مقالاتمقالات سیاسی

مبانی دروغ جنگ برعلیه ونزوئلا

جان پیلگر: کنسرسیوم نیوز
در سفر با هوگو چاوز به زودی تهدید ونزوئلا را دریافتم. زیرا در یک تعاونی مزرعه داری در ایالت لارا مردم با شکیبایی و روحیه خوب در گرما منتظر بودند. ظرف های آب و آب هندوانه دست به دست می شد. کسی گیتار می نواخت. زنی به نام کاترینا ایستاده بود و آواز می خواند. پرسیدم معنی اشعار ترانه اش چیست؟ پاسخ این بود، که ما مفتخریم.
همزمان با پایان آواز وی و دست زدن مردم برایش، چاوز در حالی وارد شد، که دسته ای کتاب زیر بغلش زده بود، پیراهن قرمز بزرگش را به تن داشت، و با ذکر نام مردم با آنها خوش و بش کرد. سپس ساکت شد، تا به حرف های آنان گوش کند. ظرفیتش برای شنیدن، مرا تحت تاثیر قرارداد.
در ادامه پشت میکروفن ایستاد و از متن کتبی که حالا در کنارش قرار داشتند، شروع به خواندن کرد. کتاب هایی که به قلم بزرگانی مانند اوورول، دیکنز، تولستوی، زولا، چامسکی و… بودند. از هر کدام یکی دو خط می خواند. در فاصله ای که از اثر یک نویسنده به سراغ نوشته دیگری می رفت، مردم برایش سوت می کشیدند و کف می زدند. سپس کشاورزان پشت میکروفن قرار گرفتند، و از آنچه می دانستند برایش گفتند و انتقاداتی هم کردند. چاوز در حین اظهارات آنها یادداشت برمی داشت…
اندکی بعد وی خطاب به جمعیتی که فریاد شوق سر می دادند و سوت می زدند، به من اشاره کرد و گفت که شراب قرمز دوست دارم. سپس یک بطری داخلی ساخت این شراب را به من اهداء نمود. من چندکلمه به زبان اسپانیولی شکسته بسته حرف زدم، که با سوت زدن و خنده مردم روبرو شد.
مشاهده چاوز با مردم و شراب در مورد چنین مردی معقول به نظر می رسید، که در هنگام رسیدن به قدرت قول داد که هر حرکتش در جهت خواست مردم باشد. او در هشت سال در هشت انتخابات و نظرسنجی برنده شد، که در جهان رکورد به شمار می رود. وی در انتخابات محبوب ترین رهبر سیاسی در نیم کره غربی، و احتمالا کل جهان بود. تمامی اصلاحاتش هم، با رأی مردم برگزار شدند. بگونه ای که 71 درصد مردم تک تک 396 ماده اصلاحیه وی را مورد تایید قرار دادند. مثلا ماده 123 برای نخستین بار حقوق بشر نژادهای مختلط و سیاهپوستان را به رسمیت شناخت، که خود چاوز یکی از آنان بود.
نخستین برندگان
مردم معمولی، چاوز و دولتش را مانند خودشان نخستین برندگان می دانستند. این امر به ویژه در مورد اقوام نخستین، دورگه ها و ونزوئلایی های آفریقایی تبار صدق می کرد. یعنی همان هایی که از سوی پیشینیان چاوز و افرادی که اینک بسیار دور از محله های آنان و در ویلاها و بالاترین طبقات مجتمع های مسکونی لوکس شرق کاراکاس به سر می برند/ به میامی رفت و آمد دارند، که بانک هایشان در آن است/ و خود را سفید تلقی می کنند/ هدف تحقیر تاریخی بوده و هستند. این افراد اینک هسته نیرومندی محسوب می شوند، که رسانه ها آنها را مخالف و منتقد دولت/ اپوزیسیون می نامند. رسانه های ونزوئلا از جمله از چاوز با لقب میمون یاد می کنند. البته در روزنامه های لیبرال غرب دو کلمه نژاد و طبقه ذکر نمی شوند. اما دو کلمه آشکاری که در آنها به چشم می خورند، به چنگ آوردن بزرگترین منبع نفت جهان و حیاط خلوت هستند. (از دیدگاه رسانه ها) تمام اشتباهات چاوزی ها این بوده، که درآمد کشور را گروگان نفت کرده اند. در حالی که این افراد برای میلیون ها نفر عدالت اجتماعی و افتخار به همراه آوردند، و این کار را همراه با دمکراسی بی سابقه ای انجام دادند.
روند درخشان انتخابات
جیمی کارتر رئیس جمهور اسبق که مرکزش پیگیرکننده ای معتبر در مورد انتخابات در سراسر جهان است، گفته از 92 انتخاباتی که پی گرفته اند، روند مربوطه در ونزوئلا در دنیا بهترین می باشد. برعکس با تاکید بر پول استفاده شده در مبارزات مربوطه، انتخابات آمریکا یکی از بدترین های جهان به شمار می رود.
البته چنین انتخاباتی در ونزوئلا پیامدهای خوب خود را هم داشت. کمااینکه سبب گردید بسیاری از فرزندان خانواده های فقیر از جمله رنگین و سیاه پوستان نخستین دانش آموزانی شوند، که در مدارس تمام وقت حضور پیدا کنند، غذای گرم دریافت نمایند، و موسیقی و رقص بیاموزند. در کودتای 2002 با پشتیبانی واشنگتن صدها هزار تن از اینگونه افراد به خیابان ها ریختند، و خواستار آن شدند که ارتش به چاوز وفادار بماند. چاوز در این مورد به من گفت: مردم مرا نجات دادند. آنها در حالی این کار را کردند که رسانه ها به اندازه ای برعلیهم بودند، که حتی نگذاشتند حقایق اولیه در مورد رخدادها منتشر شود. پیشنهاد می کنم برای دمکراسی مردمی و اقدامات قهرمانانه، به این موارد نظری بیندازید.
