مقالاتمقالات اقتصادی
موضوعات داغ

چگونگی مقابله دولت در برابر گروگانگیری مردم و محصولات کانادا از سوی چین

کولین رابرتسون- گلوب ومیل

تقریبا از 150 روز پیش که کانادا مِنگ وانژو رئیس هیئت مدیره شرکت هواوی را بازداشت کرد، دولت چین در واکنش مایکل اسپاور و مایکل کوریگ شهروندان کانادا را به زندان انداخت، منکر حق قانونی آنها برای داشتن وکیل شد، آنان را وادار به تحمل بی خوابی کرد و…. در ادامه هم ادعا نمود، که کانولای کانادا آلوده به آفات است. تحریم کانولا شمشیری دولبه می باشد. زیرا هم بازار موجود این محصول را نصف کرد، و هم در بین مردم کانادا درباره استانداردهای بهداشتی و ایمنی تردید به وجود آورد.

اگر دولت ترودو اجازه دهد این وضعیت بدون واکنش ادامه یابد، می توان انتظار داشت که چینی ها بر فشار خود بیفزایند. مثلا ممکن است گاو، خوک و غذاهای دریایی ما، اهداف بعدی آنها باشند. بنابراین زمان واکنش محکم تر فرارسیده است.

برای این هدف در مورد تحریم کانولا می توان یک سیستم زنجیره غذایی و بازرسی به اجرا گذاشت، که در دنیا بهترین باشد. زیرا باید هم به مشتریان خارجی و هم به مردم خودمان نشان دهیم، مواد غذایی ما از بالاترین کیفیت برخوردارند، و عبارت “ساخت کانادا” نشانگر عنوانی اعلاء است.

نخست وزیر جاستین ترودو می خواهد هیئتی به ریاست یک وزیر را اعزام کند، تا به مقامات چینی نشان دهد کانولای کانادا آلوده به آفات نیست. اما نباید فراموش کرد، که امکان عدم موفقیت این هیئت زیاد است. زیرا بین دو طرف تفاوت های فراوانی وجود دارد. در واقع موفقیت کانادا برای نشان دادن مرغوبیت محصولات خود نه در چین – که در دیدار از بازارهای اتحادیه کشورهای جنوب شرقی آسیا/ آ سه آن، و پیمان تجاری اقیانوس آرام- به دست می آید.

از دیگر سو آمریکا هم باید در مورد کانادایی های بازداشت شده بیشتر کمک کند. زیرا وضعیت ناخوشایند ما ناشی از درخواست دولت این کشور برای استرداد مِنگ وانژو است. البته این روند براساس قانون مربوطه بود. اما زمانی که دانلد ترامپ اندیشید این خانم را به عنوان بخشی از توافق تجاری چین- آمریکا در نظر بگیرد، اوضاع پیچیده شد. بنابراین اگر چنین توافقی در کار باشد، آمریکا باید احراز اطمینان کند که آقایان اسپاور و کوریگ آزاد خواهند شد.

همچنین دولت کانادا باید مخمصه گروگانگیری را به محاکم بین المللی حقوق بشر بکشاند. سازمان های غیردولتی حقوق بشری را هم ترغیب کند، رفتارهای نادرست دولت چین را در چهارچوب فعالیت های خویش قرار دهند. زیرا وقتی ما درباره آواره شدن (مسلمانان) روهینگیا تلاش می کنیم، چرا نباید در مورد (مسلمانان) اویغور که در اردوگاه های اجباری نگهداری می شوند، دست به اقدام مشابه بزنیم؟ ما باید در برابر محروم کردن دو کانادایی نامبرده از حقوق بشر خود نیز، چین را تحریم نماییم. همچنین صدور روادید ورود/ ویزای دانشجویی برای فرزندان مقامات بلندپایه این کشور را به حالت تعلیق درآوریم. کالاهای چینی وارداتی به کانادا را نیز با این رویکرد (درست) که بسیاری از آنها تقلبی و آلوده هستند، به دقت مورد بازرسی قرار دهیم. همچنین رسما اعلام کنیم، از تولیدات شرکت نامبرده در نسل پنجم شبکه تلفن همراه استفاده نخواهیم نمود. زیرا به چین اعتماد نداریم.

براساس گزارشات سازمان های اطلاعاتی ما ماموران چینی در فعالیت های غیرقانونی از جمله تلاش برای جذب نیرو از دانشجویان چینی، و تاثیرگذاری بر سیاستمداران دخیل هستند. این ماموران یا باید بازداشت، و یا اگر زیر پوشش سیاسی کار می کنند، به کشور خود بازگردانده شوند. و….

اینکه پس از خوردن سیلی به یک سوی چهره سوی دیگر چهره مان را برای سیلی دوم برگردانیم و امیدوار باشیم طرف موضع خویش را تغییر بدهد، کارساز نیست. آقای ترودو زمان مقابله به مثل و مبارزه فرارسیده است!

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن

 
 

نصب اپلیکیشن ایران جوان