صفحه اصلی / مقالات / هفت روش مناسب که سبب صرفه جویی هزاران دلار می شوند

هفت روش مناسب که سبب صرفه جویی هزاران دلار می شوند

همه مردم در پی راه هایی هستند، که پولی پس انداز کنند. اما در آخر هر ماه می بینند، مقدار بیشتری هزینه نموده اند. چراکه همه در هنگام خرید مرتکب خطا می شوند.

آنچه در پی می آید، هفت توصیه مفید برای گریز از اینگونه اشتباهات، و در عین حال مقداری صرفه جویی است.

1- اجتناب از هزینه های بدون تصمیم قبلی

برای عمل به این توصیه، دو مورد زیر ضرورت دارند:

  • خرید تنها براساس فهرست از پیش تعیین شده

    : در هنگام حضور در فروشگاه ها نباید وسوسه شده و اقلامی را خرید، که از پیش در فهرست نیازهای ضروری نوشته نشده اند.

  • استفاده نکردن از کارت های اعتباری:

    پژوهش های معتبر نشان می دهند افرادی که در هنگام خرید از کارت های اعتباری خود استفاده می کنند، 12 تا 18 درصد بیش از کسانی خرج می نمایند، که خریدشان را با پول نقد انجام می دهند.

2- خرید بیش از اندازه در هنگام حراج

اگر در هنگام حراج، اجناس فاسدنشدنی را بیش از مقدار نیاز ماهانه بخرید و انبار کنید، 25 درصد از هزینه ابتیاع خواروبار کاسته می شود. البته به شرطی که انسان در هنگام در خانه داشتن مایحتاج خود، دیگر به فروشگاه ها نرود.

3- استفاده از تفاوت قیمت ها

بسیاری از کانادایی ها نمی دانند که می توانند همچنان از فروشگاه مورد نظر خود خرید کنند، ولی بابت این خرید پول کمتری بپردازند. برای این کار باید بروشورهای حاوی تبلیغات سایر فروشگاه ها را که جنس مورد نیاز را ارزان تر می فروشند، به مغازه مورد نظر برد. البته پس از رسیدن به صندوق، باید آنها را به صندوقدار نشان داد. در چنین وضعیتی دو حالت پیش می آید. یا او می پذیرد، و اجناس را به بهای آن فروشگاه رقیب حساب می کند. یا اینکه نمی پذیرد. در این صورت خریدار می تواند به فروشگاه رقیب برود، و دست کم ده درصد در هزینه خود صرفه جویی کند. چنین کاری برای یک خانواده چهار نفره ، سبب صرفه جویی سالانه 1100 دلار می شود.

4- صرفه جویی 1800 دلاری با بردن نهار به محل کار

خیلی از ما نمی دانیم که اگر به جای هر روز خریدن نهار در محل کار، غذای آماده شده در خانه را با خود ببریم، می توانیم ماهانه 1800 دلار صرفه جویی کنیم. تازه این در حالی است، که روزانه تنها 7 دلار بایت خرید نهار بپردازیم. بنابراین پختن شام بیشتر و بردن باقیمانده آن برای نهار روز بعد، از گام های مفید برای صرفه جویی می باشد.

5- خرید اتومبیل دست دوم خوب به جای ماشین نو

از آنجا که به مرور زمان کیفیت اتومبیل ها بهتر می شود، بنابراین خرید ماشین دست دوم هم کم خطرتر شده است. البته ضرورت دارد، برای دست زدن به چنین اقدامی کاملا هشیارانه عمل کرد. مثلا بهتر است به نشریاتی مانند گزارش مصرف کنندگان رجوع نمود، تا بهترین و باکیفیت ترین اتومبیل های دست دوم را یافت. همچنین با توجه به اینکه ماشین های نو به محض استفاده، بخش زیادی از ارزش خود را از دست می دهند، خرید یک اتومبیل دست دوم با کیفیت خوب و مناسب، عاقلانه تر است. چراکه گزارش همین نشریه نشان داده در صورت خرید چنین اتومبیل باکیفیتی، صاحب آن نه تنها درهنگام خرید، که در درازمدت هم پول بیشتری صرفه جویی می کند.

جالب اینکه در حوزه حمل و نقل فردی راه سومی هم وجود دارد، که از هر دوی این طریق ها بهتر است. چراکه اگر مثلا یک آمریکایی از وسایل نقلیه عمومی استفاده کند، سالانه حدود 9000 دلار در جیبش می ماند. بنابراین برای کانادایی هایی هم که در شهرهای دارای سیستم وسایل نقلیه عمومی زندگی می کنند، چنین تصمیمی به جا و عاقلانه است. چراکه 80 درصد از داشتن اتومبیل ارزان تر تمام می شود. همچنین اعضای خانواده هایی که در خانوارشان بیش از یک اتومبیل وجود دارد، می توانند پس از هماهنگی با یکدیگر، از شر ماشین های اضافی خلاص شوند. برای رسیدن به مقصد، پیاده رفتن، دوچرخه سواری، استفاده به نوبت از اتومبیل دوستان و آشنایانی که مسیرشان یکی است، از دیگر راه های صرفه جویی در این زمینه می باشد.

6- پرداخت قبض کارت های اعتباری

در صورتی که دارنده یک کارت اعتباری مبلغ 5000 دلار قبض هزینه های پیشین خود را نپردازد، سالانه حدود هزار دلار سود به جیب مرکز مالی صادرکننده این کارت می ریزد. آسان ترین راه برای نپرداختن چنین پول مفتی، دادن به موقع میزان بدهی این کارت هاست. البته بیشتر مردم هرگز در مورد این مبلغ گزاف سالانه فکر نمی کنند. در حالی که پرداخت سود 5000 دلار با محاسبه نرخ 19 درصد معمول اینگونه کارت ها در یک برهه 5 ساله، تقریبا با مبلغ اصلی برابری می کند.

7- درخواست تجدید نظر برای مالیات ملک و املاک

در صورتی که از بهای ارزش خانه کاسته شود، صاحبخانه باید در مورد مالیات بر ملک و املاک محله خود تحقیق کند. زیرا ضرورت دارد مطمئن شود مسوولان مربوطه ارزش واحد مسکونی اش را بیشتر حساب نمی کنند، و مالیات اضافی نمی پردازد. البته خود دست اندرکاران مربوطه در هنگام چنین محاسبه ای بهای واحدهای مسکونی را کمتر از ارزش آنها در بازار در نظر می گیرند، تا انصاف رعایت شود. اما کار از محکم کاری عیب نمی کند. بنابراین اگر کسی بر این باور است که بهای خانه اش در فرم های مالیاتی زیادتر در نظر گرفته شده، می تواند خواهان ارزیابی مجدد گردد.

Leeza

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *