مقالاتمقالات سیاسی

پژوهش جدید می‌گوید:اقبال عمومی به لیبرال‌ها در حال کاهش است

پیش از آن که رسوایی SNC-Lavalin آشکار شود، لیبرال‌ها و محافظه‌کاران در بیشتر نظرسنجی‌ها تقریبا شانه به شانه‌ هم بودند. اما حالا پس از گذشت تقریبا دو ماه از آغاز آشکارسازی آهسته‌ این رسوایی  و بازخوردهای سیاسی آن، آن نگاه‌ها و نظرات عمومی، رفته رفته صورت تند و تیزتری به خود می‌گیرند.

تازه ترین نظرسنجی بنیاد پژوهشی Angus Reid که در پایان ماه مارچ منتشر شد، نشان از 9 درصد افت در اقبال عمومی به لیبرال‌ها دارد و گرایش به سوی آنها را در حد 28 درصد – در مقایسه با 37 درصد حمایت از حزب محافظه‌کار– نشان داده است. این اعداد را، البته سایر نظرسنجی‌ها هم، با تفاوتی اندک، به دست آورده‌اند، اما پرسش نگران‌کننده این است که حزب ترودو، چطور به اینجا رسیده است. خانم شاچی کورل، مدیرعامل بنیاد Angus Reid می‌گوید: این تغییرات، بیشتر از اینکه نشانه‌ افزایش گرایش به محافظه‌کاران باشد، نتیجه ای از کاهش حمایت از لیبرال‌ها است.

اما اگر روی این داده‌ها زوم کنیم، نتایج کمی ترسناک تر هم می‌شوند. بر اساس این آمارها، شاخص نگهداری رای – شماری از مردم که در 2015 به یک حزب رای داده و می‌گویند پاییز امسال، دوباره همان حزب را انتخاب خواهند کرد– برای محافظه‌کاران، ثابت و در 88 درصد است. اما این میزان برای لیبرال‌ها، به 25 درصد رای‌دهندگان سال 2015 رسیده است. آن شمار از رای‌دهندگان که از حمایت لیبرال دست برداشته‌اند، به طور تقریبا برابر، به سوی محافظه‌کاران، نیودموکرات‌ها (NDP) و حزب سبز (Green Party) گرویده‌اند. این بدین معناست که آنچه روی داده، گریز از روی ناامیدی، خشم و نگرانی از رفتار لیبرال‌ها بوده و نه نتیجه‌ تغییر گرایش سیاسی این رای‌دهندگان.

خانم کورل می‌گوید پرسش اساسی این است که آیا لیبرال‌ها می توانند آن دسته از رای‌دهندگان را، تا پیش از انتخابات اکتبر 2019، به سوی خود بازگردانند یا نه. او می‌گوید این گونه پرسش‌ها است که احتمال گرایش بیشتر چپگرایان به نیمه‌ چپ NDP را افزایش می‌دهد، گرچه افت اقبال عمومی جاگمیت سینگ، رهبر این حزب، درصد این احتمال را کاهش می‌دهد.

کورل، یک شکاف جنسیتی را نیز در یافته‌های این نظرسنجی می‌بیند، به طوری که شمار بالاتری از مردان شرکت‌کننده، به رای‌دادن به محافظه‌کاران گرایش دارند و زنان، گرایش بیشتری به لیبرال‌ها نشان می‌دهند. دلیل این است که لیبرال‌ها، به تازگی بودجه‌ای را تصویب کرده‌اند که پر شده از راهکارهای عملی برای مبارزه با فقر، نابرابری دستمزدها و کاهش قیمت‌های مسکن. همه‌ این موضوعات، ظاهرا کشش بیشتری در میان رای‌دهندگان زن ایجاد کرده، گرچه سر و صدای رسوایی SNC، رسانش پیام‌های سیاسی حزب لیبرال را، با مشکلات عمده‌ای روبرو کرده است.

لیبرال همیشه شانس بیشتری با رای‌دهندگان جوان داشته‌اند: در این نظرسنجی، گروه‌ سنی 18 تا 34 سال، تنها گروهی هستند که در گرایش به حزب لیبرال، بر سایر گروه‌های سنی و اجتماعی برتری گرفته‌اند. محافظه‌کاران نیز، هواخواهان بیشتری در میان رای‌دهندگان بزرگسال و میانسال دارند. اما خانم کورل می‌گوید میزان رای‌دادن و مشارکت جوان ترها، اصلا به اندازه‌ مسن‌ترها قابل اتکا نیست. او می‌گوید انتخابات 2015 یک رویداد خارق‌العاده بود که در آن، جوانان و نوجوانان، به خاطر موضوعاتی مانند قانونی‌کردن ماری جوانا، برند جوانانه‌تر ترودو، و قول او به تغییر رفتار دولت فدرال، به رای‌دادن به لیبرال‌ها گرایش یافتند. آن تصویر اما، اکنون به سختی تخریب شده است.

ترودو، برای یک سال پس از انتخاب شدنش، توانست اقبال عمومی بسیار بالا به خودش را، حفظ کند و به نظر نمی‌رسید گام اشتباه قابل توجهی بردارد. اما آن محبوبیت به تدریج از بین رفت و به گفته‌ کورل، این روایتی عبرت‌آمیز است در این مورد که چطور برند یک حزب سیاسی را، می‌توان در پیرامون شخصیت رهبر آن، بازتعریف کرد. خانم کورل می‌گوید: اینجا دیگر موضوع حزب نیست؛ جاستین ترودو، خودِ حزب است. او خود، برند و چهره و تصویر دولت لیبرال است. ترودو هرگز درباره‌ تیم سیاسی همراهش سخنی بر زبان نیاورده و حزبش هم به همین روش عمل کرده است. این مانند یک سریال تلویزیونی است که همه‌اش درباره‌ ترودو است. اگر اقبال عمومی به شخص او پایین بیاید، مردم کاری به داستان سریال نخواهند داشت و کانال را عوض خواهند کرد.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن

 
 

نصب اپلیکیشن ایران جوان