صفحه اصلی / زنان / ناتالی پورتمن: بهترین بازیگر برای ایفای نقش ژاکلین کندی

ناتالی پورتمن: بهترین بازیگر برای ایفای نقش ژاکلین کندی

Leeza

 

سرانجام شاهد نقش آفرینی ناتالی پورتمن در فیلم جکی هستیم. وی در این محصول سینمایی در قالب ژاکلین کندی بانوی نخست پیشین و اینک درگذشته آمریکا، فرورفته است. فیلمی که عمدتا به دورانی می پردازد، که او در کنار همسرش جان اف کندی رئیس جمهور وقت این کشور در کاخ سفید زندگی می کرد. البته ناتالی پورتمن بسیار مشتاق بود، که در این محصول سینمایی به ماجراهای زندگی ژاکلین در دوران نوجوانی، تجرد، و همچنین پیش از از دست دادن همسر، خانه و اقتدارش در یک تیراندازی مرگبار را نیز، نشان می داد.

ناتالی پورتمن با بنجامین میل پید فرانسوی، بالرین و طراح رقص های باله، ازدواج کرده است. به همین سبب دو سالی در فرانسه به سر می برد. وی که اخیرا به لس آنجلس بازگشته، بین وضعیت کنونی خودش با ژاکلین کندی آن برهه شباهت هایی می بیند. از جمله اینکه او هنگام کشته شدن شوهرش 34 سال داشت، و خود وی اینک 35 ساله است. و دیگر اینکه هر دویشان بخش زیادی از زندگی خود را زیر ذره بین رسانه ها گذراندند. وی درباره مهم ترین ویژگی ژاکلین کندی از دیدگاه خویش می گوید: او بسیار پیشرفته تر از زمانه خود بود.

زیرا دیدگاه ناتالی پورتمن در مورد ژاکلین کندی این می باشد، که وی زنی در نهان گستاخ و بی پروا بود. اما در عین حال ترس هایی هم داشت. البته ترس هایش را بروز نمی داد. پابلو لارائین کارگردان جکی در مورد این ویژگی های ژاکلین کندی خاطرنشان می کند: او فردی بسیار اسرارآمیز بود، و ناتالی پورتمن این ویژگی را در چشم هایش دارد. به همین سبب من می خواستم شمار نماهای نزدیکی که از او می گیریم، زیاد باشد.

البته تولید این فیلم نیز مانند ساخت بسیاری از محصولات سینمایی دیگر و حتی بیش از برخی از آنها، برآیند چندین اتفاق است. مثلا در سال 2010 که فیلم قوی سیاه اکران شد، فیلمنامه ای در مورد ژاکلین کندی به دست دارین آرنوفسکی کارگردان آن فیلم رسید. او هم تصمیم گرفت، در مورد زندگی بانوی نخست پیشین فیلمی با شرکت همسرش ریچل ویز بسازد. اما وقتی این دو از هم طلاق گرفتند، ریچل ویز خود را از این پروژه کنار کشید. در مقابل در 2012 ناتالی پورتمن نسبت به حضور در چنین فیلمی ابراز تمایل کرد. اما تقارن 2013 با پنجاهمین سالگرد ترور جان اف کندی، سبب عرضه پروژه های زیادی در این پیوند شد. بنابراین دارین آرنوفسکی و ناتالی پورتمن به این نتیجه رسیدند، که تنها راه اندکی تامل می باشد. در عین حال برای ناتالی پورتمن نیز فرصت کافی به وجود می آمد، تا بتواند کارگردانی جدید بیابد. کارگردانی که از عهده ساختن فیلمی مانند جکی برآید.

در ادامه این دو برخی از کسانی را که برای انجام این کار مشتاق بودند، مناسب ندانستند. سال گذشته که دارین آرنوفسکی رئیس هیئت داوران جشنواره فیلم برلین بود، این جشنواره جایزه ویژه هیئت داوران خود را برای فیلم باشگاه/ Club به پابلو لارائین داد. در حاشیه این رخداد هنری، دارین آرنوفسکی فیلمنامه جکی را برای پابلو لارائین فرستاد. پابلو لارائین در این مورد می گوید: فکر کردم، این کار تنها نوعی عمل قراردادی است.

