مقالاتمقالات اجتماعی

وعده‌های دروغین؛ روایت مهاجرانی که در دام مشاورین مهاجرت جعلی می‌افتند

کیتی تاملینسون – گلوب اند میل
دادن وعده‌های شیرین به مهاجران و پول گرفتن از آنها، به تجارتی پرسود برای برخی مشاورین مهاجرتی و شرکت‌های کاریابی کانادا تبدیل شده است. یک نمونه از این مشاورین، آقای بَنسال است؛ یک وکیل مهاجرتی و کاریاب بین‌المللی که در مرکز و حومه‌ شهر ونکوور، به خاطر ویراژ دادن‌ با اتومبیل لامبورگینی‌اش مشهور است. شرکت او در طول دهه‌ گذشته، توانسته به صورت سالانه، حدود پنج میلیون دلار از سوی افرادی که خواهان ورود به کانادا و زندگی در اینجا هستند، درآمد کسب کند.
این درخواست‌کنندگان مشتاق، اغلب مجبور می‌شوند با قرض، نفری 15 هزار دلار پول گرد آورده و به آقای بنسال پرداخت کنند. این پول در برابر وعده‌ به دست آوردن تضمینی شغل در کانادا، از شرکت‌هایی که آقای بنسال در تبلیغاتش از آنها نام می‌برد، به او پرداخت می‌گردد؛ این نام‌ها فست‌فود‌های زنجیره‌ای مانند Subway و Fatburger و هتل‌هایی مانند Best Western و برخی خواروبار فروشی‌های محلی را شامل می‌شوند.
بسیاری از این درخواست‌کنندگان، پول یادشده را در مکان‌هایی خارج از کانادا – مانند دبی و یا هند– و به صورت نقد به او پرداخت می‌کنند. برخی از آنها ماه‌ها برای این پیشنهادات کاری جعلی انتظار می‌کشند. دیگران، وارد کانادا می‌شوند و سپس درمی‌یابند که کاری که به آنها وعده داده شده بود، وجود خارجی ندارد. اما آقای بَنسال، به هر حال پول پرداخت شده را نگه می دارد و گاهی حتی برای پرداخت‌های بیشتر، دوباره به این افراد مراجعه می‌کند. او، از این طریق، به یک مرد ثروتمند تبدیل شده که بر اساس اسناد موجود؛ یک زمین گلف، یک سالن پذیرایی و املاکی به ارزش دست کم 15 میلیون دلار دارد.
آقای بَنسال، تنها یکی از هزاران کاریاب و مشاور مهاجرتی – چه در داخل و چه در خارج از کانادا- است که به این روش، درآمد کسب می‌کنند. نشریه‌ Globe and Mail در طی یک کار تحقیقاتی چهار ماهه، موفق شده 45 نفر از این افراد را در سراسر کشور شناسایی کند که صدها شکایت و اتهام و جرم از سوی مجامع قضایی انتاریو، بریتیش کلمبیا، آلبرتا و کِبِک، متوجه آنها است. این افراد، به همراه شرکت‌های استخدام‌کننده و کالج‌های شغلی که به آنها پول داده‌اند تا بتوانند جایگاه‌های شغلی بدون کارگر خود را پر کنند، دست کم دو هزار و 300 نفر را در سال‌های اخیر استثمار کرده و زندگی آنها را تباه کرده‌اند. این مالباختگان، بیشتر از کشورهایی مانند هند، فیلیپین، مکزیک و گواتمالا بوده‌اند که هر کدام گاهی تا 40 هزار دلار پول به این مشاورین پرداخت کرده‌اند؛ مبلغی که برای بسیاری، یک ثروت محسوب می‌شود. این مبالغ، در برابر وعده‌ یک کار محترمانه و یا ورود به یک کالج شغلی داده شده از سوی کاریابان و وکیلان، به آنها پرداخت می‌شود. این افراد، همچنین به مهاجران قول می‌دهند که ادامه‌ روند کاری شان، به دریافت مجوزهای بلندمدت کاری و نهایتا دریافت اقامت دائم در کانادا می‌انجامد. اما این وعده‌های دروغین، در نهایت، به چشم‌های گریان و پول‌های بر باد رفته‌ این افراد، ختم می‌گردند.
دولت ترودو، به خاطر گزارش‌های مکرری که از وضع زندگی این افراد به دولت ارائه می‌شود، کاملا آگاه است که برخی از این مهاجران به وضعیت‌های فلاکت‌باری دچار می‌شوند. بسیاری از آنها مجبور می‌شوند که در برابر دستمزدهای ناچیز در شرایطی غیرانسانی کار کنند و در خانه‌های گروهی و موقت و به صورتی فشرده به یکدیگر زندگی کنند و همیشه در وحشت دیپورت شدن به سر ببرند.
با این حال، اتاوا هیچ اقدامی برای جلوگیری از تکثیر این کاریابان و مشاورین دروغین نمی‌کند؛ افرادی که از راه فریب دادن مهاجران، درآمد کسب می‌کنند. بر اساس آمار به دست آمده، و به خاطر نبود نظارت دولتی لازم، شمار مشاورین مهاجرتی گواهینامه‌دار در پنج سال اخیر، به بیش از پنج هزار نفر رسیده است. افزون بر این، به گفته‌ چندین سازمان حمایت از حقوق مهاجران، گستره‌ استثمار این مهاجران بسیار بیش از آن است که در گزارش‌ها دیده می‌شود، چرا که بسیاری از آنها، به خاطر ترس از دیپورت شدن، به مقامات مراجعه نمی‌کنند.
با این همه، به خاطر شکاف‌های قانونگذاری در کانادا، برای نمونه در سال 2018 تنها چهار مورد از شکایات مطرح شده علیه این مشاورین و کاریاب‌ها، به محکومیت آنها انجامید. این محکومیت‌ها، البته سرانجام به پرداخت جریمه و حصر خانگی می‌انجامد و احکام زندان را به دنبال ندارد.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!
بستن

ایران جوان را در اینستاگرام دنبال کنید.

 

  • 6
  • 0