Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
صفحه اصلی / مقالات / چطور ممنوعیت ماری جوانا در کانادا به نژادپرستی پیوند خورد؟

چطور ممنوعیت ماری جوانا در کانادا به نژادپرستی پیوند خورد؟

قانونی شدن مصرف ماری جوانا در کانادا، باعث ایجاد مناظرات بسیاری در سطح جامعه شده، اما آنچه بسیاری از کانادایی‌ها درباره‌اش سخنی نمی‌گویند، تاریخچه‌ تاریک ممنوعیت این ماده‌ مخدر است. کاترین کارستیرز، رئیس دپارتمان تاریخ دانشگاه گوئلف، در کتابش Jailed for Possession از این تاریخچه‌ و ممنوعیت می‌نویسد؛ ممنوعیتی که با تلاش برای ایجاد ترس در مورد اقلیت‌های نژادی ساکن کانادا، به ویژه مهاجرین چینی همراه بود.

نخستین موج از مهاجرت چینی‌ها، در بریتیش کلمبیا و در دوره‌ای در سال 1858 که به دوره‌ <تب طلا> مشهور است، روی داد. موج دوم از این مهاجرین، بیشتر کارگرانی بودند که برای کار روی راه‌آهن سراسری  کانادا، به این استان مهاجرت کرده بودند؛ که ساخت آن، در سال 1881 آغاز شد.

در سال 1885 و پس از پایان ساخت این خط آهن، دولت فدرال لایحه‌ای را تصویب کرد که <قانون مهاجرت چینی‌ها> نام گرفت و اکنون به <لایحه مستثنی کردن چینی‌ها> مشهور است. بر اساس این قانون، برای مهاجرین چینی، یک مالیات فردی به میزان 50 دلار برای هر نفر، در نظر گرفته شد. تا سال 1903، این میزان به 500 دلار بر هر نفر، افزایش یافت.

در حالی که مهاجرین چینی، بخش اعظم نیروی کار مورد نیاز برای بخش‌های غربی کانادا را تامین می‌کردند، دولت به آنها به شکل مهمانانی ناخوانده و دردسرآفرین می‌نگریست. تا پایان دهه‌ 1800، گسترش توزیع و مصرف تریاک نیز، به این مهاجرین ربط داده شد. پل کی، تاریخدان چینی-کانادایی، در کتابش History of Canada’s Early Chinese Immigrants در این باره می‌نویسد :<هنگامی که وضعیت اقتصادی کانادا خراب شد، سرزنش کردن مهاجران چینی به عنوان دلایل بحران اقتصادی، روشی بود که به وسیله آن، مهاجرین انگلیسی و اروپایی را پیرامون ایدئولوژی <برتری نژاد سفید> گردهم می‌آوردند. این موضوع، به صورت ویژه، در شعار White Canada Forever که در آن دوران کاربرد گسترده‌ای یافت، به خوبی مشهود است>.

 

عبارت White Canada Forever شعار اصلی یک جنبش در بخش‌هایی از بریتیش کلمبیا بود. اعضای این جنبش، به ساخت کانادایی که تنها از سفیدپوستان تشکیل شده بود، باور داشتند و برای آن فعالیت می‌کردند. این شعار، همچنین بخشی از یک سرود طولانی‌تر است، که در اشعار آن آمده: ما به تمام برادران سفیدپوست مان خوشامد می‌گوییم/ اما این زردپوستان حیله‌گر/ که سخنان شان بی‌معنی است/ و ضعیفان را استثمار می‌کنند/باید جای دیگری برای خود پیدا کنند…

 

آقای کی می‌نویسد: <سفیدپوستان بریتیش کلمبیا، همچنین به سختی باور داشتند که روش زندگی آنها، بهتر از روش زندگی دیگران است. آنها به چینی‌ها، به عنوان یک ملت عقب‌مانده و ضعیف نگاه می‌کردند که هرگز نخواهند توانست راه و رسم زندگی به روش آنها را بیاموزند. آنها همچنین می‌گفتند که چینی‌ها با خود بیماری و عادت‌های بدی همچون تریاک‌کشیدن آورده‌اند که سلامت کانادا را، به خطر می‌اندازد>.

قانون تریاک

در سال 1907، فضای جریان ضدیت با مهاجرین چینی و آسیایی، در کانادا شدت بیشتری گرفت. در نتیجه، حدود هشت هزار نفر به تحریک گروه‌های بیگانه‌هراس همچون Asiatic Exclusion League به خیابان‌های ونکوور ریختند و به تخریب فروشگاه‌ها و اموال ساکنان چینی و ژاپنی این شهر، پرداختند. خانم سوزان بوید در کتابش به نام Busted می‌نویسد: <وحشت از مهاجرت غیرسفیدها به کانادا بود که سرانجام، به تصویب نخستین قانون ضد مصرف تریاک در کشور، منجر شد>.

در آن زمان، ویلیام لیون مکنزی، معاون وزیر کار وقت، مسئول انجام تحقیقات درباره این درگیری‌ها شد. او پس از گفتگوهایش با چند فعال چینی ضد مصرف تریاک، به این نتیجه رسید که مصرف این ماده‌ مخدر، به یک مشکل جدی در میان سفیدپوستان تبدیل شده است. یک سال پس از این رویداد، وزیر کار لایحه ممنوعیت تولید، فروش و واردات تریاک، به استثنای واردات پزشکی، را ارائه داد. افزون بر آن، در نتیجه کمپین ضد مواد مخدر، در سال 1921 حداکثر مجازات برای انتقال و نگهداری تریاک، از یک سال، به هفت سال افزایش یافت.

 

 

قانون ممنوعیت ماری جوانا

در سال 1922 خانم امیلی مورفی در مقاله‌ای برای مجله‌ Maclean، حضور مهاجرین غیرسفید در کشور را، به رواج مصرف مواد مخدر و تخریب نژاد سفید مرتبط دانست و معتادان به ماری جوانا را، به عنوان دیوانگانی خطرناک توصیف کرد. در آن زمان، ماری جوانا در رسانه‌ها، به عنوان یک مخدر کشنده معرفی می‌شد که مصرف آن از تریاک و کوکائین هم بدتر است.

در سال 1923، فرآورده‌های شاهدانه (ماری جوانا)، بدون هیچ مناظره یا نظرسنجی، به فهرست محرمانه‌ مواد ممنوعه اضافه، و مصرف، واردات و کشت آن، ممنوع اعلام شد. بسیاری معتقدند این حرکت نیز، تلاشی برای پیوند دادن مهاجرین آسیایی به مصرف مواد مخدر بود.

خانم بوید در کتابش می‌نویسد: <تغییر قانون و قانونی کردن ماری جوانا، یک حرکت تاریخی در قوانین کانادا است، اما نباید فراموش کنیم که ممنوعیت این مواد، چه بار نژادپرستانه‌ای داشته است>.

اکنون پرسش این است که، آیا دولت قصد دارد حالا که مصرف ماری جوانا قانونی‌ شده، از این بی‌عدالتی‌ها در حق مهاجرین آسیایی، یادی بکند؟


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *