مقالاتمقالات اجتماعی

محدودیت برای کانادایی های بیش از 5 سال ساکن خارج از کشور

 

توضیح ضروری ایران جوان:

مقاله ای که در ادامه از نظر خوانندگان گرامی می گذرد، در دهم ژانویه نوشته شده است. روز یازدهم ماه جاری ریچارد واگنر قاضی ارشد دیوانعالی کشور در حکم خویش ماده قانونی مورد انتقاد نویسنده این مقاله را مغایر با قانون اساسی تشخیص داد.

یاسمین رفیعی- گلوب و میل

یکی از گفته های جاستین ترودو در مبارزات انتخاباتی سراسری سال 2015 این بود: یک کانادایی، کانادایی است، کانادایی است.

و اینک به نظر می رسد این گفته تنها تا زمانی تحقق دارد، که یک کانادایی در خارج از کشور زندگی نکند. زیرا در اوایل ماه جاری دیوانعالی کشور به قانون محدودیت سکونت بیش از 5 سال کانادایی ها در خارج از کشور پرداخت. محروم شدن چنین کانادایی هایی از حق رأی دادن در انتخابات، در سال 1993 و در دوران نخست وزیری ژان کریتین به تصویب رسید، در زمان حاکمیت استیون هارپر حالت اجرایی پیدا کرد، و در دولت زیر زمامداری جاستین ترودو لغو نشد. زیرا گرچه در سال 2016 از طریق لایحه C-33 پیشنهاد حذف آن در مجلس ملی مطرح گردید، اما تنها یک بار در این مجلس به آن پرداخته شد. چنین روندی سبب گردید، که موضوع از سوی دیوانعالی کشور در دست رسیدگی قرار بگیرد.

محرومیت از رأی دادن این پرسش اساسی را به وجود آورده: چه چیزی یک کانادایی را کانادایی می کند؟

 

 

این سوالی است، که من تنها در تمام دوران زندگی در خارج از زادگاهم با آن روبرو بوده ام. زیرا در کانادا به دنیا آمده و بزرگ شده ام، و فقط از سال گذشته در خارج درس خوانده و کار کرده ام. والدینم هم که از ایران به ادمونتون مهاجرت کرده اند، روش زندگی کشور منتخب خویش را برگزیده اند. خودم نیز در مدارس دولتی شهرمان، و دانشگاه آلبرتا درس خوانده ام. اما زمانی کاملا با هویت ملی خود کنار آمدم، که داشتم از کانادا می رفتم. زیرا در سال 2017 از دانشگاه آکسفورد بورس تحصیلی گرفتم. بودن در خارج از کانادا سبب شد، بگونه ای مداوم با این هویت روبرو شوم. زیرا در کشوری دیگر تعیین کننده اصلی هویتم نه استان زادگاهم، که ملیت کانادایی ام است. چراکه محرومیت از رأی دادن نشانگر از دست دادن تماسم با این هویت ملی می باشد.

چنین وضعیتی تنها در مورد من مصداق ندارد. کمااینکه بر اساس گزارش سال 2010 بنیاد آسیا- اقیانوسیه برآورد می شود، که 2 میلیون و 800 هزار کانادایی خارج از کشور زندگی می کنند. ازآنجاکه این رقم معادل 9 درصد جمعیت کل کشور است، در مقایسه نسبی از شهروندان استرالیایی، آمریکایی، چینی و هندی ساکن خارج از کشورهای خود، بیشتر می باشد. در نتیجه نباید با کانادایی های متعلق به این گروه که هم از نظر شمار و هم از دیدگاه مهارت چشمگیر هستند، به عنوان جمعیتی غیرمتعارف و نابهنجار رفتار شود.

بنابراین تصمیم دیوانعالی کشور در مورد آنان باید مورد توجه همگان قرار بگیرد. زیرا شهروندی ما در حق قانونی رأی دادن – یعنی توانایی تصمیم گیری در هنگام انتخابات در مورد چگونگی آینده کشورمان- درج شده است. دولت ما با حذف این حق پس از برهه 5 ساله مورد اشاره، قضاوتی شگفت انگیز می کند. یعنی اینکه کسانی که از کشور رفته اند، کمتر کانادایی هستند. تنها به این سبب که در خارج از کشور به سر می برند.

محدودیت مورد اشاره همچنین مانع می شود، که این افراد ارزشمند به کشور بازگردند. مثلا ترک کانادا برای خود من به سبب یک موقعیت خوب و مناسب تحصیلی بود. کمااینکه پس از دو سال درس خواندن در رشته علوم سیاسی دانشگاه آکسفورد، چهار سال در دانشگاه استنفورد پزشکی خواهم خواند. اما در عین حال برغم حضورم در خارج از کشور، حق رأی دادن این توانایی را به من می دهد که در مورد وضعیت زادگاهم تصمیم بگیرم. زادگاهی که قصد بازگشت به آن را هم دارم. اما براساس قانون جدید باید موقعیت ادامه تحصیل تا مقطع دکترا را، با این حق تاخت بزنم.

از دیگر سو درون مایه استدلال منتقدان حق رأی دادن افراد مورد اشاره این است، که این افراد مالیات نمی پردازند. با این استدلال آیا فقرا هم باید از حق رأی دادن محروم شوند؟، آیا ما به ثروتمندان حق رأی دادن بیشتری اعطاء می کنیم؟…

در عین حال بسیاری از کانادایی های مانند من که در خارج از کشور زندگی می کنیم، در محل تحصیل خود و به ویژه به مناسبت رشته تحصیلی مان در اموری مانند تغییرات اقلیمی دست اندرکاریم. اموری که نه تنها برای هموطنان مان، بلکه برای کل مردم جهان اهمیت زیادی دارند.

چکیده اینکه وجود محدودیت مورد اشاره بیش از آن که مفید باشد، زیانبار است. همچنین کانادایی بودن در مورد محل زندگی نیست. بلکه درباره یاری رساندن، پیشرفت کردن و مباشرت در پیشبرد جامعه از درون چالش ها چه در داخل و چه در خارج، می باشد. بنابراین کانادا در آینده هرچه باشد، مال همه ماست. و حق رأی دادن ما باید بازتاب همین مساله باشد.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!