صفحه اصلی / مقالات / لزوم گفت و گوی والدین با فرزندان شان در مورد تصاویر برهنه در دنیای مجازی

لزوم گفت و گوی والدین با فرزندان شان در مورد تصاویر برهنه در دنیای مجازی

bahman-azimi-gif

به قلم: شنتل بیسون

به عنوان مادری که سه دختر بیست و چند ساله دارم، شاهد روند آزاردهنده افزایش ارسال تصاویر برهنه در دنیای نوجوانان هستم. همچنین شمار زیادی مقاله خوانده ام، که زنان کم سن و سال جوان در مورد سیل عکس های آلات تناسلی مردان که از جمله در تارنماهای گوناگون با آنها روبرو می شوند، نوشته اند. به نظر می رسد که برای مردان ارسال چنین تصاویری، نوعی گام محکم برای جفت یابی به شمار می رود. اما باید توجه داشت، که این اقدام دیگر تنها از سوی مردان صورت نمی گیرد. بلکه دختران حتی 13 ساله نیز فناوری مدرن اینترنت را با احساسات دوران نوجوانی در هم می آمیزند، و دست به اقدام مشابه می زنند. و صدالبته که این سن برای چنین ارسالی بسیار بسیار کم است.

روند کنونی سبب طرح این پرسش هم می شود: والدین چه چیزهایی را در مورد حیا و ارزش قایل شدن برای جسم خود، به دختران شان آموزش نمی دهند؟

در عین حال اگر شما خواننده گرامی نیز از آن دسته والدین هستید که با فرزندتان در مورد ارزش قایل شدن برای جسم خود، رفتار کاملا محترمانه با آن، و ارائه نکردنش به هر کسی که خواستارش است، گفت و گو می نمایید، برای تان پرسش دیگری مطرح می شود: اینکه می توانید چه کنید تا احراز اطمینان حاصل نمایید، که فرزندتان ارسال کننده دائمی عکس های برهنه نشود؟

من به شما می گویم که چگونه ما به عنوان والدین می توانیم، در مورد ارزش جسم با دختران یا پسران مان به شکلی مستمر و ارزشمند گفت و گو کنیم. چنین مکالمه ای باید زودتر از آن که فکر می کنیم، آغاز شود. چراکه ما به عنوان والدین نمی توانیم، درباره گفت و گو در مورد مسایل جنسی با فرزندان مان خجالتی باشیم. زیرا دیگر امکان داشتن این ویژگی را نداریم. چون اینترنت و شبکه های اجتماعی مجازی آن، این ویژگی را از دست ما گرفته اند. به عبارت دیگر فرزندان مان بسیار بیش از آنچه در مخیله ما می گنجد، به فیلم های هرزه نگاری، گروه های مکالمه و افرادی دسترسی دارند، که می خواهند با دیگران روابط جنسی داشته باشند.

بنابراین ما باید سخت بکوشیم. زیرا اگر درباره اینگونه موارد و به ویژه اخلاق در دنیای مجازی و چگونگی محترم شدن جسم با فرزندان مان گفت و گو نکنیم، اینترنت این کار را خواهد کرد. در نتیجه آنان برای گرفتن راهنمایی به دوستان شان روی می آورند. یا تسلیم فشار از سوی افرادی می شوند، که خواستار عکس های برهنه شان هستند. بنابراین باید به آنها بیاموزیم هرقدر که طرف مقابل به ایشان اطمینان بدهد که این تصاویر تنها بین خودشان دو نفر رد و بدل می شود، واقعیت چنین نیست. بنابراین بهتر است به جای اعتماد به دیگران، همواره جانب حیا و احتیاط را رعایت کنند. زیرا به محض اینکه عکسی در اینترنت قرار گرفت، دیگر اختیار آن برای همیشه از دست خارج می شود.

بنابراین زمان آن فرارسیده، که ما به عنوان والدین برای پیشگیری از چنین رخدادی دست به کار شویم. کمااینکه گروهی از دختران که برای پسران نوااسکوشیایی عکس های برهنه ارسال می کردند، بر این باور بودند که این تصاویر عکس های خصوصی هستند، و تنها به دست پسر مورد نظر می رسند. اما معلوم شد، که این پسران آن تصاویر را مانند کارت پستال برای یکدیگر می فرستادند. این رخداد مرا بر آن می دارد که تاکید کنم، اگر گفت و گوی ما به عنوان والدین با پسران مان در مورد احترام به همه زنان از چنین مکالماتی با دختران مان مهم تر نباشد، دست کم به اندازه آنها ارزش دارد. این امر به ویژه در هنگامی صادق است، که برای افراد دیگر به عنوان انسان ارزش قایل باشیم، و به آنها به چشم کالا و یا وسایل آسایش قابل مبادله نگاه نکنیم.

بی رودربایستی بگویم، که خودم آدم متظاهری نیستم. بنابراین به زبان می آورم که فکر می کنم، داشتن روابط جنسی یکی از بهترین راه های وقت گذرانی در همه اوقات است. همچنین عمیقا باور دارم که هر فعالیتی را که یک زوج بزرگسال با رضایت دوجانبه از آن لذت می برند و آن را از نظر جنسی برای اتاق خواب خود تحریک کننده می یابند، کاملا خوب و مناسب است. اما اگر ما به عنوان والدین با فرزندان مان در مورد خطرهای ارسال عکس های برهنه گفت و گو نکنیم، فرزندانی که بخواهند این کار را انجام دهند، بگونه ای مکرر انجام می دهند.

بنابراین زمان آن فرارسیده، که به عنوان والدین روشی درست در پیش بگیریم. کمااینکه گرچه دختران من اینک 28، 26 و 21 ساله هستند، هنوز هم با آنها اینگونه مکالمات را برقرار می کنم. زیرا این والدین هستند که باید به فرزندان شان آموزش بدهند، که صمیمیت و آزادی جنسی کاملا با بی بند و باری جنسی تفاوت دارد. کمااینکه بی بند و باری جنسی همواره بازمی گردد، و سرانجام نیش اش را به دختر/ پسر ما می زند. البته فرزندان از این حقیقت آگاهی ندارند، اما ما داریم. بنابراین مسوولیت آموزش تفاوت مورد اشاره به عهده ماست. همچنین این وظیفه ما می باشد که از سنین پایین به فرزندان مان بیاموزیم، که چگونه با دیگران با احترام و شرافت رفتار کنند. همزمان هم به آنها هنر خوش و بش کردن با دیگران، ارزش قایل شدن برای خود، و ایمان را، یاد بدهیم. ایمان به اینکه اگر کسی بهترین ارزش ها، اخلاقیات و حقایق را رعایت کند، سرانجام شخص درست و مناسب از راه خواهد رسید، به این ویژگی ها احترام خواهد گذاشت، و قدر آنها را خواهد دانست. بنابراین به جای دست به دست کردن تصاویر برهنه آنان، برای این عکس ها نیز ارزش قایل خواهد شد.

Leeza

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *