مقالاتمقالات اجتماعی

آیا کورتاژ 23 میلیون جنین دختر کافی نیست؟

رابرت پرایس-رسانه تروی

ضرورت دارد از همین ابتدا روشن کنم که گرچه در این نوشتار به کورتاژ اشاره مستقیم شده، اما منظور نگارنده ابدا به میان کشیدن بحث له یا علیه درباره این عنوان جنجال برانگیز نیست. به عبارت دیگر اصلا مساله موافق یا مخالف بودن با کورتاژ، در میان نمی باشد. در عین حال خوانندگان گرامی باید توجه داشته باشند که پژوهشی که در ادامه به گزارش نتایجش اشاره می شود، به هیچ روی از سوی کلیسا و یا سازمان های ضدکورتاژ به عمل نیامده است. بلکه کاملا بی طرفانه بوده، و مبنای علمی دارد. کمااینکه این گزارش هم در ماه آوریل از سوی آکادمی ملی علوم ایالات متحده و نشریه مربوط به همین نهاد علمی منتشر شد.

در تحقیق مورد اشاره که زیر نام ارزیابی روشمند/ سیستماتیک نسبت زایش دو جنس متفاوت در همه کشورها و تخمین عدم توازن های ملی و منطقه ای به عمل آمده، تلاش پژوهشگران تعیین عدم توازن بین زایش دو جنس بوده است. به عبارت دیگر پژوهشگران می خواستند بدانند، والدین تا چه اندازه داشتن نوزاد پسر را به دختر ترجیح می دهند.

این پژوهشگران با مراجعه به طیف های گوناگون منابع اطلاعاتی از جمله سرشماری ها و آمارهای ادارات ثبت احوال، اطلاعات از سال 1950 تا 2017 مربوط به 202 کشور را مورد بررسی قرار دادند. این کندوکاو آشکار ساخت در برهه زمانی مورد اشاره 23 میلیون جنین دختر از بین رفته اند، که 22 میلیون و 500 هزار مورد به چین و هندوستان پیوند دارد.

23 میلیون رقم شرم آوری می باشد. برای درک عمق فاجعه باید گفت که مانند این است که کل جمعیت مونث کنونی کانادا و چندین میلیون دیگر را که بعدا به دنیا خواهند آمد، به یکباره نابود کنیم. پس بگونه ای به این عدد خیره می شویم، که به شمار مرگ و میرها و زیان های ناشی از سونامی خیره می شویم. با این تفاوت که رخدادهایی مانند سونامی پدیده های طبیعی هستند. اما 23 میلیون جنین دختر از بین رفته، پدیده ای کاملا مرد- ساخته (با تاکید روی کلمه مرد) می باشد. به عبارت روشن تر بله والدین این جنین ها دختر نمی خواستند، یا بهتر است بگویم داشتن پسر را ترجیح می دادند.

در حالتی ایده آل قاعدتا همه ما باید با این امر موافق باشیم، که گزینش جنسیت برای تولد جنین همواره و در همه جا غلط است. زیرا یکی از آشکارترین انواع زن ستیزی می باشد. اما شوربختانه چنین برداشتی تنها در حد همان ایده آل باقی می ماند. زیرا می توان تصور کرد که برخی از واکنش های دیگر به آن رقم، عباراتی مانند جالب و یا تاثیرگذار نیست، باشند. زیرا مثلا می توان از این طرف و آن طرف شنید که بعضی ها بگویند، ما کی هستیم که بخواهیم درباره فرهنگ رایج در سایر جوامع قضاوت کنیم؟ کسانی هم وجود دارند که استدلال نمایند، بهتر است فوریت هایمان را رده بندی کنیم. مثلا با توجه به فجایع طبیعی اخیر که در بسیاری از نقاط جهان رخ داده اند، نباید محیط زیست و تغییرات اقلیمی نخستین فوریت و دلنگرانی مان باشد؟

البته حدس می زنم که هیچ یک از این دیدگاه ها نمی توانند، واقعا اهمیتی داشته باشند. زیرا بسیاری از مردم حتی درباره گزارش مورد اشاره چیزی نخواهند شنید. خود من هم به شکلی کاملا اتفاقی و در هنگام مرور اینترنت آن را دیدم. دیدنی که تا مغز استخوانم نفوذ کرد، و خواب از چشمم ربود. اینک نیز تنها یک پرسش مطرح می کنم: آیا کورتاژ 23 میلیون جنین دختر برای ایجاد دلنگرانی از روند موجود کافی نیست؟

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!
بستن

ایران جوان را در اینستاگرام دنبال کنید.

 

  • 6
  • 0