صفحه اصلی / مقالات / مالیات برای خوداشتغال‌ها: حواس تان جمع باشد!
AppleMark

مالیات برای خوداشتغال‌ها: حواس تان جمع باشد!

رشد اقتصاد خوداشتغالی، برای کانادایی‌ها راه‌های آسانی را فراهم کرده تا بتوانند در مشاغل جانبی درآمد کسب کنند. این مشاغل جانبی شامل رانندگی برای اوبر، اجاره‌ دادن خانه‌ها برای Air BnB (اتاق اجاره‌ای شامل تخت و صبحانه)، تهیه کارهای دستی در منزل و از این دست می‌شوند. اما کارشناسان می گویند تازه‌واردین با این شکل درآمد، ممکن است ناگهان با صورتحساب‌های مالیاتی غیرمنتظره‌ای روبرو شوند.

دلیل این موضوع این است که افرادی که تازه به خوداشتغالی روی‌ آورده‌اند، اغلب مسئولیت شان را در گزارش کردن درآمد و پرداخت مالیات مناسب و همچنین پرداخت به برنامه‌ بازنشستگی ملی (Canada Pension Plan) را فراموش می‌کنند.

به گزارش سازمان آمار کانادا، تعداد افرادی که شغل‌های جانبی اینچنینی دارند، در طول 40 سال گذشته بیش از دو برابر شده و در سال 2015 به یک میلیون نفر رسیده است.

امیلی کولامب که خوداشتغال است، می‌گوید که قیمت بالای مسکن در مراکز شهرها، کارآفرینان جوانی مثل او را به این واداشته تا علاوه بر شغل اصلی، برای تامین هزینه‌ها، هر هفته ده ها ساعت را به کارهای جانبی بپردازند. این حسابدار 28 ساله، سال گذشته کار جانبی خود را آغاز کرد که شامل سبدسازی با الیاف بازیافتی و تولید لباس‌های زمستانی از طریق بافتنی و کروشه است. خانم کولامب می‌گوید انتظار دارد در سال‌های اول، کلی پول از دست بدهد که این البته باعث می‌شود میزان درآمد مشمول مالیات او کاهش یافته و از دولت بازپرداخت‌ مالیاتی (Tax Refund) دریافت کند. ولی به گفته‌ او بسیاری از افرادی که کارهای دستی انجام می‌دهند، متاسفانه خود را برای بُعد تجاری این پیشه، آماده نمی‌کنند. او می‌گوید: بسیاری از افراد باور دارند که لازم نیست مالیات بدهند زیرا که درآمد سالیانه‌شان زیر 30 هزار دلار است. اما حقیقت این است که، علیرغم این که مالیات زمانی جمع‌آوری می‌گردد که درآمد به آن مرز برسد، تمام درآمد باید گزارش بشود. او به تمام تازه‌واردان به این حرفه، توصیه می‌کند که با یک کارشناس مالیاتی مشورت کنند تا از قوانین حاضر، درک درستی پیدا نمایند. بخشی از این قوانین، به گفته او، به نفع آنهاست؛ مثل بخشی از کسری درآمد که به صورت نقد به صاحبان این مشاغل پرداخت می‌شود.

والوری الگار، کارشناس امور مالیاتی در شرکت H&R Block می گوید که یکی از رایج‌ترین اشتباهاتی که خوداشتغال‌ها مرتکب می‌شوند این است که جزئیات درآمدها و هزینه‌هایشان را مکتوب نمی‌کنند. به گفته‌ او، هزینه‌ها در این نوع مشاغل می‌تواند شامل هزینه‌های اتومبیل مثل بنزین، بیمه و تعمیرات و یا هزینه‌های منزل، مثل قبوض آب و برق و مالیات‌های ملکی باشد. این هزینه‌ها البته، با توجه به درصدی از اتومبیل و یا خانه که در کار مورد استفاده قرار گرفته، تغییر می‌کند.

مَتیو وایسر، که راننده‌ اوبر است، می‌گوید وقتی در سال 2014 کارش را شروع کرد، از یک حسابدار کمک گرفته و حالا تمام هزینه‌ها و عدد کیلومتر شمارش را یادداشت و نگهداری می‌کند. او می‌گوید: این کار کمی حوصله و زمان می‌خواهد ولی آنقدرها هم سخت نیست.

خانم تریانتافیلوس، کارشناس مالیاتی می‌گوید بدترین حالتی که برای این افراد در ماه اپریل – هنگامه‌ پرداخت مالیات– پیش می‌آید این است که مجبور شوند مالیات بپردازند، بدون اینکه پولی کنار گذاشته باشند.

او می‌گوید که برای آن هایی که در مشاغل خدماتی مثل پیش‌خدمتی رستوران، کار می‌کنند هم اوضاع با گذشته فرق کرده است. در گذشته، دولت با محاسبه‌ اینکه انعامی که این افراد دریافت می‌کنند، معمولا از 10 تا 15 درصد حقوق شان بالاتر نیست، آن بخش از درآمد را در محاسبه‌ مالیات محسوب نمی‌کرد. اکنون، دولت فرض می‌کند که پیش‌خدمت ها، یک تا چهار برابر حقوق شان انعام می‌گیرند، مگر آن که درآمدها و هزینه‌های مکتوب این افراد، چیز متفاوتی نشان دهد.  

او می‌گوید: در اقتصادی بدون پول نقد، همه نقل و انتقالات مالی قابل ردیابی هستند.