طبیعتا این برداشت از دیدگاه او چندان دور از واقعیت نبود. چراکه مگر کارگردانی جوان و اهل شیلی درباره یک شخصیت تاریخی آمریکایی چقدر اطلاعات دارد؟ اما دارین آرنوفسکی کار را پیگیری نمود. زمانی که پابلو لارائین فیلمنامه را خواند، گفت تنها با حضور ناتالی پورتمن این فیلم را کارگردانی خواهد کرد. البته او نمی دانست، ناتالی پورتمن از پیشتر در این پروژه دخیل بوده است.

در این فیلم ژاکلین کندی در گفت و گو با افرادی مانند یک کشیش، یک روزنامه نگار و یک دوست دوران کودکی خود، شخصیتی باهوش تر، تاریک تر و اغلب مست تر از آن بانوی نخستی به نظر می رسد، که ما با او آشنا هستیم. بنابراین اینگونه صحنه ها سبب می شوند آن زوایایی از شخصیتش را بشناسیم، که برای مردم ناشناخته باقی مانده اند. چراکه بیشتر آگاهی های جامعه در مورد وی به زمانی مربوط می شود، که بانوی نخست آمریکا شد، و بود.

نقش آفرینی های ناتالی پورتمن نیز، مانند سایر بازیگران چیزی بین حضور در فیلم های هنری و آثار سینمایی گیشه پسند و پولسازتر بوده اند. اما در چند سال اخیر خود را از بازی در فیلم های پرهزینه هالیوودی کنار کشیده است. کمااینکه براساس گزارش ها همین فیلم جکی تنها با بودجه 9 میلیون دلاری ساخته شد. در سال 2015 نیز محصول سینمایی ماجرای عشق و تاریکی با کارگردانی و بازیگری خودش، و بر اساس رمان آموس ئوز نویسنده اسرائیلی تولید گردید.

باید دانست که سبب حضور موفق ناتالی پورتمن در هر دو گروه آثار نامبرده، به توانایی کم نظیر بازیگری خودش پیوند دارد. او در این باره خاطرنشان می کند: از دیدگاه هنری دوست ندارم که ایده های ارزشمند ساخته نشده، و به حال خود رها شوند. البته علاقه ام به هنر ناب تنها به آثار سینمایی محدود نیست. کمااینکه اخیرا با هنرمندی به نام مایکل هیت آشنا شده ام، که کارهای خارق العاده ای خلق می کند. چراکه تابلوهایی می کشد، که هوش از سر انسان می برند.  

ناتالی پورتمن در اورشلیم و در خانه پدری اسرائیلی به نام آونِر هِرشلاگ و مادری آمریکایی به اسم شِلی اِستیوِنز چشم به جهان گشود. زمانی که به سه سالگی رسید، این خانواده به آمریکا نقل مکان کرد. آنها ابتدا مریلند، سپس کنکتیکات، و سرانجام لانگ آیلند را، برای سکونت برگزیدند. گرچه ناتالی از 11 سالگی بازیگری را آغاز کرد، اما والدینش او را تشویق می نمودند درسش را رها نکند. وی نیز این نصیحت را به گوش جان شنید. کمااینکه در دوره بین نقش آفرینی در سری فیلم های جنگ ستارگان، در دانشگاه معتبر هاروارد درس می خواند. یک بار هم به خبرنگاری گفت: هوشمند بودن را به ستاره سینما بودن، ترجیح می دهم.

این ویژگی بسیار مثبت همچنان در وی باقی مانده است. کمااینکه خاطرنشان می کند: متاسفم که سبب نومیدی برخی می شوم. اما من هم یک آدم هستم، و تلاش می کنم آدم باقی بمانم. از نظر من زندگی یعنی تصحیح اشتباهات! البته امکان دارد، برخی از مردم تنها راه مستقیم را بپیمایند. اما من اینگونه نیستم.

البته او نیز دوست دارد، همزمان هنرمند، نماد و زنی تمام عیار، باشد.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *