صفحه اصلی / مقالات / مرگ خاموش پژوهش های علمی نوآورانه به سبب کاهش بودجه
Lab Experiment

مرگ خاموش پژوهش های علمی نوآورانه به سبب کاهش بودجه

Razi-Clinic

در ماه مارس دولت مرکزی بودجه سال 2017 کشور را اعلام کرد. اما در این بودجه از افزایش اعتبار مالی موسسات پژوهش های بهداشتی درمانی کانادا(CIHR)  خبری نبود. نهادی که کارش آماده کردن زمینه اعتبارهای مالی اکثریت پژوهش های زیست شناسی-  پزشکی آزمایشگاه های کشور است. این مسئله ضربه ای به آزمایشگاه های پژوهشی می باشد که در خلال یک دهه دوران حاکمیت دولت محافظه کار پیشین اعتبارهای مالی شان کاهش داشت.

نتیجه اینکه آزمایشگاه ها در حال بسته شدن بوده اند، کارکنان عمده خویش را برکنار کرده اند و وسایل خود را از دست داده اند. همچنین دانشجویان فارغ التحصیل شان زودهنگام راه خود از آنها جدا کرده و به راهی دیگر رفته اند. کمااینکه کندوکاو اخیر در مورد آزمایشگاه های پژوهشی سراسر کشور آمارهای تکاندهنده ای را نشان می دهد. برای نمونه 51 تا 63 درصد کارکنان میانی و پژوهشگران ارشد گفته اند، شمار کارآموزان آزمایشگاه های خود را کاهش خواهند داد. درصد آزمایشگاه هایی هم که رفتن از کانادا و یا به کلی پایان بخشیدن به پژوهش هایشان را مدنظر قرار داده اند، بین 30 تا 40 است.

چگونه کار ما به اینجا رسید؟ چطور کار این آزمایشگاه ها که زمانی محل پررونق و محبوب رهبری های علمی و نوآوری های کشور بودند به جایی رسیده، که ما داریم یک نسل کامل از دانشمندان مان را از دست می دهیم؟ این پرسشی است که به خودی خود نیز بر مردم کانادا تأثیر دارد. حتی اگر احساس خودشان این نباشد. مثلا فرض کنیم پدر یا مادری فرزندش را که دردی شدید و غیرعادی دارد، به نزد پزشک ببرد. پزشک با توجه به عوارض قابل مشاهده و حرف های کودک تشخیص بدهد، او مبتلا به کرون (از بیماری های التهابی روده) است. این ناخوشی به شکلی فزاینده همه گیر می باشد و به جز چند جراحی دردناک روش های درمانی اندکی دارد. در اینجاست که پدر و یا مادر به خشم می آید و می گوید چگونه فرزندم در چنین سنی به این بیماری مبتلا شده است؟ آیا می شود، برای آن درمانی (ساده تر) وجود نداشته باشد؟

این دقیقا یعنی اینکه تخصیص اعتبار مالی کافی برای پژوهش های مورد اشاره، ضرورت کامل دارد. دلیل بزرگ هم این است که امروزه ما در مقایسه با والدین و پدر و مادر بزرگ های خود، زندگی طولانی تر و توأم با سلامتی بیشتری داریم. زیرا دهه ها پیش دولت های مرکزی برای کشف روش های درمانی مؤثر و نوآورانه برای شماری از بیماری های گوناگون مبتلا به پیشینیان ما، سرمایه گذاری کردند. بگونه ای که کانادا در حوزه پژوهش های پایه ای در پیوند با بسیاری از زمینه های گوناگون از جمله سرطان و سلول های بنیادین، رهبری در سطح جهانی بوده است. پرواضح می باشد که اینگونه کشفیات مبتنی بر روش های درمانی با دیدگاه های نوین، تأثیرات مثبت و مستقیمی بر خدمات درمانی ما داشته اند. همزمان نیز از جمله از طریق کاهش بیماری ها و افزایش سلامت در جامعه، بر اقتصاد کشور تأثیرات فراوان مثبتی بر جای گذاشته است.

پس با چه استدلالی اعتبار مالی پژوهش های علمی به سرعت کاهش می یابد؟ بدون اینکه فریاد اعتراضی بلند شود؟  

شوربختانه یک حقیقت تلخ این است که برداشت جامعه به ندرت بین درمان های نوین و کشفیات علمی مربوطه در دهه های پیشین، پیوندی مستقیم می بیند. دلایل عدم درک این پیوند متعدند. نخست اینکه امکان دارد فاصله زمانی بین کشفیات ناشی از پژوهش ها و تبدیل آنها به محصولات درمانی یا تجاری، دهه ها طول بکشد.  در حالی که در حوزه های دیگر چنین نیست. دوم اینکه معمولا دانشمندان در اینکه بتوانند مؤثر بودن کشفیات خود را برای جامعه شرح دهند، ناکام می مانند.

بی تردید یکسونگرهای سیاسی نیز، در این کاهش مؤثر بوده است. چراکه سیاستمداران بر بردهای کوتاه مدت تمرکز می کنند که بتوانند در چرخه دوره های انتخاباتی با اشاره به آنها، نظر مثبت مردم را جلب نمایند. کمااینکه کمبود بودجه کنونی در این حوزه، حاصل یک دهه حکومت محافظه کاران است. اما لیبرال ها هم که هر از گاهی در مورد سرمایه گذاری در زمینه پژوهش تبلیغات به راه می اندازند، هدفشان سرمایه گذاری در حوزه های بنیادین مانند حیطه کاری مؤسسات پژوهش های بهداشتی درمانی کانادا نیست. بلکه بیشتر در پی آنند که سرمایه گذاری های کوچکتر، اما با نتایج قابل مشاهده تر داشته باشند. بدین سان اعتبار مالی دولت مرکزی برای حوزه علمی بگونه ای مستمر رو به کاهش دارد. بدون اینکه سیاستمداران و جامعه درست متوجه پیامدهای خطرناک آن بشوند.  

مهم تر اینکه چنین کاهشی به سبب کیفیت پایین پژوهش ها در کانادا نیست. بلکه برعکس گزارش اخیر هیئت مشورتی پشتیبانی دولت مرکزی از علوم پایه ای نشان می دهد، بر اساس نتایج منتشره پژوهش های به عمل آمده در کشور ما، کانادا یکی از با کیفیت ترین و تأثیرگذارترین کشورها در کشفیات پژوهشی می باشد. بگونه ای که سطح این کیفیت از میزان متوسط جهانی 43 درصد بالاترست. بنابراین با توجه به اینکه دنیا هم کیفیت بالای یافته های پژوهشی کانادا را به رسمیت می شناسد، کاهش بودجه مورد اشاره گیج کننده تر می شود.  

درنتیجه با توجه به جمیع جهات می توان گفت، اعتبار مالی دولت مرکزی برای زمینه علمی بگونه ای مستمر رو به کاهش دارد. مسئله ای که به نوبه خود به بسته شدن آزمایشگاه ها و کندی نوآوری ها منجر می گردد. این روند باید کانادایی را از خشم دیوانه کند.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *