مقالاتمقالات اقتصادی

چرا اقتصاددانان، با افزایش دستمزد پایه، مخالفند؟

افزایش دستمزد پایه یا Minimum wage همیشه یکی از سیاست‌های پرطرفدار بوده، که در هنگام انتخابات مطرح می‌شود و برای ارائه‌دهنده‌ آن، رای بسیاری جمع می‌کند. نظرسنجی‌هایی که اخیرا در انتاریو انجام گرفته، نشان می‌دهد که مردم همچنان از این موضوع، قویا حمایت می‌کنند.

در ایالات متحده نیز، نظرسنجی بنیاد Pew در سال 2016 نشان داد که 25 درصد از آمریکایی‌ها، از دوبرابر شدن دستمزد پایه‌ 7 دلاری در این کشور و رسیدن آن به 15 دلار، حمایت می‌کنند. البته جای تعجب ندارد که این پژوهش، همچنین نشان داد که بیشتر دموکرات‌ها موافق این اقدام و بیشتر جمهوریخواهان مخالف آن هستند. اما هنگامی که این نظرسنجی در میان اقتصاددانان انجام گرفت، مشخص شد که در میان آنها – بدون توجه به گرایش سیاسی – شک و تردید گسترده‌تری نسبت به خوبی این اقدام وجود دارد.

یکی از این نظرسنجی‌ها که یافته‌های آن، در سال 2011 و در ژورنال تخصصی Econ Watch چاپ شد، 2000 نفر اقتصاددان آمریکایی را، که به صورت اتفاقی انتخاب شده بودند را، مورد پرسش قرار داد. در میان این افراد، 299 استاد دانشگاه نیز حضور داشتند که 56 درصد آنها، خود را دموکرات و 21 درصد جمهوریخواه، می‌دانستند. اما علیرغم برتری عددی دموکرات‌ها، 48 درصد از این استادان، گفتند که با افزایش دستمزد پایه مخالفند و 34 درصد موافق این موضوع بودند (بقیه از اظهار نظر خودداری کردند).

در یک نظرسنجی دیگر که در سال 2015 و توسط بنیاد <سیاست‌های استخدامی> یا EPI انجام گرفت، 555 اقتصاددان آمریکایی مورد پرسش قرار گرفتند و 166 نفر، در نظرسنجی شرکت نمودند. در این پژوهش نیز، شمار هواداران دموکرات‌ها به میزان 59 درصد بیشتر از هواداران جمهوریخواهان بود؛ با این حال، حدود سه چهارم این اقتصاددانان، با افزایش دستمزد به 15 دلار در ساعت، مخالفت کردند. این نظرسنجی همچنان نشان داد که 83 درصد از شرکت‌کنندگان باورداشتند که دستمزد 15 دلاری، باعث کاهش گرایش جوانان به اشتغال خواهد شد و یک میزان 52 درصدی نیز، معتقد بودند که این افزایش دستمزد، انگیزه‌ بزرگسالان برای اشتغال را، کاهش می‌دهد.

یک مورد مشهور از این نظرسنجی‌ها – که از یافته‌های آن در رسانه‌ها استفاده می‌شود– در سال 2005 و توسط رابرت ویپلز از دانشگاه Wake Forest انجام گرفت. در این مورد، پرسش‌ها به اعضای <جامعه‌ اقتصاددانان آمریکا> که دارای مدرک دکترا بودند، فرستاده شد. از میان 77 نفر شرکت‌کننده در این نظرسنجی، 47 درصد با برچیده شدن کامل موضوع دستمزد پایه (که در آن زمان 5 دلار و 15 سنت بود) موافق بودند، 14 درصد به نگاه داشتن دستمزد در میزان 5 دلار رای دادند و تنها 7 درصد خواستار افزایش این دستمزد شدند.

در حال حاضر، 52 درصد از مردم آمریکا خواستار دو برابر شدن دستمزد پایه هستند. مقایسه‌ این میزان با یافته‌های همه‌ این نظرسنجی‌ها، گویای شکاف بزرگی میان مردم و اقتصاددانان بر سر این موضوع است. اما دلیل وجود این تفاوت آراء چیست؟ در پاسخ، باید به تفاوت دیدگاه اقتصاددانان و مردم عادی، در مورد ساختار قیمت‌ها در بازار اشاره کرد.

دان باندروکس دکترای اقتصاد، در این مورد می‌گوید: <بسیاری از آنها که در اقتصاد تخصصی ندارند، بر این باورند که گشایش و رونق مشاغل و کارها در بازار، به صورت مستقل از قیمت‌ها، روی می‌دهد و به قیمت‌ها بستگی ندارد. آنها گمان می‌کنند که قیمت‌ها، صرفا ابزاری برای رونق توزیع و فروش هستند>. برای این دسته افراد، افزایش دستمزد پایه، صرفا انتقال پول از جیب صاحبان کار، به جیب کارگران است.

اقتصاددانان اما، می‌دانند که افزایش دستمزد کارگران کم‌مهارت، یعنی افزایش هزینه‌ بکارگیری کارگر برای صاحبکاران، و صاحبان مشاغل برای جبران این مساله، مجبورند ساعات کاری این کارگران را کاهش دهند. به همین خاطر، بسیاری از اقتصادان‌هایی که با افزایش دستمزد پایه مخالفت می‌کنند، می‌گویند این اقدام، به کارگران کم‌مهارت آسیب خواهد زد.

بسیاری از اقتصاددانان می‌گویند که بالا بردن دستمزد پایه، باعث می‌شود که کارفرمایان، شمار پایین‌تری از کارگران کم‌مهارت را استخدام کنند، به همین دلیل، از میان بردن مفهوم <دستمزد پایه> برای این دسته از کارگران، سود بیشتری از افزایش آن خواهد داشت.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن

 
 

نصب اپلیکیشن ایران جوان