صفحه اصلی / مقالات / مشکل ترودو، عمل نکردن به قول ها و وعده ها

مشکل ترودو، عمل نکردن به قول ها و وعده ها

جاستین ترودو در خلال مبارزات انتخاباتی سراسری سال 2015، با دادن 226 قول و وعده، رکورد به جا گذاشت. عمل به حدود یک سوم از این قول و وعده ها یا هنوز آغاز نشده، و یا در دست اقدام قرار دارند. یک چهارم از آنها به مرحله عمل درآمده اند. این برای هیچ دولتی سابقه درخشان محسوب نمی شود. در عین حال عمل به برخی از وعده ها و شکستن بعضی از قول ها کار ها را خراب تر کرده است.

وعده های عمل شده

مثلا وعده آوردن 25 هزار پناهجوی سوری، عملی شد. اما نه تا سی و یکم دسامبر 2015، که موعد تعیین شده برای این وعده بود. اما حتی عمل به این وعده با روند موجود در کشورهای اروپایی قابل مقایسه نیست، که با چالش ازدحام میلیون ها پناهجوی سوری و سایر پناهجویان، روبرو می باشند.

مثلا آقای ترودو به عنوان نمونه ای از تلاش های هوادار مهاجرت خود، در مورد استقبال کانادا از 300 هزار مهاجر در سال گذشته لاف می زند. حال آن که در خلال دو دهه اخیر دولت های پیاپی کانادا همه ساله تنها به اندازه یک درصد جمعیت کشور مهاجر پذیرفته اند.

کریستیا فریلند وزیر امور خارجه در سمت پیشین خود به عنوان وزیر تجارت، موافقنامه تجارت آزاد با اروپا را منعقد کرد. اقدامی که به نوبه خود 98 درصد تعرفه های داد و ستد کانادا با 28 کشور عضو اتحادیه اروپا را حذف خواهد نمود، و ما را برای این اعضاء به صورت گذرگاه و دروازه ترجیحى به جهان درخواهد آورد. اما باید توجه داشت، که بخش عمده کار در دوران دولت استیون هاپر انجام شده بود. بنابراین اینک باید ببینیم، آقای ترودو چگونه بدون پشتیبانی آمریکا با پیمان تجاری اقیانوس آرام برخورد می کند؟

اقتصاد نسبتا خوب است. چراکه تا اندازه زیادی با شوک نفتی سال 2014 تطابق یافته، از همتایان خود در سایر کشورهای صنعتی گروه 7 سریع تر رشد کرده، و به نظر می رسد در سال آینده نیز، رشد متوسطی داشته باشد. میزان بیکاری 6.3 درصد نیز، در خلال دو سال اخیر پایین ترین است.

چه میزان از این ها نتیجه عملکرد اقتصادی آقای ترودو بوده، و چه مقدار از آن به سبب این است، که بهبود اقتصاد آمریکا به آسانی میسر نیست؟ به نظر می رسد لیبرال ها آماده به چالش کشیدن موافقتنامه تجارت آزاد آمریکای شمالی (نفتا) هستند، که نخستین آزمایش واقعی توانایی آنها در مذاکره با دولت دانلد ترامپ می باشد.

آیا سبک چهره سرشناس بودن آقای ترودو به معنی نفوذ بیشتر کانادا در امور جهانی بوده است؟ نشریه سیاست خارجی کانادا در گزارش سال 2017 خود زیر عنوان گفتار در برابر رفتار، در این مورد به او نمره 80 تا 82 درصد داد.

دولت در نخستین بودجه خود با اقدامات پیشگامانه مانند مالیات بیشتر برای پولدارها، مالیات کمتر برای دارندگان درآمد متوسط، و حق اولاد بدون مالیات، و افزایش طرح مستمری بگیری کشور، به طبقه متوسط کمک کرد. اما دومین بودجه آقای ترودو بیشتر این دستاوردها را به حالت پیشین برگرداند. همچنین میزان پس انداز بدون پرداخت مالیات را کاهش داد.

لیبرال ها به سبب مدنظر قرار دادن تغییرات اقلیمی در سطح کشوری، پشتیبانی مردم سراسر کانادا را به دست آوردند. اما حتی این اقدام شان تجدید تعهد آقای هارپر می باشد، که بر اساس آن قرار بوده تولید گازهای آلاینده تا سال 2030 به میزان 30 درصد پایین تر از سطح سال 2005 کاهش یابد.

دولت لایحه اجازه مرگ خودخواسته با کمک پزشک را تصویب، و آن را قانونی کرد. اما این قانون در حوزه دینی شامل چند مساله ناخوشایند می باشد، که قابل توجه ترین آنها لزوم مرگ در آینده معقول است، که سبب سردرگمی و رنج کشیدن بیهوده می گردد.

آقای ترودو یک سری از مسایل ناخوشایند دوره هارپر را حذف کرده است. مثلا تامین اعتبار مالی جهت پژوهش در باره آب های قابل شرب را از سر گرفت. همچنین سناتورها را فارغ از نگرش آنها، و تنها براساس شایستگی ایشان منصوب نمود. در هیئت دولت خود نیز، تعادل جنسی برقرار کرد.

وعده های به عمل درنیامده

با این حال همانگونه که خواهد آمد، ناکامی های لیبرال ها شوک آور و مداوم بوده اند. مثلا به قول های در پیوند با ساکنان نخستین در سطح ملی و دادن حق وتو به آنها در مورد تصمیمات در باره منابع، عمل نشده است.

قول ایجاد تغییر در سیستم رأی گیری نیز، به سرنوشت بدی دچار گردید. زیرا ظاهرا آقای ترودو عملی کردن آن را به وزیری بی تجربه سپرد، که به توصیه های کمیته مجلسی گوش نکرد، و درخواست های همه پرسی ملی را نادیده گرفت.

لیبرال ها قول دادند، در نخستین دو سال کار خود 10 میلیارد دلار کسر بودجه داشته باشند. اما میزان این کسر بودجه در سال گذشته 23 میلیارد دلار بود، و در سال جاری سر به 28 میلیارد و 500 میلیون دلار زد. وعده بیل مورنو وزیر اقتصاد و دارایی مبنی بر اصلاحات پیشنهاد شده مالیاتی نیز هیچ شانسی برای 3 میلیارد دلاری ندارد، که قول داده شده بود همه ساله پس انداز خواهد شد.

آقای ترودو قول داده بود، یارانه بیش از سالانه 3 میلیارد دلاری به تولیدکنندگان نفت و بنزین را حذف کند. اما اینک می گوید، حالا نه!

و سرانجام اینکه آقای ترودو هنوز عمل به 149 قول و وعده خود را آغاز نکرده است.    

Behnam Marfou

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *