Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
صفحه اصلی / فرهنگ و هنر / پاپ کورن، ترامپ و کشتی‌های فضایی: روایت جشنواره امسال فیلم تورنتو

پاپ کورن، ترامپ و کشتی‌های فضایی: روایت جشنواره امسال فیلم تورنتو

<

جشنواره‌ بین المللی فیلم <تورنتو> که به اختصار TIFF نامیده می‌شود، رفته رفته دارد به برنامه‌ جذاب‌تری تبدیل می‌گردد. شمار فیلم‌هایی که آغاز نمایش عمومی آنها در دنیا، در این جشنواره روی می دهد، به اندازه‌ای بالا رفته که حتی عادی‌ترین سینماروها را شگفت زده کرد و منتقدان را نیز، مهربان‌تر نموده است. هنگامه‌ برگزاری این جشنواره نیز، که دقیقا پس از جشنواره‌ فیلم <ونیز> و پیش از جشنواره‌ کمتر شناخته‌شده‌ <تلوراید> است، آن را به سکویی عالی برای آنان که خواهان حضور در جوایز <اسکار> هستند، تبدیل نموده است. در کناره‌ جشنواره، و در هتل‌های مجلل شهر نیز، قراردادهای ساخت و پخش فیلم بسته می‌شوند و ستارگان سینما، به بخشی از خیابانگردان شهر تبدیل شده‌اند.

این جشنواره، همیشه محل ستایش هنر و آثار هنری بوده است. امسال، این ستایش به آثاری همچون فیلم Widows یا <بیوه‌ها>، کار <استیو مک‌کوئین> تعلق گرفت که یک اثر جنایی سرگرم‌کننده، با حضور یک بازیگر زن در نقش اول است. فیلم بر اساس داستانی نوشته <گیلیان فلین>، نویسنده‌ فیلمنامه‌ Gone Girl ساخته شده و در خیابان‌های خشونت‌بار بخش جنوبی <شیکاگو> اتفاق می‌افتد. در فیلم، <ویولا دیویس> در نقش بیوه‌ یک جنایتکار به نام <هری رولینگز> بازی کرده است. <لیام نیسن> نقش شوهر او را بازی می‌کند که در یکی از دزدی‌های آخرش شکست خورده و حالا بار مالی سنگین آن شکست، بر دوش همسرش است. سه فیلم پیشین <مک‌کوئین> هر سه هوشمندانه و درباره‌ تسلیم نشدن افراد در برابر خشونت شخصی‌شان و یا آن خشونتی که از سوی دولت و جامعه بر آنها تحمیل می‌شود، سخن می‌گفتند. اما این کارگردان، در اینجا تغییری بنیادین در سبکش داده و یک فیلم پر از اکشن و تعقیب اتومبیل‌ها و کمی هم شوخی ساخته است.

 

اما در آن سو، اوضاع برای <بری جنکینز> و اثر تازه‌اش، زیاد خوب پیش نمی‌رفت. <جنکینز> که سال گذشته با فیلمش Moonlight یا <مهتاب>، چندین جایزه اسکار، از جمله جایزه‌ بهترین فیلم سال را از آن خود کرد، با فیلم If Beale Street Could Talk به جشنواره آمده بود. فیلم، برداشتی است از رمانی به همین نام اثر <جیمز بالدوین> که در سال 1974 به چاپ رسیده بود و تماشاگران، متاسفانه با آن ارتباط خوبی برقرار نکردند. فیلم، یک اثر ملودرام درباره‌‌ یک عاشق و معشوق در منطقه‌ <هارلم> نیویورک است و با رنگ‌های اصلی و یک تم شیرین و ضرب‌آهنگی تند، پی‌ریزی شده است. اما ساختار خودآگاه فیلم باعث شده که گرمایی که تلاش می‌کند ایجاد کند، به تماشاگر منتقل نشود.

 

 

دو اثر بزرگ مستند جشنواره، هر دو به آمریکای تحت رهبری <ترامپ> پرداخته بودند، اما از دو دیدگاه کاملا متفاوت. فیلم اول، کار جدیدی از <مایکل مور> به نام Fehrenheit 11/9 بود. دومی، فیلم جدید <ارول موریس> در مورد <استیو بنون> مشاور اخراج‌شده‌ <ترامپ> بود و American Dharma نام داشت. فیلم مستند <مایکل مور>، اثری انتقادی به سیاست‌های حزب <دموکرات> آمریکا و بی‌توجهی آنها به آلودگی آب در شهر <فلینت> ایالت <میشیگان> است که به گفته‌ او بر میزان رای ناحیه نیز، موثر بوده است. فیلم با تمام تلاشی که کرده، به دلیل گستردگی موضوعات مختلفی که به آن پرداخته، به موفقیت چشمگیری دست نیافته است.

اما فیلم American Dharma، ساخت <موریس> کاملا اشتباه از کار در آمده است. فیلم، بیشتر بر گفتگوی رو در روی میان کارگردان و <استیو بنون> متمرکز است که در یک آشیانه‌ هواپیماهای نظامی صورت می‌گیرد. در یک سوی این گفتگو، <موریس> با زبانی بیش از حد نرم و ملایم پرسش‌ها را مطرح می‌کند و در سوی دیگر، <بنون> است که به شکلی ترس‌آور با فن بیانی خوب و استدلالات قدرتمند و حماسی از ایدئولوژی خود دفاع می‌کند. در نهایت، فیلم به ضرر کارگردان و به نفع <بنون> تمام می‌شود.

 

 

کشور <هند> با فیلم Maya به جشنواره آمد که ساخته‌ خانم <میا هنسن لاو> است. فیلم، داستان یک روزنامه‌نگار سیاسی، با بازی <رومن کولینکا> را روایت می‌کند که پس از آزادی از اسارتش در <سوریه>، در حال بازگشت به سوی خانواده‌اش در جزیره‌ <گوا> در <هند> است. اما فیلم بر خلاف ظاهرش، یک کار رومانتیک و روحانی نیست و بیشتر به موضوع اعتیاد به کار می‌پردازد.

اما بهتر از همه‌ این‌ها، فیلم High Life است که نخستین اثر انگلیسی زبان <کلر دنیس> به شمار می‌آید و فیلمنامه‌ بسیار عجیبش، پرسش‌هایی را در مورد چگونگی تامین مالی و ساخت آن، به ذهن می‌آورد. فیلم، یک اثر علمی‌-تخیلی درباره‌ یک مجرم زندانی است که به همراه یک بچه‌ خردسال، در یک کشتی فضایی رها شده است. <رابرت پتیسون> و <ژولیت بینوش> در این فیلم بازی کرده‌اند.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *