مقالاتمقالات سیاسی

قدم بعدی رهبر پیروز محافظه کاران چه باید باشد؟ 

 

 

به گزارش گلوب اند میل، بالاخره پس از مدت ها کشمکش و مبارزه درون حزبی، ارین اتول به عنوان رهبر محافظه کاران معرفی شد، کسی که در تلاش است پس از رهبری حزب، سکان کشور را در روزگاری نه چندان خوش به دست گیرد. به همین دلیل پیش از آن که مردم بتوانند به او اعتماد کنند باید به آنها توضیح بدهد چه طور می خواهد امید را جایگزین ترس و اضطراب موجود کند. وعده های کلی و مبهم امروز به درد مردم نمی خورد، اکنون زمان حرف های روشن و شفاف است.

اتول امروز رهبری حزبی را عهده دار می شود که از آنچه دیگران تصور می کنند به قدرت نزدیک تر است. 

با اینکه لیبرال ها در هفته های آغازین پاندمی عملکرد قابل قبولی از خود نشان دادند، اما جاستین ترودو در ماه جولای گرفتار مناقشه مربوط به خیریه WE شد و در ماه آگوست نیز وزیر اقتصاد خود، بیل مورنو، را از دست داد. آیا اکنون که ترودو در شرایط آسیب پذیری قرار گرفته است، اتول می تواند او را شکست دهد؟

اتول ویژگی های مثبت زیادی دارد. او وکیل و خلبان هلیکوپتر نیروی هوایی بوده است. در بسیاری از استان ها از جمله ساسکاچوان، منیتوبا و آلبرتا از محبوبیت بالایی برخوردار است و در کبک نیز بالاترین رای را از آن خود کرد که عامل اصلی پیش افتادن او از رقیبش پیتر مک کی، وزیر سابق دولت- که زمانی پیروز قطعی میدان محسوب می شد- بود. 

 

 

اما او نقطه ضعف هایی هم دارد: مثلا می توانست تسلط بهتری بر زبان فرانسه داشته باشد. به علاوه، تلاش او برای جلب توجه راستی های حزب، از او چهره ای عصبانی عرضه کرد که تمایل به ارائه پیشنهاد های عوام فریبانه دارد. 

و اما لسلین لوئیس! اتول باید جایی برای لسلین اوئیس در حزب باز کند. چه کسی 6 ماه قبل جایگاه حیرت انگیز امروز این زن را پیش بینی می کرد؟ او مردم زیادی را به خود جذب کرد، به طوری که حتی بسیاری از محافظه کاران نیز از ایده رهبری یک زن سیاهپوست مهاجر اهل جامائیکا که موفق به اخذ دکترای حقوق و کارشناسی ارشد در رشته مطالعات محیط زیست شده است، به وجد آمده بودند.

آقای اتول باید خانم لوئیس و طرفدارانش را فارغ از اختلاف نظرها در مورد سقط جنین و همجنسگرایی، زیر لوای حزب گرد آورد. اتول می تواند موضع خود را نسبت به مسایل حساس بدون عذرخواهی و پرده پوشی بیان کند و به نظرات خود پایبند بماند. با این کار، کسی از حضور لوئیس در تیم او ناراحت نخواهد شد.

به هر حال، دغدغه مردم در انتخابات بعدی نه مسایل اجتماعی است و نه محیط زیست، دغدغه مردم ترس است.

آقای اتول باید درک درستی از شخصیت لوئیس داشته باشد. او کسی است که در یک کاندوی اجاره ای در حومه شهر زندگی می کند. حتی پیش از پاندمی او و نامزدش با شغل های موقت و بدون قدرت پس انداز برای دوران بازنشستگی زندگی می کردند، حتی از ترس مخارج زندگی نمی توانستند صاحب فرزند شوند یا به خرید خانه فکر کنند. وقتی پاندمی اتفاق افتاد، ساعت های کاری آنها کم شد و مجبور به دریافت کمک های مالی دولت شدند. قطعا بسیاری از دوستان شان هم با مشکل نگهداری از فرزند یا والدین سالمندشان مواجه بوده اند. لوئیس از متن جامعه برخاسته است.

در هر صورت، دولت لیبرال وعده داده است در سخنرانی سلطنتی نقشه راه جدیدی برای کانادا ترسیم کند. می توان انتظار داشت لیبرال ها یک برنامه محیط زیستی جدید، یک برنامه برای حمایت از کارفرمایان، کارکنان و افراد بیکار، و همچنین بودجه های جدیدی برای مراقبت از کودکان و سالمندان تنظیم کرده باشند. اما آقای اتول در برابر لیبرال ها چه حرفی برای گفتن دارد؟ محکوم کردن دولت به زیاده روی در بذل و بخشش های دوران پاندمی نمی تواند مردم را به سمت محافظه کاران جلب کند. مردم ترسیده اند. آقای اتول در مقام نخست وزیر چه کار متفاوتی می تواند برای کاهش ترس و نگرانی مردم انجام دهد؟

در این شرایط غیرعادی قواعد سیاسی معمول به کار نمی آید. اتول اگر با یک برنامه روشن و شفاف در برابر سخنرانی سلطنتی لیبرال ها ظاهر نشود و به نقد دولت لیبرال بسنده کند، حمایت مردم را از دست خواهد داد.

نیازی نیست محافظه کاران ظرف 4 هفته پیش رو درباره تغییرات اقلیمی و رویکرد کانادا نسبت به تایوان برنامه ای ارائه بدهند. اما باید بتوانند برای مردم روستانشینی که با چنگ و دندان تلاش می کنند از طبقه متوسط جامعه به طبقه ضعیف سقوط نکنند طرح و برنامه ای داشته باشند. 

اتول فقط در صورتی می تواند به حمایت مردم دل ببندد که پاسخی برای نیازهای آنها داشته باشد.

برچسب ها
دکمه بازگشت به بالا
Don`t copy text!
بستن

AdBlock را متوقف کنید

سیاست