مقالاتمقالات اجتماعی

کاهش انزوای اجتماعی از طریق سرمایه گذاری برای خانواده و دینداری

ری پنینگز- رسانه تروی

انزوای اجتماعی و تنهایی از مهم ترین چالش های زمانه ما هستند. حقایق زیر یافته های عمده تحقیقات اخیر موسسه نظرسنجی انگس رید می باشند، که با کمک اندیشکده نیکوکاری/ خیریه، غیرحزبی و ایمان- مدار کارداس، صورت گرفته است:

  • حدود یک چهارم کانادایی ها با انزوای اجتماعی و تنهایی شدید دست به گریبانند. 
  • یک سوم کانادایی ها نمی توانند با اطمینان بگویند دوستی و یا عضوی از خانواده دارند، که در صورت بحران مالی به آنها کمک خواهد کرد.
  • تقریبا یکی ازهر پنج کانادایی اطمینان ندارد، فردی را دارد که در صورت نیاز به پشتیبانی احساسی و یا بروز بحران شخصی به او تکیه کند.

با وجود تمام فناوری هایی که اینک در دسترس ما هستند، و دنیا دارد از همیشه کوچک تر می شود، شمار بیش از اندازه ای از ما همچنان با مشکل ارتباط نداشتن با دیگران دست به گریبانیم. در عین حال کانادایی هایی که با انزوای اجتماعی و تنهایی شدید دست به گریبانند، وضعیت مالی و سلامتی روحی و جسمی خود را پایین تر از بقیه هموطنانشان درجه بندی می کنند. 

باید دانست این مشکلات تنها فردی نیستند. بلکه خود را در روش های ناسالمی مانند وام گرفتن پیش از دریافت حقوق، سوء مصرف مواد مخدر و خودکشی، نشان می دهند. 

همچنین گرچه پول و تحصیلات بیشتر با انزوای اجتماعی و تنهایی کمتر رابطه مستقیم دارند، اما این دو عامل نمی توانند جادو کنند. البته دولت ها می توانند، در این مورد یاری دهند. اما به تنهایی از پس آنها برنمی آیند، و نمی توانند خط مشی ای سریع ارائه دهند. بنابراین برای آغاز ایجاد شبکه هایی که همه ما به آنها نیاز داریم، بازسرمایه گذاری عمده و درازمدت در نهادهای اجتماعی ضرورت دارد.

یافته های مورد اشاره نشان داده اند، دو نهاد اجتماعی خانواده و دینداری در کاهش انزوای اجتماعی و تنهایی قوی تر عمل می کنند. کمااینکه بر اساس این یافته ها احتمال فرزنددار شدن افرادی که نه با انزوای اجتماعی و نه با تنهایی دست به گریبانند، از همه بیشتر است. البته این واقعیت دارد که شمار زیادی از کانادایی های بدون فرزند، خرسند و شادند. بااینهمه بی فرزندی با احساس تنهایی و نداشتن ارتباط، رابطه زیادی دارد. 

خانواده تفاوت ایجاد می کند

خانواده به عنوان یک واحد اجتماعی سبب ایجاد تفاوت مثبت می شود. کمااینکه بر اساس یافته های مورد اشاره 91 درصد کانادایی ها خواهان تعامل بیشتر با اعضای خانواده و دوستان شان هستند. همچنین مزدوج بودن (یا زندگی به صورت ازدواج سفید/ بدون عقد شرعی) یکی از قوی ترین عوامل کاهش انزوای اجتماعی و تنهایی به شمار می رود. کمااینکه سه چهارم کانادایی هایی که گفته اند ارتباطات خوب و زندگی اجتماعی غنی دارند، یا مزدوجند و یا در وضعیت ازدواج سفید به سر می برند. برعکس 52 درصد افراد به شدت منزوی و تنها، متأهل نیستند. از این میان 34 درصد همواره مجرد بوده، و هرگز ازدواج نکرده اند. 18 درصد هم یا از طرف خود جدا شده اند، یا طلاق گرفته اند، و یا همسران شان فوت کرده اند.

بنابراین یکی از بهترین راه های پیشگیری و یا کاهش انزوای اجتماعی و تنهایی، سرمایه گذاری روی خانواده ها از طریق نگه داشتن اعضای آنها در کنار یکدیگراست. یکی از موثرترین روش ها برای چنین اقدامی سرمایه گذاری ویژه روی ازدواج سنتی به عنوان دوری از ازدواج سفید می باشد. زیرا کند و کاو اداره آمار کانادا نشان می دهد، ازدواج سنتی از ازدواج سفید باثبات تر است. کمااینکه 75 درصد اینگونه همزیستی ها تنها در هفت سال به جدایی منجر می شود. حال آن که این رقم برای ازدواج سنتی 28 درصد است. همچنین طرفین دخیل در ازدواج سفید دو برابر همتایان شان در ازدواج سنتی، تجربه چندین جدایی و طلاق را داشته اند. البته ازدواج برای همه روش مناسبی نیست. همچنین همواره باید بر اساس انتخاب و میل صورت بگیرد. بااینهمه یافته های مورد اشاره نشان می دهند، سرمایه گذاری روی آن نتایج مثبتی به بار می آورد.

دینداری تفاوت ایجاد می کند

به احتمال زیاد کانادایی هایی که هم با انزوای اجتماعی دست به گریبانند و هم به شدت تنها هستند، هرگز در مراسم دینی شرکت نمی کنند، و یا به ندرت در آنها حضور می یابند. برعکس کانادایی هایی که هرگز از نظر اجتماعی منزوی نیستند، احتمالا دو برابر هموطنان منزوی خود به طور منظم در اینگونه مراسم شرکت می کنند. همچنین اندکی بیش از نیمی از افرادی که از نظر اجتماعی منزوی نمی باشند، دست کم یک بار در ماه در مراسم مورد اشاره حضور می یابند. این میزان برای کانادایی های بسیار منزوی 38 درصد است. 

اما مساله کاهش حضور در مراسم دینی بسیار فراتر از آن که نشانه پیشرفت اجتماعی باشد، اوضاع را خراب تر می کند. البته دینداری و خانواده گزینش شخصی هستند، و نباید هیچ کس را به انتخاب آنها وادار کرد. اما خط مشی دولتی می تواند، آثار مثبت ناشی از این دو عامل در زندگی ما را بپذیرد. البته خط مشی هایی که به تقویت این نهادهای اجتماعی یاری می رسانند، مشکلات انزوای اجتماعی و تنهایی را حل نمی کنند. اما بی تردید به حل آنها یاری می رسانند.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!
بستن

 

نصب اپلیکیشن ایران جوان