مقالاتمقالات اجتماعی

واقعیتی زشت به نام گرسنگی حتی در کشور ثروتمندی مانند کانادا

 

شاید با شنیدن کلمه <گرسنگی> تصویر دلخراش کودک آفریقایی که یک لاشخور در انتظار مرگ اش  نشسته در ذهن تان مجسم می شود. اما آیا <گرسنگی > فقط در کشورهای آفریقایی و فقیر جهان وجود دارد؟

وقتی در کانادا از <بانک غذا> یا Food Banks صحبت می شود، تصویری که از مراجعه کنندگان به آن در ذهن تان نقش می بندد، چیست؟ چرا بسیاری از ما به اشتباه تصور می کنیم که در کشورهای پیشرفته و متمول، معضلی به نام <گرسنگی> و سوء تغذیه وجود ندارد؟

<گرسنگی> چهره کریه خود را از دید عموم پنهان می کند.

 

 

در سراسر کانادا، بیش از 600 بانک غذا، مواد غذایی ماهانه مورد نیاز بیش از 1 میلیون کانادایی را تامین می کنند. این مراکز برای تامین مواد غذایی مورد نیاز خود به کمک های مردمی محتاج هستند. بر اساس آخرین گزارش Food Banks Canada، سالانه حدود 200 میلیون پوند مواد غذایی در اختیار کانادایی های نیازمند قرار می گیرد. مراجعه کنندگان به این مراکز، تنها مردان و زنان بی خانمان و بدون شغل نیستند. بلکه بسیاری از آنها والدین مجرد یا کم درآمدی هستند که علیرغم شاغل بودن، قادر به تامین غذای کافی برای فرزندان خود نمی باشند.  بسیاری از کانادایی های کم درآمد مجبورند بین پرداخت صورتحساب یا اجاره و خرید مواد غذایی، دو گزینه نخست را انتخاب کنند.

به این آمار تکان دهنده توجه نمایید:

  • تنها در مارچ 2018، بیش از 1 میلیون مراجعه به بانک های غذا در سراسر کشور صورت گرفت.
  • حدود 34 درصد از مراجعه کنندگان دارای تحصیلات دانشگاهی هستند.
  • 62 درصد <ناتوان جسمی> می باشند و 17 درصد از آنها مستمری ماهانه دریافت می کنند.
  • اندکی بیش از 9 درصد از خانوارهای مراجعه کننده به بانک غذا، هیچگونه درآمدی ندارند. در واقع 1 نفر از هر 6 کانادایی مراجعه کننده به این مراکز، بیکار است.
  • 19.1 درصد خانواده های <تک والد> جزو مراجعه کنندگان می باشند.
  • شهروندان بالای 65 سال کانادایی 16.9 درصد جمعیت کشور را تشکیل می دهند. 6.3 درصد از آنان به طور مستمر از بانک غذا استفاده می کنند.
  • کودکان زیر 2 سال 5.4 درصد و کودکان و نوجوانان 12 تا 17 سال نیز 10 درصد مراجعه کنندگان را تشکیل می دهند.

هنگامی که 30 سال قبل اولین بانک های غذا در کانادا افتتاح شدند، تقریبا همه دست اندرکاران آن معتقد بودند که دوران فعالیت شان موقت خواهد بود. اما پیش بینی آنها درست نبود. امروزه، نه تنها از تعداد مراجعه کنندگان به این مراکز کاسته نشده، بلکه بر شمار آنها افزوده می شود.

امنیت غذایی مردم جهان به شدت تهدید می شود. با اینکه معضل <گرسنگی> معمولا گریبانگیر فقیرترین و محروم ترین انسان ها می شود، اما فقط به این قشر محدود نمی شود. فقر و گرسنگی کودکان در ثروتمندترین کشورهای جهان نیز وجود دارد. بر اساس گزارش سازمان یونیسف، این معضل در 41 کشور متمول و پیشرفته نیز گزارش شده است.

اینطور که مشخص است بالا بودن درآمد و رشد اقتصادی یک کشور، الزاما به محافظت شدن کودکان و شهروندان در برابر فقر منجر نمی شود. در کانادا، 1 نفر از هر کودک گرسنه به مدرسه می رود. حضور در کلاس درس با شکم خالی بر قدرت یادگیری و تمرکز دانش آموزان تاثیر گذاشته و سلامت روحی و جسمی شان را تهدید می کند. متاسفانه در اکثر مدارس کشور، از برنامه <صبحانه رایگان> خبری نیست. هر چند سازمان های غیرانتفاعی مانند Breakfast Club of Canada، برای تامین بودجه و اجرای این برنامه در مدارس تلاش می کند. این سازمان هم اکنون در 1 هزار و 590 مدرسه سراسر کشور فعال است.  بیش از 17 هزار و 500 داوطلب به صورت روزانه صبحانه دانش آموزان را تامین می کنند. در سال تحصیلی 2016 تا 2017، نزدیک به 3 میلیون صبحانه در کشور سرو شد. متاسفانه معضل گرسنگی دانش آموزان، بخصوص در جوامع بومی و Métis شدیدتر بوده و 1 نفر از هر 2 کودک را شامل می شود.

عدم امنیت غذایی خانوارهای کانادایی مشکلی جدی است که بر روی سلامت جسمی، روانی و اجتماعی تاثیر گذاشته و هزینه سنگینی را بر سیستم مراقبت های بهداشتی تحمیل می کند. بزرگسالان و کودکان در خانواده های کم درآمد حتی اگر <گرسنه> نباشند، دچار سوء تغذیه شدید  هستند. افرادی که در سنین کودکی دچار سوء تغذیه بودند، در بزرگسالی بیشتر به بیماری های مزمن مانند دیابت، نارسایی قلبی، فشار خون، آرتریت و عوارض دیگر مبتلا می شوند. اصلی ترین عامل عدم امنیت غذایی در کانادا، پایین بودن درآمد خانوارها می باشد. با کاهش یا ثابت ماندن درآمد خانوار و در مقابل افزایش قیمت مواد غذایی، از توانایی آنها در تامین مواد غذایی مورد نیاز خود و فرزندان شان کاسته می شود.

حل کامل معضل فقر پیچیده است. اما تامین غذای مورد نیاز مردم دشوار نیست. حل این معضل به مدیریت صحیح منابع نیازمند است. نتیجه مطالعات نشان داده که عدم امنیت غذایی خانوارهای کانادایی را می توان با اتخاذ سیاست های عمومی صحیح و بهبود شرایط مالی خانوارها برطرف کرد. تامین مسکن ارزان قیمت، کمک به کانادایی ها جهت ارتقای مهارت های شغلی با توجه به نیاز فعلی بازار کار، به حل مشکل کمک خواهد کرد.   

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!