مقالاتمقالات سیاسی

مخالفت اغلب کانادایی ها با فعالیت سیاستمداران استانی در رقابت های ملی

کریس هانای- گلوب و میل

آخرین گزارش موسسه پژوهشی نانو نشان می دهد که 56 درصد کانادایی ها با فعالیت نخست وزیران استانی در انتخابات پیش رو به نفع سیاستمداران احزاب ملی که شخصا پشتیبان آنها می باشند، مخالف و یا تا اندازه ای مخالفند. 40 درصد هم گفته اند، با چنین فعالیتی موافق و یا تا اندازه ای موافق می باشند. 4 درصد نیز، نظر ممتنع دارند. 

به گفته نیک نانو دانشمند ارشد کارشناس اطلاعات این موسسه بالاترین میزان مخالفت ها در انتاریو است. یعنی استانی که در مجلس ملی بیشترین کرسی ها را دارد، و اینک زیر نظر حزب محافظه کار پیشروی نخست وزیر داگ فورد اداره می شود. وی می افزاید: این پژوهش نشانگر آن است که به احتمال زیاد کانادایی ها می خواهند، بدون اختلاط سیاست های استانی در مورد احزاب ملی قضاوت کنند. 

از دیگر سو در سال 2015 که نخست وزیر جاستین ترودو روی کار آمد، لیبرال ها در شش استان از 10 استان کشور قدرت را در دست داشتند. چند هفته بعد هفتمی هم به آنها پیوست. اما از آن هنگام به این سو حزب محافظه کار پیشرو و یا سایر احزاب محافظه کار کوچکتر برنده انتخابات استان های آلبرتا، منی توبا، انتاریو، کبک، نیوبرانزویک و جزیره شاهپور ادوارد، شده اند. همچنین دولت های استان های انتاریو و سسکچوان وفق قانون اساسی دولت مرکزی را به سبب مالیات (بر تولید گازکربنیک. ایران جوان) به دادگاه کشاندند. اما دادگاه برعلیه خودشان رأی داد. البته دولت سسکچوان تقاضای فرجام کرده، و دولت نیوبرانزویک هم وارد ماجرا شده است. 

روز سوم آگست جیسون کنی نخست وزیر آلبرتا آقای ترودو را به سبب چگونگی تعامل با این استان به دامن زدن به جدایی آلبرتا متهم نمود. البته آقای کنی مشخص نکرد، در مورد کدام سیاست حرف می زند. اما در هفته های اخیر به سیاست قیمت گذاری بر تولید گازکربنیک و چگونگی توزیع مجدد وجوه حاصله از این مالیات از طریق فرمول تساوی انتقاد کرده است. در عین حال آقای کنی در یک فیلم کوتاه که در اینترنت قرار داد، گفته: ترجیح می دهم به جای تمرکز بر جدایی آلبرتا از فدراسیون کانادا، بر جدایی جاستین ترودو از دفتر نخست وزیری متمرکز شوم.

گرچه دفتر نخست وزیر ترودو از اظهارنظر در این مورد خودداری کرد، اما به واکنش آمارجیت سوهی وزیر منابع طبیعی دولت مرکزی در صفحه کاربری توییترش اشاره نمود. وی در این نوشتار از جمله آورده: نخست وزیر (آلبرتا) آزاد است، از همکاران محافظه کار خود پشتیبانی کند. اما خط مشی درهم آمیختن اختلاف ها با وحدت ملی چندش آور می باشد، و سبب کاشتن تخم نفاق و ایجاد اختلافاتی می شود، که او می گوید می خواهد آنها را کاهش دهد. ما با خطوط لوله نفتی موافقت کرده ایم. فرمول برابری را هم که وی رد می کند، توسط دولت خودش به میان آورده شده است. 

یادآوری می شود در انتخابات سراسری پیشین نیز، گاهی نخست وزیران استان ها فعالیت هایی داشته اند. مثلا در انتخابات 2015 کتلین وین نخست وزیر وقت انتاریو به نفع لیبرال های ملی و برعلیه استیون هارپر نخست وزیر دولت مرکزی وقت مبارزه کرد. در سال 2008 نیز دنی ویلیامز نخست وزیر وقت نیوفاندلند ولابرادور در مبارزات موسوم به هرچیز به جز محافظه کاری برعلیه آقای هارپر وارد عمل شد. در هر دو مورد هم محافظه کاران آقای هارپر کرسی های خود در مجالس استانی مربوطه را از دست دادند. 

شایان ذکر است که در نظرسنجی نانو که در ابتدای این نوشتار به آن اشاره شد و در روزهای بیست و هشتم تا سی ام ژوئیه برای روزنامه گلوب و میل صورت گرفت، هزار بزرگسال شرکت کردند.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!
بستن

 

نصب اپلیکیشن ایران جوان