تجسم صدام حسین
نیکلاس مادورو جانشین چاوز از هنگام مرگ وی در سال 2003، از سوی مطبوعات غربی راننده اتوبوس پیشین لقب گرفته و به تجسم صدام حسین تبدیل شده است. سوءرفتار رسانه ها با وی مسخره می باشد. مثلا گزارش می دهند که کاهش بهای نفت سبب شده در جامعه ای که تقریبا تمام مواد غذایی اش را صادر می کند، تورم فوق العاده ایجاد گردد و… حال آن که پابلو ناوارتی خبرنگار و فیلمساز در گزارش چند روز پیش خود از جمله نوشته: موادغذایی در همه جا وجود دارند. خودم از بازارهای فروش این مواد در سراسر کاراکاس فیلم گرفته ام… شامگاه جمعه است، و رستوران ها پر می باشند.
دولت ترامپ خوان گادیو برساخته موقوفه ملی برای دمکراسی سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سی آی ای/ سیا) را به عنوان رئیس جمهور قانونی ونزوئلا ارائه کرده است. یعنی کسی که به نوشته نشریه نیشن 81 درصد مردم این کشور چیزی از او نشنیده اند، و هیچ کس وی را انتخاب نکرده است.
ترامپ که خود با سه میلیون رأی کمتر از رقیبش انتخاب شد، مادورو را غیرقانونی، می خواند/ مایک پنس معاون رئیس جمهور که بی تردید متعادل نیست، از وی به عنوان مستبد (دیکتاتور) نام می برد/ و…
طرفداری متعصبانه بسیار شدید
پژوهشگران دانشگاه وست اینگلند گزارشگری بی بی سی، ونزوئلا را در یک برهه ده ساله مورد کندوکاو و بررسی قرار داده اند. آنها 304 گزارش را مشاهده کرده و دریافتند، که تنها در سه مورد به خط مشی های مثبت دولت این کشور پرداخته اند. برای بی بی سی پرونده دمکراتیک، قوانین حقوق بشر، برنامه های غذایی، نوآوری های خدمات درمانی و کاهش فقر در ونزوئلا، رخ ندادند/ بزرگترین برنامه سوادآموزی این کشور اتفاق نیفتاد. درست همانگونه که راه پیمایی میلیون ها نفری به پشتیبانی از مادورو و به یاد چاوز رخ نداد.
وقتی از اورلا گورین خبرنگار بی بی سی پرسیده شد چرا تنها از راه پیمایی مخالفان فیلم گرفته؟، در صفحه توییتر خود نوشت که حضور در دو راه پیمایی در یک روز بیش از اندازه سخت است.
به عبارت دیگر جنگی برعلیه ونزوئلا اعلام شده، که در آن گزارش حقیقت بیش از اندازه سخت است. بله گزارش درباره کاهش بهای نفت از سال 2014 به این سو که عمدتا نتیجه کارکرد جنایتکارانه وال استریت می باشد، بیش از اندازه سخت است. گزارش درباره پیشگیری از دسترسی ونزوئلا به سیستم مالی بین المللی زیر سلطه ایالات متحده، بیش از اندازه سخت است. گزارش درباره تحریم های دولت آمریکا برعلیه ونزوئلا که از سال 2017 به این سو سبب از دست رفتن 6 میلیارد دلار درآمد این کشور (از جمله 2 میلیارد واردات دارو به عنوان غیرقانونی، و یا خودداری بانک انگلستان از بازگرداندن ذخایر طلای ونزوئلا به عنوان اقدام دزدی دریایی) شده، بیش از اندازه سخت است.
البته بی بی سی در این مورد تنها نیست. کمااینکه گزارش تام فیلیپس خبرنگار گاردین نیز، از این جمله به شمار می رود.
آلفرد دوزایاس گزارشگر پیشین سازمان ملل متحد وضعیت موجود را به محاصره قرون وسطایی برای به زانو درآوردن کشورها تشبیه می کند. حمله ای جنایتکارانه که سالوادور آلنده نیز در سال 1970 با آن روبرو شد. در آن هنگام رئیس جمهور نیکسون و هنری کیسینجر -همتای جان بولتون در دولت ترامپ- ترتیبی دادند، که اقتصاد (شیلی) فریاد سر بدهد…
اگر گادیو دلقک دست نشانده سیا و طرفداران برتری نژادسفیدش به قدرت برسند، این شصت و هشتمین سرنگونی دولتی مستقل از سوی آمریکا خواهد بود. دولت هایی که اکثرشان دمکراتیک محسوب می شدند. دزدی نفت ونزوئلا که از سوی جان بولتون نیز عنوان شده، از جمله پیامدهای چنین اقدامی خواهد بود.
در آخرین دولت زیر کنترل واشنگتن در ونزوئلا، فقر به میزان تاریخی سر زد/ برای کسانی که پول نداشتند، خدمات درمانی وجود نداشت/ کودکان ندار از درس خواندن محروم بودند/ …

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Don`t copy text!
بستن

ایران جوان را در اینستاگرام دنبال کنید.

 

  • 5
  • 0
  • 7
  • 0
  • 21
  • 0
  • 9
  • 0