مقالاتمقالات سیاسی

واکنش دولت لیبرال به پاندمی نشان داد رای مردم با پول خریدنی است

 

همه دولت ها این قانون را بلدند که اگر از یک طرف بدزدند و به طرف دیگر ببخشند، حمایت طرف دوم را برای همیشه به دست آورده اند. اما دولت لیبرال این هنر را برای برد سیاسی به حد اعلا به کار گرفته و نتیجه این شده که با وجود افتضاحی که در روند توزیع واکسن به بار آورده همچنان در نظرسنجی ها پیشتاز است.

داده های جدید اداره آمار کانادا روشن می کند چرا نخست وزیر موفق شده است با وجود رسوایی هایی که هر یک می تواند یک دولت را سرنگون کند، همچنان محبوبیت خود را حفظ کند.

داده های این اداره حاکی از آن است که با حمایت های مالی دست و دلبازانه دولت در پاسخ به پاندمی، و واریز مبالغی بیش از درآمد از دست رفته خانواده ها، درآمد همه اقشار جامعه در کانادا طی 9 ماه اول سال 2020 ، 17 درصد افزایش پیدا کرد. این در حالی است که تخمین زده می شد بدون بسته های حمایتی متنوع دولت، میانگین درآمد خانوار در کانادا در دوران پاندمی 4 درصد کاهش یابد. 

فیلیپ کراس، اقتصاددان سابق اداره آمار، این سیاست دولت را بریز و بپاش بی حد و حصر برای خریدن رای مردم توصیف می کند. به اعتقاد او، هرچند مداخله دولت برای حمایت از نیروهای تعدیل شده و مشاغل تعطیل شده ضرورت داشت، اما داده ها حاکی از آن است دولت در حمایت از مردم، بسیار فراتر از جبران خسارت ناشی از پاندمی عمل کرد. حال دو وضعیت را می توان در نظر گرفت: این تصمیم یا آگاهانه و همان طور که اشاره شد برای بهره برداری سیاسی اتخاذ شده، و یا غیر عامدانه بوده که در این صورت نیز کارآمدی دولت زیر سوال می رود.

به علاوه، در سه ماهه دوم سال 2020، با افزایش 57 درصدی تقاضا برای دریافت حمایت های دولتی، بسیاری از خانواده های کانادایی موفق به دریافت 3000 دلار بیش از آنچه از دست داده بودند شدند. برای مثال، به گفته کراس، قشر جوان با اقدام همزمان برای کمک هزینه دانشجویی و حمایت مالی CERB، فارغ از اینکه به آن نیاز داشتند یا خیر، ماهانه 5000 دلار از دولت فقط به لطف جوان بودن خود دریافت کردند.

 

 

گزارش اداره آمار کانادا از افزایش میزان پس انداز خانواده ها در این دوران نیز نشان می دهد بسیاری از متقاضیان برنامه های حمایتی، برای مخارج ضروری مانند پرداخت اجاره خانه یا خرید مایحتاج اولیه به این کمک ها نیازی نداشته و در عوض آن را در حساب بانکی خود پس انداز کرده اند. طبق گزارش اداره آمار، در حالی که میانگین پس انداز خانواده در سال 2019 ،1157 دلار بود، این میانگین در 9 ماه اول سال 2020 به 10507 دلار افزایش یافت.

البته یکی از پیامدهای مثبت این رویکرد دولت، کاهش شکاف درآمد بین قشر کم درآمد و صاحبان مشاغل پر درآمد بود به طوری که سهم درآمد قشر ضعیف، در 3 ماهه اول سال 2020 از 6.1 درصد به 7.2 درصد در 3 ماهه دوم افزایش یافت. کریستیا فریلند، وزیر اقتصاد، نیز با اظهارات مکرر درباره معضل نابرابری دستمزدها، تلاش برای تقسیم عادلانه ثروت را در حل این مشکل موثرتر از تمرکز بر رشد اقتصادی دانست. اما اشکال روش پیشنهادی وزیر اقتصاد، در کسری بودجه عظیمی است که طبق گزارش خود وزارت اقتصاد، در ماه دسامبر سال گذشته به 284 میلیارد دلار رسید که بالغ بر 150 میلیارد دلار آن در نتیجه بسته های حمایتی دولت ایجاد شده بود.

گلدی هایدر، رئیس شورای مشاغل کانادا، پیش تر طی نامه ای به فریلند از او خواست هرگز تقسیم ثروت را نسبت به تولید ثروت در اولویت قرار ندهد. هایدر در این نامه خطاب به وزیر نوشت: این رویکرد قطعا ناپایدار است. بدون ایجاد محیط مناسب برای توانمند سازی بخش خصوصی، ایجاد کسب و کارهای جدید، ایجاد انگیزه سرمایه گذاری در کسب و کارهای موجود، و افزایش مشاغل پر درآمد، اقتصاد به زودی به گل خواهد نشست و خانواده ها را دچار زوال خواهد کرد.

در مجموع، از داده های اداره آمار می توان نتیجه گرفت پاسخ دولت به کووید-19 نه پیامد پاندمی، که یک انتخاب سیاسی بود؛ انتخابی که کانادا را در میان همه کشورهای پیشرفته در رتبه اول حمایت های مالی قرار داد و پیامد آن رشد 11 درصدی درآمد خانواده های کانادایی همزمان با کوچک شدن 10 درصدی اقتصاد و کاهش درآمد مردم در کشورهای پیشرفته ای مانند بریتانیا، فرانسه و آلمان، بود.

در واقع ترودو نشان داد دولت ها می توانند محبت سیاسی رای دهندگان را به بهای ارزانی در کوتاه مدت بخرند و پرداخت بهای سنگین آن را برای آیندگان به ارث بگذارند.

 

برچسب ها

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
Don`t copy text!
بستن

AdBlock را متوقف کنید

سیاست