مقالاتمقالات اجتماعی
موضوعات داغ

مواد شبه افیونی دارند هزاران کانادایی را می کشند

سناتورها جین کردی و ریمونده گاگنه- رسانه تروی

آنچه در پی می آید، دیدگاه های این دو سناتور و اظهارات برخی از دست اندرکاران حوزه مربوطه در مورد وجود و پیامدهای ناگوار مصرف مواد شبه افیونی در کانادا، و نقل قول هایی از آگاهانی است که در نشست علنی مجلس سنا در پیوند با بحران این مواد در کشور عنوان شده اند.

سناتور جین کردی

بین ژانویه 2016 تا ژوئن 2018 در کانادا بیش از 9 هزار تن جان خود را به سبب مصرف مواد شبه افیونی از دست دادند. یعنی طیفی از داروهای به شدت اعتیادآور که به گونه ای مستمر به عنوان مسکن تجویز می شوند، و خریدشان به صورت غیرقانونی هم آسان است. بیشتر آن 9 هزار نفر یعنی تقریبا 70 درصدشان را میانسالان و جوانان بین 20 تا 49 ساله تشکیل می دادند. اکثریت این 70 درصد هم مردانی بودند، که در غیر این صورت باید سال های بسیار پردستاورد و مولد زندگی خود را سپری می کردند.

بنابراین وضعیت موجود بحران ملی، و موقعیت اضطراری سلامت عمومی به شمار می رود.

 

 

سناتور ریمونده گاگنه

دکتر جفری ترنبال مدیر اداره بهداشت و درمان اتاوا در آن نشست گفت: در فاصله کمتر از یک کیلومتری محل مجلس ملی و مکان برگزاری جلسات هیئت دولت مرکزی، مواد شبه افیونی به راحتی در خیابان قابل دسترسی هستند. به گونه ای که همه روزه 150 معتاد به هروئین و 5 نفر را می بینم، که بیش از اندازه از این مواد استفاده/ اوردوز کرده اند.

دکتر شری فندری استادیار بالینی دانشکده داروسازی دانشگاه منی توبا نیز، خاطرنشان کرد: ما بحران مواد شبه افیونی و شیشه (ماده ای مخدر با نام علمی متامفتامین) نداریم. بلکه با بحران آسیب های روانی ناشی از رخدادهای ناگوار، بحران مسکن، بحران فقر و بحران برچسب زدن (به معتادان) روبرو هستیم.

به عبارت دیگر ما داریم با عواملی مانند آسیب های روانی ناشی از رخدادهای ناگوار، درآمد کم، معلولیت، بیکاری و آسیب های روانی ناشی از رخدادهای ناگوار تاریخی مانند مدارس شبانه روزی (اجباری برای کودکان) اقوام نخستین، آتش اعتیاد را شعله ورتر می کنیم.

دکتر استر تیلفدرز رهبر شبکه مراقبت راهبردی اقوام نخستین هم اظهار داشت: (در آن برهه) در قوم نخستین موسوم به بلاد ریزرو با جمعیت حدود 13 هزار نفری ساکن جنوب استان آلبرتا، هفته ای دو یا سه نفر بر اثر مصرف مواد شبه افیونی می مردند. همچنین تنها در یک شب 14 تن اوردوز کردند.

بنابراین این شبکه به منظور کاهش آسیب های مربوطه یک محل امن برای استفاده و یک محل امن جهت ترک این مواد، یک واحد سیار، کارکنان آموزش دیده و اعضای جامعه مربوطه تشکیل داد. در نخستین سه ماه از نالوکسان استفاده شد، که پیامدهای اوردوز کردن مواد شبه افیونی را بی اثر می کند. در آن مدت هیچ کس به سبب مصرف این مواد جانش را از دست نداد.

چه می توان کرد؟

براساس گفته های دکتر کرولین هاسات- داکیسی از دست اندرکاران دانشگاه مک گیل مواد شبه افیونی هنوز برای از بین بردن دردهای شدید در پزشکی مصرف مهمی دارند. اما دکترها باید از جمله آموزش بیشتری ببینند، تا بتوانند از تجویز نسخه بی اندازه برای این مواد پیشگیری کنند. مثلا بیاموزند که تا جایی که امکان دارد، مقدار کمتری از آن را تجویز نمایند.  

از دیگر سو در سال 2016 دولت مرکزی راهبرد دارو و مواد مخدر را به وجود آورد، و در خلال 5 سال بیش از 100 میلیون دلار به علاوه برخی منابع دیگر را برای مدنظر قرار دادن بحران مربوطه اختصاص داد. اما به گفته کارشناسان باید گام های بیشتری برداشت. از جمله به جای اینکه اعتیاد را شکست اخلاقی بدانیم، با آن مانند بیماری نیاز به درمان رفتار کنیم.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *