صفحه اصلی / مقالات / چرا همه کانادایی ها احساس می کنند به طبقه متوسط تعلق دارند؟
Aerial view over the Montreal suburb and middle class homes. (FOTOimage/Getty Images)

چرا همه کانادایی ها احساس می کنند به طبقه متوسط تعلق دارند؟

bahman-azimi-gif

 

آیا میزان دارایی تنها ملاک تعلق به طبقه متوسط  است؟

بیشتر کانادایی ها احساس می کنند، به طبقه متوسط تعلق دارند. واقعیت هم این است، که این واژه به حدی قابلیت انعطاف دارد، که زمانی هم که سیاستمداران در مورد اهداف و خواسته های چنین طبقه ای سخن می گویند، می دانند که در واقع تقریبا همه مردم خود را مخاطب آنها به حساب می آورند. اینکه طبقه متوسط چگونه تببین می شود، به گوینده بستگی دارد. کمااینکه سال گذشته استیون پولوز رئیس بانک مرکزی کانادا گفت این واژه به افرادی اطلاق می شود، که بیشتر دارایی شان غیرمنقول است. همزمان نخست وزیر ترودو کسانی را طبقه متوسط خواند، که درآمد سالانه خانواده شان 90 هزار دلار باشد. اما نورا اسپنکس رئیس اجرایی موسسه خانواده ونیه مستقر در اتاوا بر این باورست، که مبنا قرار دادن داشته های مالی و یا درآمد مردم برای تعیین طبقه آنها کاری خطا می باشد. کمااینکه می افزاید: اینکه فردی احساس کند متعلق به طبقه متوسط است، به پیشینه و اهداف مورد نظرش بستگی دارد.

حال این پرسش مطرح می شود که آیا ملاک تعلق به طبقه متوسط، دارایی، تحصیلات خوب، شغل مناسب، داشتن اتومبیل، توانایی سفر کردن، وضعیت تأهل، و یا چیزی دیگر است؟ پاسخ هر چه که باشد، واقعیت این است که نظرسنجی نشریه مک لینز نشان داده، بیش از 70 درصد شرکت کنندگان فارغ از استان محل اقامتشان، خود را متعلق به طبقه متوسط می دانند. کمااینکه این میزان در استان های آلبرتا، کانادای آتلانتیک (استان های نیوفاندلند و لابرادور، جزیره شاهزاده ادوارد، نیوبرانزویک، و نوااسکوشیا، که در کنار اقیانوس اطلس قرار دارند)، و کبک، به ترتیب 74، 79 و 77 درصد است. تنها استثناء مردم انتاریو می باشند، که 68 درصدشان خود را طبقه متوسط تلقی می کنند.

آیا بضاعت مردم انتاریو از سایر استان های کشور کمتر است؟

گرچه 68 درصد ساکنان انتاریو خود را متعلق به طبقه متوسط می دانند، اما این امر به هیچ روی نشانگر آن نیست، که بضاعتی کمتر از مردم سایر استان ها دارند. بلکه به این سبب می باشد، که ملاک ها و روش زندگی شان با آنها متفاوت است. مثلا براساس اعداد و ارقام اداره آمار کشور، در سال 2014 درآمد سالانه خانوارهای طبقه متوسط استان های جزیره شاهزاده ادوارد، نیوبرانزویک، نوااسکوشیا، کبک و منی توبا، نسبت به میزان درآمد متوسط کشور یعنی 78 هزار و 870 دلار، خیلی کمتر بود. با این حال بیشتر ساکنان آنها خود را متعلق به طبقه متوسط  تلقی می کردند.   

چهره های گوناگون طبقه متوسط

راب انجن وهمسرش لینزی با دو دخترشان در شهر لت بریج استان آلبرتا زندگی می کنند. هر دو شاغلند، خانه دارند، و می توانند با کمی فشار آوردن به خود، نیازهایشان را برطرف کنند.

گوکال جیاپال و همسرش که هیچ کدامشان کار تمام وقت ندارند، با سه فرزند خردسال خود ساکن آپارتمانی کوچک در اسکاربورو هستند.

لینزی تیثکات مجرد، در کملوپس استان بریتیش کلمبیا زندگی و کار می کند. درآمدش اجازه نمی دهد، مثلا یک خانه بخرد.

همه افراد نامبرده در یک دیدگاه مشترکند: خود را متعلق به طبقه متوسط  تلقی می کنند. بنابراین واژه طبقه متوسط از دید کانادایی ها چهره های گوناگونی دارد.

تغییر دیدگاه و روش مردم طبقه متوسط

به گفته نورا اسپنکس دیدگاه و روش مردم طبقه متوسط در گذشت زمان دستخوش تغییر شده است. کمااینکه در دهه های 1960 و 1970 برای یک خانواده متوسط دارای یک درآمد (بیشتر زنان شاغل نبودند) تنها بین 15 تا 20 سال طول می کشید، تا وام مسکن خود را بپردازند. این مدت در دهه های 1980 و 1990 به 25 تا 30 سال افزایش یافت. آن هم در حالی که هر دوی همسران شاغل بودند. در چند سال اخیر حتی درآمد 2 و نیم عضو خانواده (همسران و بخشی از درآمد فرزند/ان) برای پرداخت وام مسکن در چنین برهه زمانی کافی به نظر نمی رسد. چراکه طبقه متوسط کانادا تا خرخره زیر قرض رفته، تا بتواند بگونه ای که دوست دارد، زندگی کند.

نکته شایان توجه دیگر اینکه گرچه افراد مجرد یا زوج های بدون فرزند معمولا درآمد سرانه بیشتری دارند، اما خانواده های بچه دار بیشتر خود را متعلق به طبقه متوسط  تلقی می کنند، و دیگر گروه های اجتماعی نامبرده کمتر چنین احساسی دارند. این برداشت نشانگر آن است که برای همه مردم اعم از مجرد، مزدوج بی فرزند، و یا فرزنددار، تعلق به این طبقه تنها با ملاک مادی سنجیده نمی شود.

تفاوت خواسته های نسل جوان با والدینشان

خواسته های نسل جوان با والدینشان تفاوت زیادی دارد. کمااینکه نورا اسپنکس می گوید: تنها تا همین نسل پیش که هنوز حی و حاضر است، ما می خواستیم لباس ها و کفش هایمان مانند دیگران باشد. اما دیگر چنین نیست. زیرا این نسل برعکس نسل ما دنبال داشتن خانه و چیزهای دیگر نمی باشد. بلکه اهم خواسته هایش در بازیافت، کاهش مصرف و بازاستفاده، خلاصه می شود. حتی در مورد هدیه دادن هم با ما تفاوت دارند. کمااینکه در حالی که ما برای یکدیگر معمولا هدایای گرانبها و شخصی می خریدیم، آنها به هم کارت هدیه می دهند. آن هم کارت هایی که می توان با استفاده از آنها، از تارنماهایی مانند ئی بی کالا سفارش داد.  

تعهد به محیط زیست به شکلی کاملا جدی تر، از دیگر ویژگی های نسل جوان است. بنابراین به نظر می رسد در آینده ای بسیار نزدیک داشتن احساس خوب در خانواده و جامعه، و نجات کره زمین، تعیین کننده ویژگی های تعلق به طبقه متوسط  تلقی گردند.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *