صفحه اصلی / مقالات / چگونگی مبارزه با احساسات ضدمهاجران در صورت بروز چنین احساساتی در کانادا

چگونگی مبارزه با احساسات ضدمهاجران در صورت بروز چنین احساساتی در کانادا

Razi-Clinic

نظرسنجی اخیر موسسه ون سیتی کردیت یونیون/ VanCity Credit Union  نشان داده که 82 درصد اقلیت های مرئی (visible minorities  واژه ای که از سوی دولت کانادا برای توصیف آن دسته از مردم کشور به کار برده می شود، که غیربومی، و از نژاد غیرهند و اروپایی و غیرسفیدپوست هستند) ونکوور گفته اند، تا اندازه ای نوعی از تبعیض را تجربه کرده اند. 11 درصد هم خاطرنشان نموده اند که اینگونه تجربیات آنقدری برایشان ترسناک بوده، که فکر نقل مکان به جایی دیگر را به سرشان انداخته است.

اما روی مثبت سکه اینکه بیشتر افراد شرکت کننده در این نظرسنجی گفته اند، باور دارند چندفرهنگی برای کانادا خیلی خوب و مناسب/ و یا خوب و مناسب می باشد. در عین حال ما شاهد واکنش های اعتراضی کانادایی ها به سیاست های در نظر گرفته شده در آمریکا (پس از روی کار آمدن دانلد ترامپ) بوده ایم.

اما برغم تمامی این نکات مثبت که کانادایی ها برایشان ایستادگی می کنند، اخیرا رخدادهای نادر برخاسته  از نفرت و بیگانه هراسی از تیراندازی در مسجدی در کبک گرفته تا پخش بروشورهای ضدمهاجرت، تا اعتراض برعلیه لایحه 103 (که اسلام هراسی و سایر شکل های تبعیض را محکوم می کند)، کانادایی ها را شوکه نموده اند.

البته بر اثر اینگونه رخدادهای نادر، در مهاجرت مردم به کانادا وقفه ایجاد نمی شود. اما به موازات رشد جمعیت و تغییر در بافت گوناگونی آن، بی مدارایی و ترس از تغییر غیرقابل اجتناب هستند. حال ببینیم ما چگونه می توانیم، در برهه گوناگون به پیشگیری از گسترش دیدگاه های مملو از نفرت کمک کنیم.

کم ارزش کردن کلیشه ها

الگا شربینا از مسوولان هماهنگی نهاد همکاری مهاجران سوری (نه اهل سوریه/ نام شهری در استان بریتیش کلمبیا که خود بخشی از کلانشهر ونکوور می باشد.) بر این باور است، که کم ارزش کردن کلیشه ها و دور کردن احساسات غلط و پوچ، نخستین گام مهم در مبارزه با احساسات ضدمهاجرت می باشد. او اخیرا پویشی (کمپینی) پوستری به نام ما سوری هستیم، به راه انداخت. پوسترهایی که در آنها مردم واقعی این شهر دیده می شوند، که اکثریت شان را مهاجران تشکیل می دهند. مثلا در یکی از آنها تصویر دو زن به چشم می خورد، که یکی از آنان دستش را دور شانه دیگری انداخته و هر دو لبخند به لب دارند. در سمت چپ بالای این عکس، جمله ما بلندپروازیم نوشته شده است. خانم محجبه سمت چپ که رانیه نام دارد، دندانپزشک سوری (اهل کشور سوریه) تبار، و دوستدار کوهنوردی و ترانه های برایان ادمز، و خانم بی حجاب سمت راست وفا، صاحب کاروبار، دوستدار هاکی و عراقی تبار می باشند. پوسترهای دیگر نیز ساکنان سوری از نژادها، جنسیت ها، تمایلات جنسی، رنگ پوست و پوشاک گوناگون را، به تصویر کشیده اند. هدف این است که نشان داده شود برغم اینگونه تفاوت های ظاهری، این مردم به عنوان همسایه، دوست و همکاران یکدیگر، شباهت های فراوانی به هم دارند.

مبارزه با نژادپرستی از طریق دخیل شدن در جامعه

در ماه فوریه سال جاری نهاد موسوم به خدمات جاافتادن و یکپارچگی استان بریتیش کلمبیا مراسمی با عنوان محافظت از جوامع مان، حفظ ارزش های مشترک مان: نشستی در مورد مهاجرت و تبعیضات نژادی، برگزار کرد. در این نشست به رخدادهای اخیر دربردارنده تبعیضات نژادپرستانه برعلیه تازه واردان، و روند ترسناک احساسات نژادی در رسانه ها پرداخته شد. میزگردی از کارشناسان آگاه در باره تبعیضات در جوامع این استان، مفهوم و اهمیت تاریخی آن، و چگونگی امکان بهبود جوامع محلی از شر نژادپرستی، تشکیل شد، که اعضای آن در این باره سخن گفتند.

سخنران اصلی آرتور ویلچینسکی سفیر کانادا در نروژ بود، که ماجرای جان سالم به در بردن خانواده اش از کشتار جمعی یهودیان/ هولوکاست و آمدنشان به کانادا را تعریف کرد. او نیز مانند سایر شرکت کنندگان در میزگرد از جمله گفت که این مساله اهمیت زیادی دارد، که مردم کانادا برعلیه شکل های گوناگون تبعیض و بیگانه هراسی صحبت کنند. همچنین وظیفه خود دانست، که برای کانادایی فراگیرتر و توأم با احترام بیشتر (برای همه فارغ از نژاد و…) تلاش و همکاری نماید.  

بقیه شرکت کنندگان نیز مانند وی بر این باور بودند، که می توان از طریق دخیل شدن در جامعه با نژادپرستی مبارزه کرد.

تغییر سیستم

دولت استان انتاریو در پی مدنظر قرار دادن مبناهای عمیق تر نژادپرستی است، که در سیستم ها و موسسات ریشه دوانده اند. سال گذشته مایکل کوتد وزیر مسوول ضدنژادپرستی استان طرح سه ساله ضدنژادپرستی را اعلام کرد. این طرح از جمله شامل راهبردهایی جهت از بین بردن موانع بر سر راه افراد گوناگون از جمله سیاهپوستان، بومیان و جوامع مهاجران در سراسر انتاریو، می باشد. مسوولان استانی در این پیوند به تجربیات افرادی گوش سپردند که گفتند برغم تلاش برای ترویج فراگیری و برابری، همچنان مسایلی مانند برده داری و استعمار مربوطه به گذشته، ادامه یافته است. مایکل کوتد نیز خاطرنشان می کند: این طرح تعهد ما جهت تغییر چگونگی انجام کارها می باشد. همچنین قول ما به کم سن و سالان سیاهپوست، بومیان و سایر جوامعی است، که به سبب نژادشان دارند موقعیت های مناسب را از دست می دهند. من عزمم را جزم کرده ام این کار را انجام بدهم، و مشتاقانه در انتظار آینده ای بهتر برای همگی مان هستم.  


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *