صفحه اصلی / مقالات / مقالات اجتماعی / نوجوانان آسیب پذیر در معرض دسترسی آسان تر به ماری جوانا

نوجوانان آسیب پذیر در معرض دسترسی آسان تر به ماری جوانا

 

مکسول دی گروت- تروی مدیا

برهه مشورت وزارت بهداشت و درمان دولت مرکزی با مردم کانادا در مورد قانونی کردن ماری جوانا رو به اتمام دارد. اما این دولت واقعا می خواهد، ما در مورد چه چیزی اظهار نظر کنیم؟ آیا مقامات مربوطه می خواهند، ما اهداف دولت را زیر سؤال ببریم؟ یا شاید می خواهند از آنها بپرسیم، که چرا در مورد روند مشورت با ما صادق نیستند؟

در حال حاضر ما در هنگام بحران مواد افیونی هستیم که تاکنون هزاران کانادایی را کشته اند و هزاران تن دیگر را خواهد کشت. سایه این مسئله بر تصمیم دولت سنگینی می کند.

از دیگر سو تجربیات ما در مورد سایر مواد مخدر و حتی تولیدات معمولی مصرفی نشان می دهند که مقررات دولت در پیوند با محافظت از سلامتی جامعه از طریق احراز اطمینان از ایمنی تک تک محصولات و کنترل کیفیت آنها، از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است.

در مورد تصمیم دولت یک مسئله قابل توجه مهم دیگر نیز وجود دارد. اینکه آیا پرونده هایی که پیشترها برای برخی از مصرف کنندگان ماری جوانا تشکیل شده و سبب گشته اند برای آنها سوء سابقه ایجاد شود، با قانونی کردن ماری جوانا بازگشایی خواهند شد؟ یعنی مجددا مورد بررسی قرار خواهند گرفت؟

اما مشاهده می کنیم که این موارد شفاف، مهم، ملموس و قابل توجه در ملاحظات در نظر گرفته شده از سوی دولت مرکزی، نه در جایگاه نخست که در ردیف دوم قرار گرفته اند. کمااینکه اصول مهم قانون پیشنهادی وزارتخانه مورد اشاره که به زودی به اجرا درخواهد آمد، سه مورد زیر را در نظر خواهد داشت:

  • دسترسی نوجوانان به ماری جوانا را محدود خواهد کرد؛
  • از افراد کم سن و سال و جوان در برابر انگیزه ها و وسوسه های استفاده از ماری جوانا محافظت خواهد نمود؛
  • افرادی که در این حوزه دست به قانون شکنی بزنند و به ویژه ماری جوانا را به صورت غیرقانونی صادر و یا وارد کنند و یا آن را در اختیار افراد زیر سن قانونی قرار دهند، با مجازات ارتکاب به جنحه و جنایت رو به رو خواهند شد.

اما آیا این موارد از پیشترها نیز، در قوانین موجود لحاظ نمی شده اند؟ بنابراین مشکل بتوان تصور کرد که دولت توانایی آن را داشته باشد، که در این مورد اقدامات بیشتری انجام دهد. چراکه آخرین قانون در این پیوند دولت مورد اشاره موسوم به خیابان ها و جوامع امن، از پیش برای قاچاق ماری جوانا مجازات تعیین کرده است. همچنین به قانون ناظر بر موادمخدر کنترل شده نیز، مجازات هایی افزوده گشته است. مثلا برای افرادی که در نزدیک محوطه مدارس به معامله موادمخدر بپردازند، دو سال زندان در نظر گرفته شده است.

بنابراین اینکه دولت مرکزی انتظار دارد قانونی کردن ماری جوانا سبب کمتر شدن علاقه نوجوانان به مصرف آن گردد، تنها تفکری آرزومندانه است که احتمال عملی شدنش ضعیف می باشد. اما عکس آن می تواند صادق باشد. کمااینکه بین سال های 2001 تا 2011 میزان مصرف دخانیات در گروه سنی 15 تا 17 ساله از 20 به 10 درصد کاهش یافت. با توجه به اینکه در همان برهه مصرف دخانیات در کلیه اماکن عمومی ممنوع شد، این کاهش شگفت آور نیست. همچنین همزمان تبلیغات وسیعی برعلیه اینگونه مصارف صورت گرفت، که مخاطبان مستقیم شان نوجوانان بودند.

اما تاکنون چنین اقداماتی برای ماری جوانا صورت نگرفته است. بنابراین تنها می توان انتظار داشت که با قانونی کردن آن، میزان مصرفش از سوی نوجوانان افزایش پیدا کند. در واقع تحقیقات اخیر نشان می دهند، که استفاده از ماری جوانا در گروه سنی 15 تا 17 ساله میزان ثابت 20 درصد می باشد. اما با توجه به اینکه پس از قانونی شدن آن بزرگسالان ماری جوانای بیشتری در اختیار خواهند داشت، دسترسی به آن برای نوجوانان نیز آسان تر خواهد شد.

از دیگر سو دولت مرکزی با بی صداقتی یک مسئله دیگر را نیز مطرح نکرده: اینکه مالیات فروش قانونی ماری جوانا افزایش یافته است. مسئله ای که به نوبه خود به آسانی توانایی آن را دارد، که بهای ماری جوانای قانونی را به اندازه ای برساند، که نتواند با قیمت بازار سیاه رقابت کند. فراتر اینکه برخی رخدادهای پیشین در بخش های زیر انحصار دولت های استانی مانند مشروبات الکلی سبب می شوند، این دولت ها به ناچار در سطح ملی با هم رقابت کنند. مسئله ای که به نوبه خود می تواند، به کار بازار آزاد و خرید و فروش اینترنتی کالاهای مربوطه از جمله ماری جوانا رونق دهد. این مسئله هم به نوبه خود سبب دسترسی نوجوانان آسیب پذیر ما به استفاده از ماری جوانا خواهد شد. به عبارت دیگر به سختی می توان، دلیلی برای قانونی کردن این ماده ارائه داد. بااینهمه دولت مرکزی همچنان برای این کار تلاش می کند.

Behnam Marfou

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *