صفحه اصلی / مقالات / نخست وزیر ترودو: بزرگترین بازنده پروژه خطوط نفتی ترنس مانتین؟!؟!

نخست وزیر ترودو: بزرگترین بازنده پروژه خطوط نفتی ترنس مانتین؟!؟!

bahman-azimi-gif

ورود عملی دولت مرکزی به پرونده پر سروصدای نفتی

روز هفدهم ماه جاری بیل مورنو وزیر اقتصاد و دارایی دولت مرکزی اعلام کرد اگر گسترش خطوط نفتی موسوم به ترنس مانتین (جهت انتقال نفت خام و پالایش شده استان آلبرتا به ساحل غربی استان بریتیش کلمبیا) به شکلی غیرلازم به تاخیر بیفتد، دولت متبوعش خسارت       سرمایه گذاران مربوطه را جبران خواهد کرد. همچنین از صندوق بازنشستگی کشوری به عنوان سرمایه گذار احتمالی نام برد.

تعیین ضرب العجل از سوی شرکت کیندرمورگان

استیون کین رئیس هیئت مدیره شرکت کیندرمورگان کانادا سازنده این خطوط در واکنش به اظهارات آقای مورنو ضمن تشکر از دولت، افزود تا زمانی که شرکتش مسیری روشن برای ادامه کار در استان بریتیش کلمبیا نداشته باشد، به ساخت و ساز ادامه نمی دهد. این شرکت سی و یکم ماه جاری را به عنوان ضرب العجل ادامه و یا توقف این پروژه 7 میلیارد و 400 میلیون دلاری اعلام کرده، که تاکنون یک میلیارد و 100 میلیون دلار برایش هزینه نموده است.

جنگ نفتی تمام عیار بین استان ها

همزمان دولت استان آلبرتا لایحه ای را تصویب کرد که به مارگ مک کیگ- بوید وزیر انرژی خود این توانایی را می دهد در صورتی که دولت بریتیش کلمبیا به ایجاد موانع بر سر راه ساخته شدن این خطوط ادامه دهد، لوله های کنونی انتقال نفت آلبرتا به بریتیش کلمبیا را ببندد.

این اقدام در پی یک دوره پرتنش رخ داد. کمااینکه ریچل نوتلی نخست وزیر آلبرتا پیش از تقدیم آن لایحه به مجلس استان گفت: این لایحه پیامی روشن دارد. اینکه ما برای آلبرتایی ها و دفاع از منابع مان، از همه توان خود استفاده می کنیم.

در مقابل جرج هیمن وزیر محیط زیست بریتیش کلمبیا گفت: فکر نمی کنم دولت آلبرتا بخواهد، دست به اقدامات تند و یا غیرقانونی بزند. اما اگر بزند، ما با استفاده از همه ابزار قانونی موجود و در دادگاه ها از منافع بریتیش کلمبیا دفاع می نماییم.

در بیستم ماه گذشته نمایندگان 400 کسب و کار هم در نامه ای به جان هورگان نخست وزیر این استان ضمن اشاره به اینکه ساخت این خطوط بر کاروبارهای وابسته به محیط زیست پاکیزه و حفاظت شده شان تاثیر منفی می گذارد، از وی خواستند به مخالفتش با پروژه مورد اشاره ادامه بدهد.

شایان توجه اینکه همه روزه 80 هزار بشکه نفت پالایش شده از آلبرتا به بریتیش کلمبیا صادر  می شود، که توقف آن می تواند به افزایش سریع بهای نفت در این استان بینجامد. کمااینکه تنها جدال لفظی طرفین، منجر به بهای یک دلار و پنجاه سنتی هر لیتر بنزین در آن منجر شد، که ممکن است سر به 2 دلار هم بزند.  

 

میانجیگری

از دیگر سو به باور باب اسپی مدیر اجرایی شرکت نفت پارکلند مستقر در آلبرتا که در بریتیش کلمبیا نیز یک پالایشگاه دارد، اجرای مصوبه مذکور برای اقتصاد هر دو استان زیانبار خواهد بود. به همین سبب با هر دو طرف در تماس و امیدوار است، این مساله به شکلی حل شود که به سود کل کشور و هر دو استان مربوطه خاتمه یابد.

بزرگترین مخالفان

رهبران بومیان بریتیش کلمبیا و آلبرتا، گروه های پشتیبان محیط زیست، و شمار زیادی از مردم، سرسخت ترین مخالفان پروژه مورد اشاره هستند. بگونه ای که تنها در تظاهرات برنابی تقریبا 200 نفر دستگیر شدند. چراکه کار مخالفان از اعتراض زبانی به اقدامات عملی رسیده است.

موضعگیری برخی از سیاستمداران محافظه کار

ریک اورمن وزیر محافظه کار پیشین وزارت انرژی آلبرتا روز شانزدهم آوریل ضمن آن که مخالفان را تروریست های محیط زیستی خواند، از جمله گفت: مورنو، ترودو، نوتلی و هورگان می توانند هرچه می خواهند حرف بزنند، و… اما در نهایت ارتش را می فرستند، تا احراز اطمینان کنند در صورت وجود تظاهرات، پروژه انجام شود.  

جیسون کنی رهبر حزب متحده محافظه کار آلبرتا نیز اظهار داشت، از اینکه به نظر می رسد دولت (استانش) از پیشنهاد این حزب برای بستن لوله های نفت (به بریتیش کلمبیا) و نشان دادن پیامدهای منفی اقتصادی واقعی پیروی کرده، خرسند است.

فرض محال

براساس گزارش سیزدهم آوریل وزارت انرژی، معادن و منابع نفت بریتیش کلمبیا، برای آغاز این پروژه به هزار و 187 مجوز نیاز است، که شمار زیادی از آنها مستلزم مشورت با اقوام نخستین می باشد. در عین حال این دولت تا آن هنگام 587 درخواست مجوز برای طرف های مربوطه ارسال کرده، و 201 پاسخ مثبت گرفته بود. اما از آنجا که ضرب العجل شرکت مربوطه سی و یکم ماه جاری است و اقوام نخستین همچنان بر مخالفت خود پافشاری می کنند، بعید به نظر      می رسد این مجوزها به موقع -اگر اصلا- صادر شوند.

نخست وزیر ترودو: بزرگترین بازنده؟!؟!

نخست وزیر ترودو در دوران آخرین مبارزات انتخاباتی ملی، به شدت با اقدامات حزب رقیب در مورد گسترش اینگونه خطوط مخالفت می کرد. موضعی که اینک به هر دلیل 180 درجه عوض شده، و در انتخابات سراسری سال آینده دیدگاه شماری از رأی دهندگانش را تغییر می دهد.

همچنین به نظر نمی رسد دولت بریتیش کلمبیا بخواهد، با این پروژه موافقت کند. کمااینکه در پانزدهم آوریل آقای ترودو برای رسیدن به راه حل مرضی الطرفین با نخست وزیران هر دو استان دیدار کرد، که نتیجه ای نداشت. فراتر اینکه انصراف ریچل نوتلی در آخرین دقایق از شرکت در نشست نخست وزیران غرب کشور و فرستادن سارا هافمن معاونش به جای خود، تردیدی در این مورد باقی نمی گذارد. کمااینکه در صفحه توییترش از جمله نوشت که وقتی یکی از بازیگران می کوشد رگ حیاتی اقتصاد استان و کشور را خفه کند، بحث مودبانه با او در مورد مسایلی مانند ماری جوانا آب در هاون کوبیدن است.

بنابراین جاستین ترودو ناچار می شود با زیرپا گذاشتن قوانین استانی در جهت منافع ملی،     پروژه های بین استانی را تحمیل کند. مساله ای که به نوبه خود سبب نیرو گرفتن هواداران استقلال کبک می شود، که به باور خویش همواره از وادادگی دولت استان شان در برابر دولت مرکزی گله داشته اند. یعنی اگر چیزی بتواند مخاطره احیای این جنبش رو به مرگ را به همراه داشته باشد، دقیقا همین مساله است. آیا نخست وزیر ترودو بزرگترین بازنده دوسویه ترنس مانتین می باشد؟!؟!

Behnam Marfou

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *