله حتی بیشتر است.

براساس اعداد و ارقام اداره آمار کانادا نیز برغم سطح بالاتر بودن تحصیلات اینگونه زنان، میزان بیکاری در بین آنان بیشتر می باشد.

سخن گفتن از پیام برابری زنان

اقرا خالد به سهم خود از جایگاهش برای کمک به نشر پیام برابری زنان استفاده می کند. از جمله در حوزه انتخاباتی اش میزبان رخداد تقویت زنان بود، که از جمله یک زن رئیس پلیس در آن حضور داشت. شرکت کنندگان در میزگرد این رخداد که زنانی برجسته بودند، در مورد چگونگی ایجاد تعادل بین خانه و مشاغل مشکل بحث کردند.    

اقرا خالد معاون گروه زنان نماینده مجلس حزب متبوع خویش هم هست، که هفته ای یک بار برای پرداختن به خط مشی های گوناگون و قوانین از دریچه چشم جنسیتی تشکیل جلسه می دهند. تجربیات شخصی وی تشویقش کرده اند که جهت عدالت و البته نه تنها برای زنان بلکه همه قربانیان تبعیض، پیشگام باشد. زیرا بر این باور است که اگر ما به عنوان انسان با یکدیگر ادغام نگردیم و به دلایلی مانند زبان، ملیت، جنسیت و رنگ پوست از هم جدا باقی بمانیم، هیچ کدام مان موفق نمی شویم.

او الگو شدن برای زنان اقلیت را افتخارآمیزترین دستاورد خود می داند. همچنین می گوید: امیدوارم به کانادایی بازتر و فراگیرتر کمک کرده باشم.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *