مقالاتمقالات اجتماعی

پزشکان زن: حقوق کمتر، تبعیض، فرسودگی و افسردگی

ربکا رنکاس- رسانه اینترنتی مکالمه 

سیستم خدمات درمانی کانادا که سبب افتخار شمار زیادی از مردم کشور ما است، برای همه اینگونه نیست. زیرا کسانی هستند که باید از جمله برای دسترسی به یک پزشک عمومی/ خانواده، سال ها در انتظار بمانند. امکان دارد به نظر برسد، این انتظار به سبب مشکل عدم توازن بین عرضه و تقاضا باشد. یعنی به اندازه کافی پزشک نداریم، که نیاز بیماران برآورده شود. اما اعداد و ارقامی که اخیرا از سوی اداره آمار کانادا منتشر شده، نشان می دهد که در حال حاضر نسبت شمار پزشکان به بیماران از همیشه بیشتر است. همچنین ورود پزشکان جدید به سیستم مربوطه، به نسبت بیش از میزان افزایش جمعیت می باشد. بااینهمه گزارش تجزیه و تحلیل موسسه اطلاعات بهداشتی- درمانی کانادا از این اعداد و ارقام سبب شگفتی می شود. چراکه هنوز هم کانادایی ها در مقایسه با مردم سایر کشورهای پیشرفته باید برای دسترسی به خدمات مربوطه زمان بیشتری منتظر بمانند.

برای درک این مشکل باید به چگونگی تغییر نیروی کار پزشکی و پیامدهای آن نگاه دقیقی بیندازیم.

پزشکان زن تیمارداران بهتری هستند

گزارش مورد اشاره آشکار می کند که در مقایسه با 40 سال پیش، شمار پزشکان زن نسبت به همکاران مردشان افزایش چشمگیری پیدا کرده است. کمااینکه از 11 درصد در سال 1978، به 42 درصد در 2018 افزایش یافته است. همچنین زنان 47 درصد پزشکان عمومی را تشکیل می دهند. این میزان برای پزشکان عمومی زیر 40 ساله تقریبا 60 درصد می باشد. 

 

 

وجود زنان بیشتر در حرفه پزشکی باید مقوله ای خوب تلقی شود. زیرا شواهد فزاینده ای نشان می دهند، که آنها به شکلی بهتر به بیمارانشان می رسند. کمااینکه نسبت به همکاران مردشان وقت بیشتری را با بیماران خود سپری می کنند، بیشتر به مقررات پایبندند، اغلب بیشتر درمان مربوطه را پی می گیرند، و درباره نوشتن نسخه محتاط تر هستند. همچنین نگرانی های در پیوند با سلامت روانی را بیشتر مدنظر قرار می دهند، و…

در مقابل بیمارانشان کمتر در بیمارستان بستری می شوند، کمتر به بخش اورژانس مراجعه می کنند، انجام اقدامات ضروری مانند ماموگرافی

 را سرموقع تر انجام می دهند، و از روند کار خوشنودترند. 

اما سیستم مربوطه با چگونگی روند عملکرد پزشکان زن تغییر نکرده است. بنابراین پیامدهای منفی این عدم تغییر دارند خود را نشان می دهند.

تبعیض حقوقی ناشی از جنسیت

پزشکان در کانادا از دولت، و براساس شمار بیماران ویزیت شده پول می گیرند. در نتیجه پزشکانی که وقت بیشتری به تک تک بیمارانشان اختصاص می دهند، صرفنظر از کیفیت خدمات ارائه شده، حقوق کمتری دریافت می کنند. روش کنونی ازدهه 1960 به اجرا درآمد، که اکثریت پزشکان را مردان تشکیل می دادند. 

البته دریافتی کمتر تنها یکی از راه هایی به شمار می رود، که سیستم برعلیه پزشکان زن کار می کند. زیرا از جمله اینگونه پزشکان باید در مقایسه با همکاران مردشان از راه های متفاوتی بین خانواده و شغل شان تعادل برقرار نمایند. کمااینکه ضرورت دارد در حالی با دوران بارداری و بچه داری کلنجار بروند، که مرخصی زایمان رسمی و یا مرخصی باحقوق دیگری ندارند. همچنین احتمال اینکه همسران پزشکی داشته باشند که کار تمام وقت می کنند، بیشتر از همکاران مردشان است. در چنین وضعیتی بیشتر مسئولیت کار خانه و امور فرزندان به عهده مادر قرار می گیرد.

فرسودگی ، افسردگی و خودکشی

اتحادیه پزشکان کانادا در سال 2018 نتایج کندوکاو مربوطه را منتشر کرد. نتایجی که نشان می دهند پزشکان زن در مقایسه با همکاران مردشان 23 درصد بیشتر فرسوده، 32 درصد بیشتر افسرده، و 31 درصد بیشتر دچار افکار در پیوند با خودکشی می شوند. این درصدها می توانند، به شرح چرایی روش متفاوت پزشکان زن کمک کنند. کمااینکه پژوهش اخیر دانشگاه میشیگان نشان می دهد، که تقریبا 75 درصد زنان پزشک 6 سال پس از پایان دوره عملی یا ساعات کاری خود را کاهش، و یا کار نیمه وقت را مدنظر قرار می دهند. بنابراین ما در کانادا نه کمبود پزشک – که کمبود پشتیبانی از زنان پزشک- داریم. 

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *