مقالاتمقالات اجتماعی

نقش کارخانجات دارویی و پزشکان در اپیدمی اعتیاد به داروی مخدر تجویزی

چنانچه گزارش های خبری را دنبال کرده باشید، از معضل اعتیاد و مرگ ناشی از اوردز غیرعمدی در مصرف مواد مخدر، مطلع هستید. کارشناسان مسایل اجتماعی نقش شرکت های داروسازی در سیستم درمانی کانادا و اعمال نفوذ بر پزشکان در نوع و میزان داروی تجویزی در کشور را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده اند. 

با بررسی سوابق پزشکی بسیاری از معتادان، منشاء گرایش آنها به دارو و مواد مخدر آشکار می شود. استیو انگست در سال 1991 به دلیل مصدومیت شدید شانه راست حین کار در کارخانه Cami Automotive به عمل جراحی نیاز پیدا کرد. پزشک معالج پس از عمل جراحی مسکن Demerol را برای تسکین درد تجویز کرد. دو سال بعد، یعنی در سال 1993، انگست در اثر زمین خوردگی دچار مصدومیت شده و زیر تیغ جراحی رفت. در سال 1996 نیز شانه چپش عمل شد. این بار برای تسکین درد داروی Percocet تجویز شد. پس از مدتی این دارو تاثیر خود را از دست داد و استیو را بار دیگر روانه مطب پزشک کرد. پزشک داروی OxyCountin را برای مصرف همزمان با Percocet تجویز کرد. در آن زمان OxyCountin به عنوان مسکن مخدر با تاثیر طولانی مدت، امن و غیرمخدر معرفی می شد. با بی تاثیر شدن تدریجی این دارو، نوبت به استفاده از فنتانیل رسید، تا استیو همزمان روزانه 20 قرص Percocet، 160 میلی گرم OxyCountin و فنتانیل را مصرف کند. 

***

پزشکان تا چند سال قبل برای تسکین دردهای مسکن اقدام به تجویز مسکن هایی همچون OxyCodon، Percocet و Vicodin در تعداد بالا و بی سابقه می کردند و از همان زمان سوء مصرف این داروها یا اصطلاحا اوردز آنها آغاز شد. 

اواسط سال های 1990، کارخانجات دارویی محصولات خود را به عنوان داروهای غیرمخدر و امن بازاریابی کرده و به فروش می رساندند. برای مثال شرکت Purdue (سازنده OxyCountin) در هنگام معرفی آن به پزشکان مدعی شد که به دلیل بی خطر بودن دارو محدودیتی برای تجویز وجود ندارد. این شرکت برای معرفی محصول خود به پزشکان و تشویق آنها به تجویز دارو، سمینارهای متعدد برگزار می کردند. شرکت کنندگان در اینگونه مراسم، در کنار صرف شراب و غذاهای لذیذ به سخنان همکارانی گوش می دادند که در ازای دریافت مبالغ کلان از ایمن و موثر بودن دارو صحبت می کردند. 

پس از چند سال، با از کنترل خارج شدن تجویز مسکن های مخدر در آمریکا و کانادا، مسوولین اقداماتی را انجام دادند. کارخانجات دارویی به دلیل فروش محصولات خود تحت عنوان داروهای غیرمخدر محکوم شدند. برای مثال شرکت Purdue با شکایت بیش از 1 هزار دولت ایالتی و محلی در آمریکا روبرو شده است. هرچند که شرکت اتهامات وارده را رد کرده و ادعا می کند که سازمان غذا و دارو (FDA)، مندرجات روی بسته بندی OxyCountin که به عوارض احتمال سوء مصرف داروی مسکن اشاره شده بود را تایید کرده بود. از شرکت Johnson & Johnson و شرکت وابسته به آن یعنی  Janssen Pharmaceuticals به دلیل نقش احتمالی شان در ایجاد شدن بحران اعتیاد به مسکن های مخدر، 17 میلیارد دلار ادعای خسارت شده است. محصولات این شرکت شامل Fentanyl Patch به نام Duragesic و مسکن مخدر Nucynta می باشد. دولت بریتیش کلمبیا نیز جزو شاکیان Purdue است.

در انتاریو یک پرونده حقوقی بر علیه چند شرکت داروسازی از جمله Apotex، Bristol-Myers Squibb و Johnson & Johnson به جریان افتاده و 1.1 میلیارد دلار خسارت مطالبه شده است. 

در کنار شرکت های داروسازی، پزشکان نیز به دلیل تجویز بیش از اندازه قرص های مسکن محاکمه شده و دولت ها موظف شدند محدودیت هایی را برای تجویز داروهای مسکن وضع کنند. تا جایی که از سال 2013 سوءمصرف داروهای مسکن تجویزی به طور چشمگیری کاهش یافت. اما این اقدامات کمک چندانی به افرادی که در دام اعتیاد به این داروها افتاده بودند نکرد و معتادان را به سمت داروهای خطرناک تر از جمله فنتانیل سوق داد. 

بر اساس آمار منتشر شده از سوی دولت، تنها در سال 2018، حدود 3.7 میلیون کانادایی 15 سال به بالا از مسکن مخدر استفاده کردند. به گزارش وزارت بهداشت و درمان ، در سال های 2015 و 2016، یک نفر از هر 7 فرد ساکن انتاریو، مسکن مخدر تجویزی دریافت کرد. این داروها شامل کدئین برای تسکین درد بعد از عمل کشیدن دندان عقل، تا Hydromorphone برای تسکین دردهای مزمن بود. 

37 درصد از معتادان به مسکن مخدر که برای ترک به مرکز اعتیاد و سلامت روانی (CAMH)  تورنتو مراجعه کردند، داروی خود را با نسخه پزشک دریافت می کردند. در حالی که 26 درصد از بیماران داروی مورد نیاز خود را تواما از پزشک و موادفروشان خیابانی تهیه می کردند. 

در فاصله سال های 2005 تا 2012، تعداد مصرف کنندگان مسکن های مخدر برای دردهای غیرسرطانی افزایش یافت. این در حالی است که تحقیقات پزشکی نشان می دهد فواید مسکن مخدر برای تسکین دردهای مزمن  (غیرسرطانی) در مقایسه با مضرات آن بسیار اندک است. 

خوشبختانه شیوه های درمانی غیردارویی برای تسکین دردهای مزمن وجود دارد. از جمله Cognitive Behaviour Therapy یا رفتاردرمانی شناختی. CBT یک شکل از درمان است که هدف آن تغییر فکر و رفتار به منظور مدیریت بهتر مسایل روحی و جسمی است.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!
بستن

ایران جوان را در اینستاگرام دنبال کنید.

 

  • 5
  • 0
  • 7
  • 0
  • 21
  • 0
  • 9
  • 0