اخبار

پرستاران قهرمان بحران کووید -19 

12 می روز جهانی پرستار یادآور تولد فلورانس نایتینگل، بنیانگذار حرفه پرستاری در جهان است. همچنین سازمان بهداشت جهانی سال 2020 را به افتخار دویستمین سالگرد تولد او سال پرستار نامگذاری کرده است. 

امسال پرستاران در سراسر جهان اهمیت ویژه ای پیدا کردند. پرستارانی که امروز آنها را قهرمان می خوانیم مدت ها است که در انتظار به رسمیت شناخته شدن به عنوان بخشی از نیروی متخصص سیستم بهداشت و درمان و خارج از سایه پزشکان هستند. اینکه امروز در دوران پاندمی کرونا نقش آنها را می بینیم و از آن تقدیر می کنیم خیلی خوب است اما آنها همیشه در خط مقدم حضور داشته اند؛ در همه جنگ ها، همه اپیدمی ها و همه مصیبت ها.

پرستاران نسبت به پزشکان در درجه دوم اهمیت قرار گرفته و به عنوان دستیار پزشک از آنها یاد می شود، البته اگر یاد بشود. هنوز هم از پرستاران پرسیده می شود چرا دکتر نشدی؟ 

این یعنی پرستاران به اندازه کافی باهوش نبوده اند؟

بسیاری از مردم متوجه این موضوع نیستند که پزشکی و پرستاری دو تخصص مجزا با اهداف متفاوت است. پرستاران از اینکه در کنار پزشکان کار می کنند به خود می بالند اما پشت سر آنها قرار ندارند. در واقع پرستاران در سلامت بیمار نقش جداگانه ای دارند.

 

 

بسیاری از پرستاران در رشته خود دارای مدرک دکترا هستند. آنها برای بهبود کیفیت مراقبت از بیماران تحقیقات و مطالعات گسترده ای انجام می دهند و در تغییر سیاست های بهداشت و سلامت موثرند. آنها در قانونگذاری در بخش سلامت به اعضای پارلمان مشاوره می دهند و مدیریت سازمان های مرتبط با تکنولوژی سلامت را به عهده دارند. پرستاری هم علم است و هم هنر.

امروز نقش پرستاران تکامل یافته اما خیلی چیزها تغییری نکرده است. پرستاران همیشه مراقب بیماران بوده و در ارتقای سلامت آنها کوشیده اند. آنها پیوسته آنچه را اتفاق می افتد به زبان ساده برای بیماران تفسیر می کنند. 

تاریخ پر از این نمونه ها است. 

در سال 1854، فلورانس نایتینگل 38 داوطلب پرستار را برای مراقبت از سربازان در جنگ کریمه به میدان آورد. او اولین کسی بود که سیستم پرستاری را سازماندهی کرد و برای این حرفه نقش ها و مسئولیت هایی با استاندارد مشخص تعیین کرد. به همین دلیل است که او را بنیانگذار حرفه پرستاری می دانند. او همچنین در آمار و جمع آوری داده تخصص داشت، و اطلاعات بیماران و اینکه چه چیزهایی در بهبود آنها موثر بوده یا نبوده را جمع آوری می کرد. نایتینگل و پرستارانش بهداشت و تغذیه سربازان را به طرز چشمگیری بهبود بخشیدند و موجب نجات جان بسیاری از آنها شدند.

جنگ داخلی آمریکا در دهه 60 قرن 18 نیز پرستاران برجسته ای را به میدان کشاند که از معروف ترین آنها می توان به دوروسی دیکس، وکیل جوامع بومی و افراد دچار معلولیت ذهنی، کلارا بارتون، بنیانگذار صلیب سرخ در آمریکا، و لوئیزا می الکوت نویسنده کتاب زنان کوچک اشاره کرد. از آن زمان تا کنون در جنگ های داخلی، بین المللی و اپیدمی های مختلف پرستاران با حضوری موثر به دیگران کمک کرده و بسیاری از آنها در راه کمک به دیگران، خود قربانی جنگ و بیماری شده اند. 

لزلی نیل بویلان، که خود 40 سال پرستار بوده است می گوید: یادم می آید در دوران پاندمی ایدز، که در سال 1981 آغاز شد، من به عنوان پرستار به بیماران، از بی خانمان ها گرفته تا کسانی که در پنت هاوس زندگی می کردند، سر می زدم. همه این بیماران نه تنها از تبعات جسمی و روحی بیماری، که از برچسبی که بر آنها زده می شد در عذاب بودند. حتی اعضای خانواده شان از نزدیک شدن به آنها اکراه داشتند. این بیماران به معنی واقعی تنها می شدند و من شاهد افول و مرگ آنها بودم. در واقع، پرستاران تنها کسانی بودند که دست این بیماران را در دستان خود می گرفتند تا آنها در تنهایی نمیرند.

در حادثه 11 سپتامبر هم پرستاران از شجاع ترین گروهی بودند که برای نجات جان انسان ها جان خود را به خطر انداختند.  

هر ساله پرستاران به عنوان بیشترین حرفه ای که مردم به آن اعتماد دارند انتخاب می شوند. آنها برای به دست آوردن و حفظ این اعتماد بسیار تلاش می کنند. می توانید پرستاران را در بیمارستان ها، خانه های سالمندان، مراکز توان یابی، زندان ها و دارالتادیب ها، حضوری، در خانه، در خیابان، پای تلفن یا پشت کامپیوتر ببینید. هر جا مردم باشند محل کار پرستاران همان جاست.

در عوض توقع آنها چیست؟ ساده است. لزلی می افزاید: ما خود را قهرمان نمی دانیم اما شایسته احترام هستیم. تصویر عمومی از پرستاران در یک یونیفرم با اندامی جذاب و یا به عنوان کمک دست پزشک هر دو غلط و توهین آمیز است. ما متخصص هستیم. لطفا پس از پایان پاندمی کووید-19 فراموش نکنید که ما برای کمک به شما آماده همیشه هستیم، همیشه بوده و همیشه خواهیم بود.





برچسب ها

نوشته های مشابه

Don`t copy text!