صفحه اصلی / اخبار / لزوم سرمایه گذاری برای حمایت روحی و روانی از دانشجویان در کانادا

لزوم سرمایه گذاری برای حمایت روحی و روانی از دانشجویان در کانادا

تورنتو- در اینجا می خواهیم به یک واقعیت ناخوشایند بپردازیم. یکی از بزرگترین و خوشنام ترین دانشگاه های کانادا که تعداد دانشجویانش با جمعیت یک شهر کوچک برابر است، برای ارائه خدمات حمایتی، بخصوص حمایت روحی و روانی از دانشجویان به کمک های مردمی و افراد خیر متکی است. بیایید اندکی به این مساله فکر کنیم. مجسم کنید مجبورید هر سال برای ارائه حداقل خدمات به اعانه متکی باشید. حال تصور کنید که نهادی هستید بدون پشتوانه خیرین بزرگ و بانفوذ. در این صورت مجبور می شوید برای تامین بودجه خود به شهریه متوسل بشوید.

این واقعیت در مورد بیشتر موسسات آموزش عالی کانادایی صدق می کند. کالج های انتاریو به تنهایی 165 میلیون دلار بیشتر از پولی که دولت استان در اختیارشان می گذارد، برای حمایت روحی و روانی دانشجویان هزینه می کنند. این به خصوص با توجه به نرخ ابتلا به اضطراب، افسردگی و تمایل به خودکشی نزد دانشجویان کانادایی، غیرقابل قبول است.

کانادا، در زمینه تامین سلامت روانی دانشجویان به مراتب از آمریکا، انگلستان، استرالیا و کشورهای دیگر عقب تر است. ما به دلیل فقدان استراتژی های مناسب و همچنین نبود حمایت 24 ساعته در کنار عدم استفاده کامل از فن آوری های جدید، به نسل آینده آسیب رسانده و می رسانیم. دانشگاه ها و کالج های کانادا، با بحران سلامت روحی و روانی روبرو هستند و به کمک نیاز دارند. این کمک از دولت های استانی و با تامین مالی بلندمدت آغاز می شود. راهکار موثر، سرمایه گذاری در پیشگیری و مداخله زودهنگام است.

اکثر اختلالات روحی روانی بین سنین 16 تا 24 سالگی ظاهر می شوند و هرچقدر بدون درمان باقی بمانند، ناتوان کننده تر شده و اغلب منجر به بروز بیماری های مزمن و طولانی مدت دیگر می شوند.
سرمایه گذاری در پیشگیری و مداخله زودهنگام موجب نجات جان دانش آموزان و دانشجویان می شود. تشخیص و درمان به موقع می تواند روند تشدید بیماری روحی را متوقف کرده و توانایی دانش آموز و دانشجو برای بهبودی را افزایش بدهد. مزایای اجتماعی سرمایه گذاری و مداخله به موقع، بیشتر از این نیز می باشد. مدرک تحصیلی دارای ارزش اقتصادی فراوان است. برعکس، افت تحصیلی و ترک تحصیل به دلیل ناراحتی های روحی می تواند به حیف و میل شدن کمک هزینه تحصیلی، عدم موفقیت دانشجو و بالطبع از بین رفتن درآمد مالیاتی از محل مالیات بر درآمد منجر شود.

به گفته پژوهشگران دانشگاه میشیگان، 25 درصد افراد ترک تحصیل کرده با میانگین نمره GPA کمتر از 3، حداقل از یک عارضه روحی و روانی رنج می برند. از هر 500 دانشجویی که تحت درمان افسردگی قرار می گیرند، 30 نفر از ترک تحصیل منصرف می شوند.

برای مشاهده تاثیر مداخله زودهنگام، به کالیفرنیا توجه کنیم. در سال 2011، دولت ایالتی موافقت کرد که سالانه 8 میلیون دلار در آموزش بهداشت روان، برنامه های حمایتی و مشاوره در دانشگاه ها و کالج های دولتی، سرمایه گذاری کند. این سرمایه گذاری، هرچند اندک، باعث افزایش 13 درصد میزان استفاده از خدمات حمایتی طی دو سال گردید. در نتیجه 329 دانشجوی بیشتر فارغ التحصیل شدند. این دانشجویان بیش از 56 میلیون دلار در سال سود عاید جامعه کردند. این یعنی بازگشت سرمایه!

فناوری نیز یک اکولایزر عالی است. زیرا اجازه می دهد که به شبکه گسترده تری از دانشجویان دسترسی داشته باشیم.

برای مثال، دانشجویان خارجی برای پر کردن شکاف نوآوری کشور و جذب استعدادهای جهانی، حیاتی هستند. اما آیا ما از آنها در وقت نیاز حمایت می کنیم؟ دانشجویان خارجی دو برابر بیشتر از همتایان کانادایی خود با مشکل روبرو هستند. بد نیست بدانید که دانش آموزان کره ای 50 درصد بیشتر احتمال ابتلا به افسردگی و اضطراب را دارند. در حالی که تنها 50 درصد از دانشجویان چینی ممکن است دست نیاز به سوی مشاوران روانی دراز کنند. برای حفظ استعدادهای خارجی بایستی خدمات حمایتی مبتنی بر فرهنگ آنها ارائه شود. بهترین و کم هزینه ترین راهکار، استفاده از فن آوری مشاوره دیجیتال و اتصال دانشجویان بر اساس زبان و نیازهای فرهنگی به مشاوران همزبان خود می باشد.

Behnam Marfou

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *