صفحه اصلی / مقالات / املاک و مسکن / افزایش اندک آبونمان واحدهای مجتمع های مسکونی در 2017

افزایش اندک آبونمان واحدهای مجتمع های مسکونی در 2017

افزایش آبونمان ماهانه/ maintenance fees واحدهای واقع در مجتمع های مسکونی برای خریداران و ساکنان اینگونه واحدها مساله ای بزرگ و واقعی است، که از آن می ترسند. اما گزارش کندوکاو دست اندرکاران تارنمای https://condos.ca در مورد مجتمع های واقع در تورنتو نشان می دهد، در 2017 این هزینه در شهر ما نسبت به سال پیش از آن، تنها 2.5 درصد افزایش یافت. حال آن که این افزایش در سال های 2016 و 2015، سر به حدود 4 درصد زد.

همچنین میزان متوسط آبونمان ماهانه یک واحد یک اتاق خوابه به مساحت 594، دو اتاق خوابه به مساحت 956، و سه اتاق خوابه به مساحت 1354 پای مربع، به ترتیب 386.60، 628.02، و 881.20 دلار بود. به عبارت دیگر میزان متوسط آبونمان ماهانه واحدهای واقع در 984 مجتمع مسکونی تورنتو، برای هر پای مربع 65 سنت می شد. البته رقم شامل هزینه سیستم های گرمایش و سرمایش، آب، و برق، برای هر پای مربع 69، و برای آنهایی که این هزینه ها را دربر نمی گرفتند، 37 سنت بود. البته ارقام مورد اشاره شامل هزینه های در پیوند با پارکینگ و انباری نمی شدند، که به ترتیب میزان متوسط آبونمان ماهانه آنها 46.22 و 15.15 دلار بود.

بااینهمه در گزارش مورد اشاره آمده اگر کسی بخواهد این هزینه ها را به شکل جداگانه بپردازد، مجموع آنها بسیار بیش از آبونمان ماهانه خواهد شد. به گفته اندرو هریلد یکی از دو بنیانگذار شرکت صاحب تارنمای مورد اشاره، دلیل افزایش کمتر آبونمان ماهانه واحدهای مذکور در سال گذشته نسبت به برهه های مشابه پیشین، شمار مجتمع های مسکونی جدید عرضه شده به بازار تورنتو بود. بااینهمه سبب نشد که وی هر روز چیزی در مورد ترس خریدارانی نشنود، که مایل نیستند آبونمان ماهانه بپردازند. کمااینکه می افزاید: پس از قسط وام مسکن، آبونمان ماهانه دومین هزینه هنگفتی است که خریداران باید بپردازند. به همین سبب مساله بزرگی  به شمار می رود.

اما به نظر وی این هزینه نباید ترسناک باشد. کمااینکه خاطرنشان می کند: اگر آبونمان ماهانه به شکلی مناسب مورد استفاده قرار بگیرد، بی تردید بخش مهمی از یک مجتمع مسکونی مستحکم و باکیفیت است. چراکه از اینکه به مرور زمان به ارزش مایملک صاحبان واحدهای واقع در آنها افزوده شود، احراز اطمینان حاصل می گردد. کمااینکه از زمان ساخت برخی از مجتمع های مسکونی موجود حدود 20/ 30 سال گذشته است. اما هنوز به سبب استفاده بهینه از آبونمان ماهانه، کاملا خوب و سرپا می باشند. زیرا گرچه افزایش چنین آبونمانی باید حدود میزان تورم باشد، اما در عین حال باید بازتاب هزینه واقعی عملکرد مناسب و سرپا بودن مجتمع مورد نظر هم باشد.

از دیگر سو شمار زیادی از خریداران در پی واحدهایی  می روند که آبونمان ماهانه کمتری داشته باشند، که بتوانند بخش بیشتری از پول خود را صرف پرداخت قسط های وام مسکن کنند. اما ممکن است در بسیاری از موارد هزینه واحدهایی که در مجتمع های مسکونی دارای آبونمان ماهانه بالاتر قرار دارند، از سایر همگنانشان کمتر باشد.

از دیگر سو سال گذشته دولت استان انتاریو نیز قوانین نوینی را به مورد اجرا گذاشت، که ایجاب می کنند اعضای هیئت مدیره های مجتمع های مسکونی برای پیشگیری از مواردی مانند تضاد منافع در تصمیمات در پیوند با خرید، دوره های آموزش آن-لاین ببینند. همچنین یک محکمه آن-لاین به راه انداخت، که به کشمکش های در پیوند با مجتمع های مسکونی و قوانین نوین پیرامون آگاهی رسانی در مورد جلسات، رأی گیری و شفاف سازی، رسیدگی کند. این دولت در ماه ژوئیه گفت که انتظار می رود، این تغییرات سالانه 12 دلار به آبونمان هر واحد بیفزایند.

اندرو هریلد به خریداران توصیه می کند، که همواره هزینه واقعی عملکرد مناسب و سرپا بودن مجتمع های مسکونی را در نظر داشته باشند. زیرا مدیران لایق چنین مجتمع هایی از این مهم احراز اطمینان می کنند، که از طریق آبونمان ماهانه به اندازه کافی پول داشته باشند، تا بتوانند هزینه تعمیرات را به موقع بپردازند که در آینده مواردی پیش نیایند، که ساکنان ناچار به پرداخت هزینه های گزاف شوند. به همین سبب گاهی اعضای هیئت مدیره های مجتمع های مسکونی در چند سال نخست ساخته شدن این بناها میزان آبونمان ماهانه را بالا در نظر می گیرند، تا بتوانند مقدار مناسبی پول ذخیره کنند، که در آینده هزینه های دارندگان واحدها را کاهش دهند. کمااینکه مجتمع های مسکونی توی فکتوری لافتز، ساکسس تاور و مینتو 775، به ترتیب در سال های 2011 و 2012، 2015 و 2016، و 2015 تا 2017، به ترتیب 30، 13 و 19 درصد از این هزینه ها را کاهش دادند.

از دیگر سو زمانی که پای آبونمان ماهانه به میان می آید، ابعاد بناها نیز اهمیت پیدا می کنند. مثلا اگر مساحت پشت بام دو مجتمع مسکونی یک اندازه باشند، هزینه تعمیر آنها نیز تقریبا برابر می شود. یعنی فرقی نمی کند که مثلا یکی از آنها 40، و دیگری 14 طبقه باشد. بنابراین طبیعی است، که ساکنان مجتمع دوم برای این مورد هزینه بیشتری بپردازند. برعکس در چنین مجتمع های دارای واحدهای کمتر، میزان استهلاک داشته های مشترک (مثلا آسانسورها یا کلیدهای برق راهروها و پارکینگ ها) نیز کمتر است.

Behnam Marfou

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *