صفحه اصلی / مقالات / املاک و مسکن / آیا دولت توانایی نجات طبقه متوسط را در شهر تورنتو و ونکور که می خواهند صاحبخانه شوند را دارد؟

آیا دولت توانایی نجات طبقه متوسط را در شهر تورنتو و ونکور که می خواهند صاحبخانه شوند را دارد؟

Leeza

کسانی که پول خیلی خوبی درنمی آورند و تلاش می کنند خانه بخرند، به ویژه در تورنتو و ونکوور الکشان فلک است. چراکه خرید در بازار این دو شهر حتی در مقایسه با دو سال پیش هم، غیرقابل دسترسی تر شده است. اوضاع همیلتون و ویکتوریا نیز، تقریبا همینگونه می باشد. البته وضعیت سایر شهرها بهتر است.

اگر بخواهیم ملاک و فرمول قدیمی را در نظر بگیریم که براساس آن هزینه خرید مسکن نباید بیش از سه برابر درآمد ناخالص سالانه خانوارها باشد، بازار مسکن شهرهای سنت جان، هالیفکس، کبک، اتاوا، وینی پگ، رجاینا، سسکتون و ادمنتون، قابل مدیریت به نظر می رسند. کلگری و مونترال هم در بینابین دو شهر بسیار گران مورد اشاره، و این چند شهر قرار می گیرند. این در حالی است که تورنتو و ونکوور که در نوامبر 2015 نیز در چهارچوب ملاک و فرمول مورد اشاره قرار نمی گرفتند، اینک به مراتب غیرقابل دستیابی تر شده اند. کمااینکه در ماه اکتبر سال جاری بهای مسکن در تورنتو سر به 9.3 برابر میزان متوسط درآمد ناخالص خانوارهای این شهر زد. حال آن که این میزان ده سال پیش 8.1 بود. در ونکوور نیز، این اعدام و ارقام به ترتیب 12.7 و 11.2 بودند.

ماجرای این دو شهر این است که در حالی که در دو سال گذشته میزان فروش مسکن در آنها پایدار نبوده، بهای آن بیشتر از سطح افزایش درآمدها زیاد شده است. اگر روند کنونی ادامه یابد، رسم صاحبخانه شدن   طبقه متوسط در آنها از بین خواهد رفت. اما وضعیت همیلتون و ویکتوریا که در نزدیکی تورنتو و ونکوور قرار دارند، از این دو شهر بهتر است. زیرا در مقایسه با این دو همسایه بزرگترشان، هنوز بازارهای قابل دسترس تری دارند.

اما اگر بخواهیم در مورد کل کشور حرف بزنیم، باید بدانیم که شهرهای کانادا به چند گروه متفاوت تقسیم می شوند. نخست شهرهای بزرگی که بهای مسکن در آنها ارزان است. سنت جان در این مورد نمونه بسیار خوبی به شمار می رود. چراکه بهای متوسط مسکن در آن در ماه اکتبر 168 هزار و 575 دلار، یعنی 2.1 برابر میزان متوسط درآمد ناخالص خانوارهای این شهر بود. در همان ماه بهای متوسط مسکن در هالیفکس، کبک، رجاینا و سسکتون، زیر 300 هزار دلار بود، که در هر یک از این شهرها تقریبا با سه برابر میزان متوسط درآمد ناخالص خانوارها برابری می کرد.

از دیگر سو در برخی از شهرها قابل دسترس بودن خرید مسکن بیش از آن که به بهای پایین ملک و املاک بستگی داشته باشد، به درآمدهای بالاتر وابسته است. اتاوا در این مورد نمونه خوبی به شمار می رود. زیرا در حالی که در همان ماه بهای متوسط مسکن در پایتخت 369 هزار و 200 دلار بود، میزان متوسط درآمد ناخالص خانوارهای این شهر سر به 107 هزار و 100 دلار می زد، که پس از کلگری بالاترین میزان محسوب می شود.

شهرهای کلگری، ادمنتون، وینی پگ و مونترال، در گروه سوم قرار می گیرند، که در آنها بهای متوسط مسکن 3.5 تا 4 برابر میزان متوسط درآمد ناخالص خانوارها می باشند، که نسبت بدی نیست.

میزان درآمدها برای این تجزیه و تحلیل از اعداد و ارقام سال 2015 منتشره از سوی اداره آمار کانادا استخراج شده اند، که در سال جاری با توجه به محاسبه تورم روزآمد گشتند. میزان متوسط تورم در دو سال اخیر 1.4 درصد بوده است. در حالی که در این مدت میزان متوسط بهای خانه در 15 شهر کشور که در این تجزیه و تحلیل مدنظر قرار گرفته اند، 6 درصد افزایش نشان می دهد. البته نمی توان، نقش دو شهر نامبرده در این افزایش را نادیده گرفت. کمااینکه در برهه مورد اشاره میزان این افزایش در ونکوور و تورنتو به ترتیب 22 و 19 درصد بوده است، که سبب شد میزان متوسط سر به 6 درصد بزند. چراکه در غیر این صورت چنین نمی گردید. کمااینکه در حقیقت این میزان در همان برهه در 6 شهر از آن 15 شهر یعنی سنت جان، هالیفکس، مونترال، رجاینا، سسکتون و کلگری، حتی کاهش هم داشت.

در دو سال اخیر در ونکوور و تورنتو اقدامات دولت های سطوح گوناگون، سبب بی ثباتی بازار مسکن شده اند. بگونه ای که حتی در برخی از اوقات تقاضا برای خرید و بهای مسکن در آنها، کاهش هم داشته است. اما در نهایت اینکه در خلال این دو سال بهای مسکن به شکلی چشمگیر گران تر از آن بوده، که خریداران طبقه متوسط بتوانند در دو شهر نامبرده صاحبخانه شوند. امکان دارد بهره بیشتر وام مسکن و یا رکود اقتصادی، سبب برعکش شدن وضعیت موجود گردند. یا اینکه برخی گام های نوین دولت در سال آینده باعث سردی این بازار شوند. پس این پرسش مطرح می گردد، که آیا دولت توانایی نجات طبقه متوسط را در شهر تورنتو و ونکور که می خواهند صاحبخانه شوند را دارد؟ در صورتی که پاسخ عملی به این پرسش منفی باشد، کسانی که مایلند صاحبخانه شوند، ناچارند در شهرهای دیگر در پی خرید برآیند. شهرهایی که روند موجود در آنها، با آن ملاک و فرمول قدیمی همخوان هستند. برای کسانی هم که درآمد خوبی دارند، اتاوا و کلگری موارد مناسبی می باشند.

Leeza

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *